نخستین ال‌کلاسیکو (از ماراتن ال‌کلاسیکوها) ثابت کرد مورینیو چقدر از بارسا می‌ترسد و البته این مربی حاضر است همه سلاح‌هایش را به کار گیرد تا حواس ما را از فوتبال پرت کند.
بزرگ‌ترین ایراد من به مورینیو در بازی با بارسا به ترکیب ابتدایی او بازمی‌گردد. بازی کردن در خانه (آن هم خانه‌ای به نام سانتیاگو برنابئو که 9 جام اروپایی را به خود دیده است) با 7 دفاع به این معناست که تو ترسیده‌ای!
برنابئو معمولا اجازه چنین رویکرد تاکتیکی را نمی‌داد، دست‌کم تا امروز. حتی کاپلو در روزگار خودش که لیگ را برد چنین ترسو نبود. ترسو اما آماده! این است مورینیو. کنفرانس مطبوعاتی پس از مسابقه هم به او کمک کرد این رویکرد در ال‌کلاسیکو را توجیه کند. او انتخاب می‌کرد که به چه کسی جواب دهد و اصرار داشت یک‌نفره مقابل 10 نفر حاضرجوابی کند. او نمی‌خواست زیر بار پاسخگویی به این رود که چرا این همه دفاع در زمین چیده است. آیا این به عملکرد تو لطمه می‌زند؟ تا حدودی ولی به بقیه نه! و با این تقابل او سپری پیدا کرد تا درباره هر چیزی جز فوتبال صحبت کند.
مورینیو مربی قهرمانی‌هاست نه فوتبال. یا به بیان بهتر هیچگاه یک مربی فوتبال تا آنجا که ما می‌دانیم خود ورزش را به عنوان مانع کارش برنمی‌شمرد بلکه آن را مایه سرگرمی آنهایی می‌داند که تماشایش می‌کنند، چه در خانه و چه ورزشگاه. پس بارسا به ورزش کمک شایانی می‌کند اما اگر مربی آنها قادر بود آنچه را در برنابئو گذشت تحمل کند ديگر قرار نیست در مستایا (در فینال جام پادشاهی) هم چنین کند و سطحی منحصر به فرد از بازی را به نمایش خواهد گذاشت. در این باره گوآردیولا باید به اندازه کافی توجیه شده و دریافته باشد که تا وقتی به سبک بازی‌ات ایمان داری، پیشرفت خواهی کرد.ساختن یک تیم کوچک
مورینیو هر بار که می‌خواهد با کاتالان‌ها مواجه شود تمرین 10 در برابر 11 می‌گذارد.
2 دلیل؛ یکی به خاطر اینکه اگر مربی اصرار بر روانه کردن تیمی کوچک به زمین داشته باشد وقتی تو بخواهی عقب بازی کنی، حریف زمین را می‌گیرد و توپ را به تو می‌دهد، به بارسا با آن همه خلاقیت. پس طبیعی است که یک بار دیگر تله‌ای بین ردیف به هم فشرده بازیکنان سپیدپوش پدید آید اما من به مورینیو پیشنهاد می‌کنم نه 10 در برابر 11 که 9 در برابر 11 تمرین کند چون با توجه به موقعیتی که په‌په در بازی شنبه‌شب اشغال می‌کرد و با آن کار کرد خشونت‌آمیز، این برزیلی– پرتغالی در صورت تکرار حرکاتش در بازی فینال جام پادشاهی، قطعا تا آخر بازی در زمین نخواهد ماند. از بسیاری جهات، نخستین رئال – بارسا، مرا به یاد هلند – اسپانیا در فینال جام‌جهانی می‌اندازد. آن روز من شرمگین شدم که تیم کشورم به جای فوتبال بازی کردن به دنبال اعمال خشونت بود و دست آخر هم شکست خورد و تصویری بد از خود به جهان ارائه داد.
وحشتناک بود. همان آدم‌ها حالا امثال مورینیو و لباس کوچکی را که بر تن مادریدی‌ها کرده تمجید می‌کنند، اما مادری که دلش برای استعداد و ارزش‌های فوتبال می‌سوخت آن روز به خشم می‌آمد و البته همین حالا هم با دیدن رویکرد هلندی تیم «مو».
اما دلیل دوم به بارسا مربوط می‌شود. تمرین و توسعه بازی 11 در برابر 10 پذیرفتنی نیست چون حریف در دلش می‌خواهد در هر شرایطی یک یار کمتر از کل تیم تو داشته باشد. پس روشن است که یک جای کار با این روش خواهد لنگید. يا دو جاي كار یکی اینکه مدام این فکر تو را آزار می‌دهد که عقب افتادن با یک گل در حالی‌که آنها یک نفر کمتر دارند، به معنی مرگ تو است و این روحیه تو را کمی تحت‌تاثیر قرار می‌هد. دوم اینکه رقیب تو درست عکس این فکر می‌کند و هر كدامشان کمی بیشتر از توان خود ظاهر می‌شود. راه‌حل؟
ساده اما موثر بازی کنید. این است پیشنهادمن به مردان گوآردیولا: توپ اصل است وگرنه چمن شیطان است. توپ همیشه کمی سریع‌تر است.
در بازی جاگیری در مقابل 11 بازیکن (سبکی که مورینیو به آن علاقه دارد)، آنها چند متر عقب‌تر از جایی که جاگیری کرده‌اند هیچ چیزی برای دفاع ندارند. پس به دنبال یک در برابر یک در سراسر زمین باشید. در آن‌صورت ما از نظر عددی صاحب همان برتری عددی می‌شویم که بازی با یک بازیکن بیشتر به همراه دارد.
این برتری باعث می‌شود حریفت به عقب و جلو برود تا در نبردهای یک در برابر یک شرکت کند و این به معنی ایجاد فضا برای شماست. آری! متوجه مزیت برتری عددی‌تان باشید. اگر چهارشنبه، مثل بازی شنبه شود که آنها به‌خاطر یک یار کمتر داشتن قدرت واکنش بیشتری پیدا کنند، این بیشتر اشتباه شماست تا هنر آنها. در نخستین راند ماراتن کلاسیکوی این فصل در نوکمپ، باور داشته باشید یا نه، مورینیو که فکر می‌کرد تیمی به همان کیفیت تیم گوآردیولا دارد، ناباورانه
5 بر صفر باخت.گامی دیگر به سوی قهرمانی دیگر
حالا مورینیو حواس خود را کاملا معطوف به بارسلونا کرده است، به بازی هجومی آنها تا چگونه برای مهار قدرت آنها زهر بریزد، نه اینکه بازی تیم خودش را بنا کند. اما مادریدی‌ها عذر او را خواهند خواست؟ با این وضع که آنها از 5 بر صفر (نتیجه دیدار رفت) به
5 بر صفر (مجموع پیروزی‌های گوآردیولا بر رئال طی
3 سال گذشته) رسیده‌اند، حالا مساوی گرچه با شکست فرق زیادی ندارد ولی برای آنها بسیار می‌ارزد.
عالی است، 8 امتیاز فاصله در لالیگا و یک بازی فینال پیش‌رو. مطمئنا این بهترین بازی فصل بارسا نبود ولی حتی با وجود رویکرد منفی و از خودمطمئن مورینیو در تمام فصل در برنابئو، کاتالان‌ها باز هم یک گام دیگر به سوی یک قهرمانی دیگر برخواهند داشت. عنوانی که ثابت می‌کند بهترین در جهان کیست؟
منبع: El periodico
توشاک: رئال تهاجمی بازی کند
جان توشاک، سرمربی سابق رئال‌مادرید، امیدوار است تیم مورینیو در دیدار فرداشب مقابل بارسا در فینال
کوپا دل‌ری بازی بهتر و تهاجمی‌تری ارائه بدهد. رئالی‌ها در دیدار برگشت این فصل لالیگا مقابل بارسا در سانتیاگو برنابئو که شنبه‌شب برگزار شد، به تساوی یک بر یک رسیدند. توشاک که در 2 مقطع هدایت رئال را برعهده داشت در این باره گفت: «روز شنبه بارسا 2 امتیاز از دست داد اما واکنش رئال‌مادرید از سر بی‌خیالی بود. من به یاد ندارم که رئال در خانه تا این اندازه محتاطانه بازی کند. هواداران رئال چنین چیزی را نمی‌پسندند. من از دیدن بازی‌های خوب رئال در چمپیونزلیگ متعجب نشده‌ام اما دوست دارم آنها در فینال کوپا دل‌ری هم تهاجمی بازی کنند». مورینیو در این دیدار از 3 هافبک دفاعی استفاده کرد و این اقدام انتقادات بسیاری را به همراه داشت. آقای خاص از په‌په، مدافع پرتغالی‌اش هم به عنوان هافبک دفاعی استفاده کرد اما توشاک این شیوه تاکتیکی را نمی‌پسندد. «من یکی از طرفداران په‌په هستم، چه در خط دفاعی بازی کند چه در خط میانی اما حضور او در خط میانی به عنوان پوشش دهنده خط دفاعی حاوی نکاتی است که از رئال انتظار نمی‌رود».بعد از دیدار روز چهارشنبه در کوپا دل‌ری، رئال و بارسا باید هفته آینده در نیمه‌نهایی چمپیونزلیگ مقابل هم قرار بگیرند.