۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۷:۲۷
قهرمانی در کوپا دل ری تا چه اندازه برای مادريد اهمیت داشت؟

فوتبال بدون مهاجم

حسین جوادی

«اگرشما اول شوید، اول هستید. چنانچه دوم شوید هیچ چیز نیستید».

بیل شنکلی

جشن در میدان سیبلس و بوسه ایکر کاسیاس برسمبل شهر مادرید و آن جشن پس از سال‌ها ما را به این فکر
وا می‌دارد که چرا پرافتخارترین باشگاه اروپا پس از فتح جامی همچون کوپا دل ری چنان به پایکوبی می‌پردازد که گویی فاتح اروپا شده‌اند؟ در اینجا می‌توان به 2 موضوع اشاره کرد که آقای خاص به خوبی آن را به پسرانش القا کرده بود. نخستین فاکتور را باید از همان جمله بیل شنکلی وام گرفت، چیزی که ژوزه به شاگردانش القا می‌کند، تنها در صورت فتح جام می‌توانید هویت‌تان را در فوتبال احیا کنید و دومین فاکتور، خروج از فشارهایی است که پس از 4 فصل متوالی و شکست برابر بارسا باید از شر آن خلاص شوید. بدون‌شک شاید اگر هر تیم دیگری به جای بارسا مقابل رئال قرار می‌گرفت شیرینی پیروزی آنقدر‌ها هم از نگاه مادریدی‌ها اهمیت نداشت و باید بدون تعارف عنوان کنیم این پیروزی مقابل کاتالان‌هاست که شاگردان مورینیو را به چنین جشنی وامی‌دارد. رئال در حالی فاتح جام پادشاهی شد که به دلیل تفکرات تجاری مدیرانش چند فصل متوالی هواداران را به مرز دلزدگی رسانده بود و این پیروزی در مستایا بار دیگر هویت گم شده و فلسفه قهرمانی قوهای سفید مادرید را زنده کرد.

فوتبال بدون مهاجم

روزی روزگاری عاشق ستاره‌هایی بودیم که پستشان در زمین نوک حمله بود، ‌دهه 90 با یورگن کلینزمن، ‌مارکو فان باستن، رود گولیت، اسکیلاچی و... . مردانی که جذابیت‌های فوتبال با حضور آنها در زمین جنون تماشای یک نبرد دیدینی را افزایش می‌داد حتی در آن زمان هافبک‌های بازیسازی همچون پیر لیتبارسکی، رونالد کومان و... زیر سایه مهاجمان قرار گرفته بودند ولی درست از زمانی که تفکرات مردانی مانند اتوری هاگل و ریموند دومنک آنتی تز فوتبال تهاجمی شد و بار دیگر کاتاناچیو «هلنیو هررا» سایه‌اش را در فوتبال اروپا افکند، هافبک‌های دفاعی و مهره‌های فیزیکی تبدیل به سوپر استارهای مستطیل سبز شدند. واقعا چگونه می‌توان فوتبال بدون مهاجم را تصور کرد؟ شاید خیلی‌ها اعتقاد داشته باشند این نوعی تدبیر و هوشمندی تاکتیکی است ولی در کمال احترام حتی به کارشناسان شبکه 3 باید بگوییم فوتبال نتیجه‌گرا همان چیزی که این روزها فوتبال کسل‌کننده ایتالیایی‌ها آن را به نمایش می‌گذارد. به هر حال تاکتیک‌های مورینیو در 2 بازی برابر بارسا خبر از یک فوتبال بدون مهاجم در تیم کهکشانی‌ها می‌دهد. چیزی که در آن مدافع-هافبکی مانند په‌په ستاره تیمش می‌شود! این موضوع به هیچ وجه خوشایند تیمی نیست که مهاجمی مانند رائول گونسالس را در اختیار داشت، مردی تمام نشدنی که افتخار برترین گلزن لیگ قهرمانان اروپا را در اختیار دارد. این موضوع برای رئال‌مادرید و مدیرانش ممکن است که خوشایند باشد ولی برای آنهایی که عاشق فلسفه تهاجمی فوتبال هستند دلپذیر نیست.

آیا روش‌های مورینیو ستودنی است؟

مورينيو تبديل به كابوس گوآرديولا شده است. مربي رئال‌مادريد فصل گذشته بارسا را بدون چمپيونزليگ گذاشت و اجازه نداد به فينال برنابئو برسند و امسال نيز در فينال كوپا در يك نبرد تاكتيكي توانست با همان سيستم بازي شنبه خود در لاليگا، گوآرديولا را شكست دهد. مربي پرتغالي، بر خلاف اتفاقاتي كه در نيمه اول در برنابئو داشت و خطوط‌اش نزديك هم بودند، از ابتدا با پرس شديد بازيكنان بارسلونا از همان نيمه خودشان، باعث شد كه تيم پپ نتواند به هيچ وجه به خودش بيايد. يك بار ديگر په‌په هم خوش درخشيد. اين سومين بازي اين بازيكن پرتغالي در خط هافبك بود كه براي سومين بار توانست توان فيزيكي خود را به رخ حريف بكشد و حتي وقتي هم كه پا به توپ مي‌شد با قدرت بدني‌اش مي‌توانست آن را حفظ كند و خلق موقعيت كند. حالا بارسلونا براي دومين سال پياپي روياي 3 جامه شدن در اين فصل را بايد به گور ببرد. نبرد تاكتيكي بعدي مورینیو و گوآرديولا در طول 2 هفته آينده در چمپيونزليگ خواهد بود.

پپ علیه پپ

حتی قبل از این هم اشاره کرده بودیم که تنها کسی که می‌تواند بارسا را زمینگیر کند خود «پپ گوآردیولا» است. او با بازی محتاطانه و چیدمان اشتباه باعث شد تا خلاقیت از بارسا گرفته شود. روش «ریسک– ریسک» و آزمون و خطا در نحوه چیدمان کاتالان‌ها به نوعی هیچ چیزی از بارسلونا در ورزشگاه مستایا بر جای نگذاشت. از سوی دیگر خنثی شدن اینیستا، ژاوی و پدرو در نیمه اول کمربند میانی بارسا را فلج کرد. حتی داوید ویا نیز آنقدر ضعیف ظاهر شد که عملا خط حمله بارسا از کار افتاده بود. شاید در نیمه دوم با حرکت‌های توی عمق پدرو و جلو آمدن بوسکتس به یک خط جلوتر ما شاهد همان تیکی تاکای همیشگی بودیم ولی این بار جدا از خط پرس رئال، این کاسیاس بود که مانع از گلزنی‌های ستاره‌های بارسا شد. هجوم‌های همه‌جانبه و برخورد آن به نام سد محکمی به نام کاسیاس نیروی بدنی شاگردان پپ را کاهش داد تا جایی که با اشتباه دنی آلوس و سانتر دیماریا دروازه پینتو باز شد. به هر صورت اگر گوآردیولا باز هم بخواهد از همین روش استفاده کند بدون‌شک در لیگ قهرمانان با مشکل روبه‌رو خواهد شد.

ارسال نظر
captcha
پربیننده