ايكر كاسياس :
كوپا دل‌ري تنها جامي بود كه در كارنامه‌اش كم داشت و مي‌خواست كه با كسب آن، ركورد طولاني موفقيت‌هايش را تكميل كند. در نيمه اول با توجه به تلاش بازيكنان تيم، كار خاصي براي انجام دادن نداشت. اما در نيمه دوم نقش كليدي‌تري ايفا كرد. وقتي تيم عقب كشيده بود يك شوت محكم را از مسي گرفت، يك چيپ عالي از پدرو و يك شوت اينيستا را هم به زيبايي هر چه تمام‌تر با نوك دستش دفع كرد.
آلوارو آربلوا :
الگوي جديت در زمين بود، همان چيزي كه ژوزه مورينيو در زمان حضور بازيكنان در زمين از آنها مي‌خواهد. يار مقابل داويد ويا بود. در صحنه‌اي با بازيكن بارسا درگيري لفظي و فيزيكي هم پيدا كرد و پايش را هم لگد كرد. در كارهاي دفاعي خيلي جدي و مستحكم بود. در كارهاي تهاجمي شركت نداشت چرا كه گويا شرح وظايفش اين طور بود.
سرجيو راموس :
در پست دفاع وسط قرار گرفت و اصلي‌ترين بازيكن رئال در قلب خط دفاع شد. روي همه حركات خيلي حواسش جمع بود و مانع از حركات لئو مسي شد. معمولا ضربات سر را اول مي‌زد.
ریكاردو كارواليو :
مدافع جلوزن رئال مادريد بود. بازي بسيار مستحكمي را ارائه داد و روي پاس‌هاي بلند خيلي حواسش جمع بود. تا جايي كه مي‌توانست سرعت حريف را گرفت. البته تنها مشكلي كه داشت چند كرنر بي‌هدفي بود كه به بازيكنان بارسلونا داد. به هر حال در نيمه‌دوم بازي بهتري ارائه داد و توانست چهارمين قهرماني خود در جام حذفي را كسب كند.
مارسلو :
در برابر بازيكنان سمت راست بارسلونا عملكرد خوبي داشت و به خوبي حركات دني آلوس را مهار كرد. بيشتر در حركات تدافعي شركت داشت و حضور اندكي در حملات پيدا كرد. با حضور مورينيو در امور تدافعي پيشرفت قابل توجهي داشته است.
چابي :
اين بازيكن كه هميشه ليدر خط هافبك رئال مادريد بوده در اين بازي نقشي متفاوت را به عهده گرفت. به جاي آنكه بازيكني باشد كه حركات تيم را طراحي مي‌كند، به يك هافبك تخريبي كه روي حريف فشار مي‌آورد، مبدل شده بود.
په‌په :
در ال‌كلاسيكوها نقشي كليدي را ايفا مي‌كند. در پست هافبك وسط خيلي با جديت بازي كرد و به تيم مقابل فشار آورد. او در بازي فينال كوپا كمي جلوتر از بازي ليگ بازي مي‌كرد و به ژاوي فشار مي‌آورد تا او را به اشتباه بيندازد. خيلي پرتحرك بود و تقريبا در همه جاي زمين مي‌شد او را ديد. در نيمه دوم كمي به علت كارت زردي كه داشت محتاطانه‌تر بازي كرد.
سامي خديرا :
منسجم در خط دفاع و ناتوان در بازيسازي. بارها توانست حملات بازيكنان بارسلونا را قطع كند اما در حمله خيلي ناتوان بود تلاشش كمتر ديده شد و در آخر هم مصدوم شد و تعويض شد. بازي قابل قبولي ارائه داد.
آنخل دي ماريا :
با توان بدني و خستگي‌ناپذيري خود يك بازي فوق‌العاده ارائه داد. هم حركات تهاجمي دني آلوس را متوقف كرد و هم فرارهاي خوبي از پشت او داشت. شب خوب خود را با دادن پاس گل عالي به كريستيانو رونالدو تكميل كرد.
مسعوت اوزيل :
تنها تغيير تركيب مورينيو بود. در نيمه اول با پاس‌هاي خوب و سرعتي خود بازي تيم را درخشان كرد. در نيمه دوم در زمين ديده نشد و به نظر مي‌رسيد كه از نظر بدني كم آورده است.
كريستيانو :
از منفور تا قهرمان ال‌كلاسيكو؛ بالاخره توانست به رويايش كه منجي رئال مادريد شدن بود، برسد و با ضربه سرش در دقيقه 103 به كنج دروازه پينتو، پس از 3 سال رئال مادريد را صاحب جام كرد. او مهم‌ترين عنصر تهاجمي رئال مادريد بود و در حركات تدافعي زياد شركت نداشت. پينتو 2 بار توپش را گرفت اما در بار سوم ديگر كار تمام شد. رونالدو در يك صحنه به اين خاطر كه در حركات تدافعي شركت نكرد، مورينيو را ناراحت كرد.