علی‌اکبر بهشتی:
نمی‌دانم نسبت داشتن با آقای هاشمی تا کدام ناکجا به «ع. م» مصونیت می‌دهد که بعد از قصار و قصور «بریزید در خیابان‌ها»، هیچکس با او کاری ندارد؟! نمی‌دانم فرزند آقای هاشمی بودن تا کدام ناکجا به «م. ه» مصونیت می‌دهد که بعد از آن همه فتنه‌گری از کشور بگریزد و هیچکس هم با او کاری نداشته باشد؟! نمی‌دانم فرزند آقای هاشمی بودن تا کدام ناکجا به «ف. ه» مصونیت می‌دهد که برای بار چندم در طول این سالیان- حتی سال‌های قبل از فتنه 88- هر چه می‌خواهد به نظام و مسؤولان نظام بگوید و هیچکس با او کاری نداشته باشد؟! نمی‌دانم ملاک خوبی و بدی آدم‌ها بر اساس آموزه‌های دینی، «تقوا» است یا «آقازاده بودن»؟! نمی‌دانم آیا «آقازاده بودن» مصونیت قضایی هم می‌آورد یا نه؟! نمی‌دانم آیا ما با یک «کاپیتولاسیون جدید» طرفیم یا نه؟!... اینقدرش را می‌دانم که اگر مصاحبه با سایت‌های ضدانقلاب جرم است، برای خاندان آقای هاشمی جرم نیست. اینقدرش را دیگر مطمئن شده‌ام که اگر فحش و ناسزا جرم است، برای «ف. ه» جرم نیست و آقازاده آقای هاشمی خیلی راحت می‌تواند مسؤولان نظام - که رئیس‌جمهور قانونی مردم، فقط یکی‌شان است و روسای دیگر قوا هم در همین ردیف قرار دارند- را «عده‌ای اراذل و اوباش» بخواند که «دارند کشور را اداره می‌کنند». خوب است اگر مسؤولان تحت هیچ شرایطی قصد برخورد با خاندان آقای هاشمی را ندارند، این مهم را در مسیر خودش تبدیل به «قانون» کنند تا ما از این هم مطمئن‌تر شویم که به این خاندان از گل نمی‌شود نازک‌تر گفت اما اعضای این خاندان خیلی راحت می‌توانند نامه سرگشاده بنویسند، رسما به آشوب دعوت کنند، برای این راه خرج کنند، به آسانی آب خوردن فرار کنند، از آن آسان تر، در میدان اغتشاش خرید کنند و به راحتی با سایت‌های ضدانقلاب مصاحبه کنند و هر که را صلاح می‌دانند «اراذل و اوباش» خطاب کنند. هیچکس هم کاری با ایشان نداشته باشد... آری! اصولا وقتی کسانی که در دامن خانواده‌های خاص، اشرافی، نیاورانی، در مدارس مدل‌بالا، با بهترین مربی‌ها و برترین اساتید، استخر و سونا و جکوزی و چیزبرگر و ویلا و جواهرده و وسیله ایاب و ذهاب و... تربیت یافته و رشد کرده‌اند به مسؤولان نظام «اراذل و اوباش» می‌گویند، خیلی نباید خرده به کسانی گرفت که بچه‌هایشان بزرگ شده کوچه پس‌کوچه‌های تنگ و تاریک خیابانند. بگذریم که بزرگان گفته‌اند؛ «مردم به امرای‌شان نگاه می‌کنند» و لابد به همین بالادستی‌ها نگاه می‌کنند که یک جوری می‌شود که نباید بشود!... تمام کنم این مختصر را به نکته‌ای دیگر در ذیل همین موضوع. به خیلی از کسانی که در فتنه 88 و حتی فتنه 18 تیر- چه در راس و چه به عنوان نیروی پیاده- در مظان اتهام بوده‌اند، یعنی برای گلوی جمهوری اسلامی شمشیر براندازی کشیده‌اند، نگاه که می‌کنی، می‌بینی «آقازاده»اند. یعنی سر سفره جمهوری اسلامی آنقدر تا خرخره خورده‌‌اند که خوشی زیر دلشان زده، لاجرم «آروغ» خود را برمی‌گردانند طرف سفره و حتی اگر زورشان نرسد فتنه کنند، حتما مسؤولان نظام را «اراذل و اوباش» می‌خوانند. اینجاست که معتقدم؛ اگر بر فرض حتما محال، اتفاقی برای نظام بیفتد، «ف. ه» مخالف نظام- به عبارتی... تاکید می‌کنم؛ به عبارتی!- بیشتر از آن بسیجی‌ای متضرر می‌شود که در کف خیابان جلوی 2500 ماهواره جاسوسی دشمن، دست از جان شسته است.
***
سرکار «ف. ه»! مسؤولان نظام مایه آسایش بلکه مصونیت شما را به این خوبی فراهم کرده‌اند؛ اراذل و اوباش خواندنشان بی‌ادبی، اهانت و ناسزا هم که نباشد، آخر بی‌معرفتی است. به تو نمی‌گویم ادب داشته باش، می‌گویم؛ حالا که ادب نداری، یعنی مرام هم نداری؟!