«آنتوان چخوف» می‌گوید از میان کسانی که برای دعای باران به تپه‌ها می‌روند تنها آنهایی که چتر به همراه می‌برند به کار خود ایمان دارند؛ نمود عینی این اتفاق در رقابت‌های معلولان قطع عضو و ویلچری جهان در امارات عربي متحده روی داد. رقابت‌های آیواز چهارشنبه‌شب با کسب 29 مدال (10 طلا، 11 نقره و 8 برنز) از سوی ورزشکاران معلول ایرانی در دوبی پایان یافت اما آنچه در این میان بسیار جالب توجه بود، اتفاقی بود که برای کوچک‌ترین عضو کاروان 28 نفره ایران در این مسابقات روی داد. هادی کائدی در روز دوم رقابت‌های دو و میدانی در ماده پرتاب وزنه موفق شد به مدال برنز دست پیدا کند و این در حالی است که دوومیدانی‌کار 15ساله کشورمان در ماده غیرتخصصی خود شرکت می‌کرد. کائدی پس از پایان مسابقه و در حالی که هنوز نتایج آن اعلام نشده بود، به بخش افراد مدال‌آور رفت و در حالی که پرچم ایران را روی دوش خود انداخته بود، در انتظار نشست تا نام او را برای دریافت مدال صدا بزنند. مسؤولان کاروان ایران از اين نگران بودند که مبادا ورزشکار کم سن و سال کشورمان هیچ رتبه‌ای کسب نکرده باشد و قرار گرفتن در میان افرادی که قرار است مدال دریافت کنند، به روحیه او لطمه وارد کند. از سویی نمی‌توانستند به او بگویند از جای خود برخیزد و اصلا چرا بی‌آنکه از نتایج خبر داشته باشد و بدون اطلاع مربیان در جایگاه ویژه مدال‌آوران قرار گرفته است. مسؤولان کاروان کشورمان نگران ورزشکار کشورمان بودند و نمی‌دانستند که به چه نحوی از او بخواهند از جای خود بلند شده تا پس از اینکه نام او اعلام شد در جایگاه ویژه قرار بگیرد. در همین گیر و دار بود که پرچم کشورها به میله نصب شد که پرچم 3 رنگ ایران هم در میان آنها به چشم می‌خورد. هادی کائدی سوم شده و مدال برنز گرفته بود. این موضوع چشم مسؤولان کاروان را اشک‌آلود کرد و موجی از شادی در میان ایرانی‌ها به راه انداخت. کائدی فردای همان روز در ماده اصلی خود که پرتاب دیسک بود به مدال نقره دست پیدا کرد.