مهدیه فرجی: در حالی که ژان کلود یونکر با حمایت 26 دولت اروپایی از مجموع 28 کشور توانست برای تصدی کرسی کمیسیون اروپا انتخاب شود، سیاستمداران لندن با حمله به رهبران اروپایی آنها را بزدل خوانده‌اند. نشریه آلمانی «دی سایت» در تحلیلی در این‌باره نوشت نامزدی ژان کلود یونکر برای ریاست کمیسیون اتحادیه اروپا یک موفقیت برای دموکراسی محسوب نمی‌شود بلکه انسجام اروپایی را تهدید می‌کند. رایج نیست یک سیاستمدار به صراحت به شکست خود اذعان کند آن‌گونه که دیوید کامرون، نخست‌وزیر انگلیس بعد از نامزدی یونکر برای ریاست کمیسیون اتحادیه اروپا انجام داد. کامرون بعد از اینکه سران دیگر کشورهای اروپایی یونکر را به این سمت پیشنهاد دادند، آشکارا اعلام کرد که « امروز من موفق نبودم». تنها نخست‌وزیر انگلیس و نخست‌وزیر مجارستان مخالف این انتخاب بودند. شاید اینگونه به نظر برسد که انگلیسی‌ها شکست خورده‌اند و حامیان یونکر برای ریاست کمیسیون اروپایی پیروز شدند. ما می‌توانیم بگوییم همه چیز در نظم خاص خود است و ما دو بازنده و تعداد زیادی برنده در اروپا داریم. تنها این پرسش مطرح است که چند مورد از این شکست‌ها را یک مقام دولتی در بروکسل می‌تواند متحمل شود بدون اینکه در کشورش وجهه خود را از دست بدهد؟ پیروزی و شکست در واقع در سیاست‌های اروپایی جایی ندارد. همه شرکت‌کنندگان در مسائل اروپا باید بتوانند از اعتبار و آبروی خود حمایت کنند و این مساله تا به حال یک اصل آهنین بوده است. این بار اما شکست کامرون مساله کوچکی در اروپا نیست، نه برای خود وی و نه برای سراسر اروپا. طبیعتا انگلیس در هفته‌های گذشته توافق با همکاران اروپایی بر سر انتخاب یونکر را مسأله‌ای سخت یا حتی غیر‌ممکن کرده بود. این تلاش برای اینکه سیاست اروپایی را با ایده انتخاب نامزد اصلی از احزاب برای انتخابات پارلمانی زنده کنیم و شهروندان در بروکسل را به همزبانی بیشتر فراخوانیم در اصل اقدام درستی بود. اما یک ایده درست می‌تواند عواقب جانبی بسیار جدی داشته باشد و گاهی اوقات عواقب جانبی به حدی شدید است که خود آن ایده به تهدید تبدیل می‌شود. براساس این گزارش، یک عضو مهم و بزرگ اتحادیه اروپا (انگلیس) منزوی و خطر خروج انگلیس از اتحادیه اروپا افزایش یافته است و دیگر کشورهای اتحادیه اروپا در آینده باید نگران این مساله باشند که از طرف شورای اروپایی به آنها رای عدم اعتماد داده شود. یونکر در مبارزات انتخاباتی خود اعلام کرده بود در صورت دستیابی به ریاست کمیسیون، یک تعامل منصفانه را با انگلیس در پیش می‌گیرد. کامرون خود را در بروکسل به عنوان یک بازنده و مبارز سازش‌ناپذیر نشان داد. اختلافات روزهای گذشته این اعتقاد را در انگلیس تقویت کرد که اتحادیه اروپا باید تغییر کند. ظاهرا انگلیس دیگر نمی‌خواهد بخشی از یک اتحادیه متحد باشد. به این ترتیب موفقیت ظاهری دموکراسی در سایه نامزدی یونکر به عنوان رئیس کمیسیون اروپایی می‌تواند یک روز سیاه برای انسجام و هماهنگی اروپایی باشد.