بهزاد اخلاقی :
500 زندانی افغان از زندان شهر قندهار با حفر تونلی 360 متری توانستند راه آزادی را برای خود بازکنند. این اقدام قابل توجه در ساعات نیمه شب یکشنبه در حالی که زندان‌بان‌ها خواب بودند، صورت گرفت. نشانه‌ها حاکی از آن است كه افغان‌های فراری از اعضای گروه طالبان بوده‌اند و جرم بیشتر آنها سیاسی بوده است. بر اساس برآورد‌های کارشناسان ساعت‌ها این زندانیان مشغول حفر بوده‌اند و احتمالا همدستانی از بیرون زندان آنها را یاری می‌کرده‌اند. زندان قندهار 1200زندانی دارد که اکنون در حدود نیمی از آنها گریخته و فاجعه امنیتی را برای دولت حامد کرزی به بار آورده‌اند و او اکنون باید در مقابل مردم کشورش پاسخگو باشد. بر اساس بیانیه‌ای که طالبان روز دوشنبه منتشر کرد بسیار از افرادی که موفق به گریختن از زندان شده‌اند، فرماندهانی بودند که ناتو و ارتش افغانستان آنها را دستگیر کرده بوده‌اند. این نوعی انتقام ویران‌کننده از سوی طالبان به‌شمار می‌رود که در یک دهه گذشته بی‌سابقه بوده است. در طول عملیات در افغانستان تاکنون چنین حجمی از زندانیان نتوانسته بودند فرار کنند و حفر تونل نشان از یک برنامه‌ریزی قبلی دارد. یکی از مقامات محلی قندهار با اعلام این موضوع تاکید کرد: این اقدام تمام سازوکارهاي امنیتی افغانستان را با چالش رو‌به‌رو کرده‌است. جسارت طالبان برای گریختن از زندان نیروهای خارجی را که تاکنون با دست برتر در نبردها شرکت می‌کردند با ضعف رو‌به‌رو کرده و آنها بر این باورند با آغاز خروج از افغانستان شرایط در این کشور وخیم‌تر خواهد شد. این دومین فرار بزرگ در طول 3 سال گذشته است و نشان می‌دهد نیروهای امنیتی افغان و سیستم قضایی این کشور عملا توانایی کنترل اوضاع را ندارند. ژنرال غلام دستاگیر، معاون شهردار قندهار به خبرنگاران گفت : 476 زندانی سیاسی شب دوشنبه با حفر چند صدمتر تونل توانستند زندان را ترک کنند. این اظهار‌نظر تنها اعلام رسمی از سوی دولت افغانستان بوده است و به نظر می‌رسد تمام کشور اکنون در شوک قرار دارد. در تکمیل اين اظهارات یوسف احمدی سخنگوی طالبان تاکید کرد: تعداد فراری‌ها 500 نفر بوده و 106تن از آنها از فرماندهان عملیاتی این گروه بوده‌اند. منابع مختلف شبه‌نظامیان فاش کردند حفر تونل 360 متری در این منطقه از 5 ماه پیش آغاز شده و آنها چندین ایستگاه بازرسی را از زیر زمین طی کرده‌اند. احمدی در بیانه خود گفته است: زندانیان از ساعت 11شب خروج از تونل را آغاز کرده و تا صبح 541نفر موفق به فرار شدند. وی ادامه داد : آنها به راحتی توانستند بگریزند و هیچ تیر‌اندازی میان آنها رخ نداد. یکی از مقامات افغان نیز درباره این فرار اظهار داشت: طالبان با گزافه‌گویی تلاش می‌کند تا نشان دهد دولت ضعیف است و تنها يكصد عضو این گروه توانسته‌اند از زندان بگریزند. این مقام همچنین اضافه کرد: بسیاری از فراری‌ها توسط نیروهای پلیس و امنیتی شکار شده‌اند. توریالی وسا در کنفرانس خبری که بعد ازظهر دوشنبه برگزار شد اعلام کرد : ماموران امنیتی و زندان‌بان‌ها عملا نتوانسته‌اند به وظایف خود عمل کنند و باید مجازات شوند. در حال حاضر 130 هزار سرباز ناتو و ایساف در افغانستان مشغول جنگ هستند که دو‌سوم آنها را نیروهای آمریکایی تشکیل می‌دهند. قرار است سال 2014 سربازان خارجی حاضر در این کشور خروج تدریجی خود را آغاز کنند.این در حالی است که رئیس اداره امنیت ملی افغانستان هشدار داده است که 2 منطقه در ولایت شرقی کنر در آستانه سقوط و افتادن به دست مخالفان مسلح دولت قرار دارد. رحمت‌الله نبیل در جلسه کمیسیون امور دفاعی و امنیتی مجلس نمایندگان گفته است که طالبان در حال برنامه‌ریزی برای تصرف ولسوالی‌های (شهرستان‌های) «چپه‌دره» و «مانوگی» هستند. این 2 ولسوالی در شرق افغانستان اهمیت استراتژیک دارد و این نگرانی مطرح است که اگر مخالفان این ولسوالی‌ها را تصرف کنند، شهرهای اسعدآباد مرکز ولایت کنر و پارون مرکز ولایت نورستان نیز با تهدیدهای امنیتی رو‌به‌رو خواهند شد. آقای نبیل به نمایندگان مجلس گفته است: «من از قبل می‌گویم که باید راه‌حلی برایش پیدا کنیم. اگر در مانوگی و چپه دره در کنر عملیات صورت نگیرد، این دو ولسوالی هم سقوط می‌کند». گروه طالبان از حدود 3 هفته پیش ولسوالی وانت وایگل در ولایت نورستان را که با ولسوالی‌های چپه دره و مانوگی ولایت کنر همجوار است در تصرف خود دارد. در همین حال مقام‌های محلی هم تایید کرده‌اند که مخالفان مسلح هر از گاهی راه‌های این ولسوالی‌ها را می‌بندند و موجب اذیت و آزار مردم می‌شوند. ژنرال خلیل‌الله ضیایی، فرمانده پلیس کنر به BBC گفته است که نیروهای امنیتی محلی به دلیل کمبود امکانات نظامی و عدم حمایت توپخانه، قادر به سرکوب شورشیان در این مناطق نیستند. در گذشته برخی مقام‌های محلی در شرق افغانستان این نگرانی را مطرح کرده‌اند که طالبان با استفاده از موقعیت استراتژیک ولایت‌های کنر و نورستان که با پاکستان مرز مشترک دارند، قصد دارند این منطقه را به پایگاه اصلی خود برای سازماندهی فعالیت‌های خود در شرق و شمال شرق افغانستان تبدیل کنند. آنها هنگام تصرف منطقه وانت وایگل در ولایت نورستان گفته بودند که «صدها» فرد خارجی هم به همراه نفرات طالبان وارد منطقه شده‌اند.
مخالفت با ايجاد پايگاه نظامي دائمی آمريكا در افغانستان
وزير كشور افغانستان كه به كميسيون امنيت داخلي پارلمان اين كشور فراخوانده شده بود با ايجاد پايگاه نظامي آمريكا در اين كشور مخالفت كرد و گفت: كسي طرفدار ايجاد پايگاه دائمي نظامي آمريكا نيست و اين موضوع توسط دولت و رئيس جمهوري رد شده است. بسم‌الله محمدي در اين نشست تاكيد كرد: بحث بر سر همكاري‌هاي استراتژيك جريان دارد كه آن هم بدون موافقت نمايندگان مجلس انجام نمي‌شود. وي اضافه كرد: حتي قرار است لويه جرگه (مجلس مشورتي بزرگان افغانستان) براي تصميم‌گيري در اين زمينه تشكيل شود. محمدي گفت: بحث‌هاي اساسي درباره امضاي سند همكاري‌هاي استراتژيك با آمريكا ادامه دارد اما اين بحث‌ها شامل تاسيس پايگاه‌هاي دائمي نظامي آمريكا نمي‌شود. پس از آنكه افغانستان با جامعه جهاني توافق كرد كه نيروهاي خارجي تا سال 2014 ميلادي به طور كامل از اين كشور خارج شوند، آمريكا تصميم خود مبني بر حضور دائمي و ايجاد پايگاه‌هاي دائمي در اين كشور را آشكار كرد. به دنبال اين موضوع، نخستين بار سرپرست وزارت آب و انرژي افغانستان به عنوان عضو كابينه دولت افغانستان با ايجاد پايگاه‌هاي دائمي آمريكا مخالفت كرد و گفت: افغان‌ها روس‌ها را بيرون نكردند تا روزي نيروهاي بيگانه كشوري ديگر اينجا را اشغال كنند. اين دومين بار است كه عضو كابينه و وزير كشور كه از وزارتخانه‌هاي مهم دولت محسوب مي‌شود به صراحت مخالفت خود با ايجاد پايگاه‌هاي نظامي آمريكا را مطرح مي‌كند و گفته مي‌شود رئيس‌جمهوري اين كشور با ايجاد اين پايگاه‌ها مخالف است. پيش‌تر روسيه نيز به صورت رسمي در مخالفت با ايجاد چنين پايگاهي بيانيه داد و هرگونه تبعات ناشي از آن را برعهده كاخ سفيد دانست.