
محسن جندقی: اولین دیدار مرحله یک هشتم نهایی جامجهانی 2014 بین برزیل و شیلی فقط یک فوتبال نبود بلکه یک فیلم دراماتیک تمامعیار بود؛ فیلمی که در اوج ناامیدی پایانی خوش داشت البته برای برزیلیها. مرحله یک هشتم نهایی جام جهانی برزیل که با طعنه یکی از روزنامههای کشور میزبان بیشتر به جام ملتهای آمریکای جنوبی میماند تا جامجهانی، خیلی احساسی و دراماتیک آغاز شد. اگر کسی زیاد اهل فوتبال دیدن نبود و تصاویر بعد از بازی را میدید فکر میکرد برزیلیها قهرمان جام جهانی شدهاند و به همین علت اشک شوق میریزند و اینگونه شادی میکنند اما واقعیت این است که شنبه شب دارنده 5 قهرمانی جهان و میزبان رقابتها با نمایش یک بازی احساسی که اصلا در قواره یک قهرمان نبود حریف یک هشتم نهایی خود را آن هم در ضربات پنالتی برد و حالاها حالاها برای رسیدن به فینال باید تلاش کند. این دیدار که در ورزشگاه مینیرائوی بلوهوریزنته (همان ورزشگاهی که دیدار ایران و آرژانتین در آن برگزار شد) انجام شد، در وقتهای قانونی و اضافه با تساوی یک ـ یک و گلهای داوید لوئیز (18) برای برزیل و الکسیس سانچز (32) برای شیلی به پایان رسید تا ضربات پنالتی تیم پیروز میدان را مشخص کند. در ضربات پنالتی هم تیم ملی برزیل با نتیجه
3 بر 2 به برتری رسید و به عنوان اولین تیم جواز حضور در مرحله یک چهارم نهایی بیستمین دوره مسابقات جام جهانی را به دست آورد. برزیلیها که با حمایت همهجانبه هوادارانشان در کشور خود پذیرای تیم ملی شیلی بودند، از همان ابتدا توپ و میدان را در اختیار گرفتند و چند باری هم روی دروازه حریف خطرساز ظاهر شدند. مقاومت شیلیاییها خیلی طول نکشید و شاگردان اسکولاری در دقیقه 18 از روی ضربر کرنری که نیمار ارسال کرد و لوئیز به آن ضربه زد به گل اول دست پیدا کردند. هر چند بر خلاف اعلام سایت فیفا به نظر میرسید ضربه آخر را خارا، مدافع شیلی وارد دروازه این تیم کرده باشد. سرود قهرمانی برزیلیها تنها چند دقیقه در ورزشگاه طنینانداز بود و الکسیس سانچز توانست از اشتباه هالک زمانی که اوت ارسالی از سوی مارسلو را دریافت میکرد، بهره ببرد و گل تساوی را در دقیقه 32 برای تیمش به ثمر برساند. پس از آن برزیل 3-2 موقعیت دیگر هم به دست آورد اما بدشانسی سلسائو مانع از باز شدن دروازه لاروخای آمریکای جنوبی شد. شیلی در دقایق پایانی نیمه اول نیز فشاری روی دروازه میزبان وارد آورد که منجر به گل نشد تا دو تیم با تساوی
یک ـ یک به رختکن بروند. نیمه دوم این بازی در شرایطی آغاز شد که شیلیاییها پابهپای تیم میزبان جام جهانی پیش آمدند و چند موقعیت هم داشتند هر چند در طرف دیگر این نیمار بود که گویا بار سنگین بردن برزیل به مرحله یک چهارم نهایی را روی دوش خود حس میکرد و به همین دلیل به آب و آتش میزد تا هر طور شده دروازه براوو را باز کند.در این بین شیلی صاحب شانسهای به مراتب بهتری شد و اگر در یک صحنه واکنش خوب ژولیو سزار نبود، دروازه میزبان روی ضربه چارلز آرانگوئز باز میشد. برزیل که در نیمه دوم جو را نیز در ترکیب خود داشت
یکی، دو بار روی حرکت این بازیکن و هالک شانس گلزنی داشت که منجر به گشودن دروازه براوو نشد. در این نیمه هالک برای تیم برزیل موفق به گلزنی نیز شد که داور گلش را به علت انجام خطا قبل از ضربه به توپ مردود اعلام کرد. با وجود حملات زیاد، تلاش دو تیم در پایان 45 دقیقه دوم بینتیجه بود و بازی با تساوی یک ـ یک به وقتهای اضافه کشیده شد. در وقتهای اضافه دو تیم کمتر دست به ریسک زدند و بیشتر بهدنبال آن بودند که سرنوشت خود را به ضربات پنالتی بسپارند. البته در این میان برزیل خوششانس بود که شوت سهمگین پینیا در دقایق پایانی وقت دوم اضافه به تیر افقی دروازه برخورد کرد و راهی به چارچوب نیافت. اگرنه میزبان وداعی تلخ و
زودهنگام با جام داشت. در ضربات پنالتی داوید لوییز، مارسلو و نیمار برای برزیلیها گلزنی کردند اما ویلیان و هالک نتوانستند پنالتیهای خود را برای میزبان به گل تبدیل کنند. در مقابل شیلیاییها در ضربات پنالتی بدشانستر از برزیلیها بودند و پنالتی مائوریسیو پینیا و الکسیس سانچز را ژولیو سزار مهار کرد. برای شیلی فقط پنالتی مارسلو دیاز و چارلز آرانگوئز گل شد اما حساسترین پنالتی شیلی را خارا به تیر دروازه زد تا میزبان در میان دلهره، احساسات شدید و اشکهای تماشاگران و بازیکنان خود به یک چهارم نهایی
صعود کند.
برزیل؛ قهرمان احساسی
برزیل در دیدار با شیلی اصلا در حد و اندازههای یک قهرمان ظاهر نشد و یک فوتبال تمام احساسی را به نمایش گذاشت. بازیکنان تیم بعد از برخورد توپ «خارا» به تیر دروازه خولیو سزار آنچنان شادی کردند که انگار ششمین قهرمانی جام جهانی را به دست آوردهاند. برزیل 2014 نشان داد با برزیلی که همه انتظار دارند فاصله بسیاری دارد و قطعا در دیدارهای آینده خود با مشکل مواجه میشود. دیدار یک چهارم نهایی برزیل با کلمبیا بسیار سختتر از دیدار مقابل شیلی خواهد بود چراکه کلمبیاییها علاوه بر چغربودن دارای بازیکنان تکنیکی و باانگیزه هستند که توانایی شکست این برزیل را دارند. خولیو سزار، نیمار، هالک، فرد، مارسلو و... در دیدار مقابل شیلی اشکها ریختند، بازیکنانی که به جای مغرور بودن، احساساتی هستند اما فیلیپه اسکولاری سرمربی این تیم اصلا یک مربی احساسی نیست و این میتواند نقطه قوت برزیل باشد. اسکولاری یک مربی نتیجهگراست و توانایی این را دارد که یک تیم هجومی خوب را به یک تیم تدافعی معمولی که فقط نتیجه میگیرد تبدیل کند. سران فدراسیون برزیل نیز اسکولاری را به همین خاطر آوردهاند که تیم نتیجه بگیرد چراکه میدانستند برزیل با مربیانی چون منزس نمیتواند از پس غولهای جام جهانی برآید. آیا برزیل 2014 که اصلا بازیاش بردل نمینشیند میتواند در خانه خود قهرمان شود آن هم با تماشاگران و تیمی بسیار احساسی و مربیای غیر احساسی و یخ؟ این تناقض به نفع سلسائو خواهد بود یا حریفانش؟ برای فهمیدن این موضوع چند روز صبر نیاز است.
کلمبیا، حریف برزیل شد
کلمبیا با درخشش جیمز رودریگز از سد اروگوئه گذشت تا در مرحله یک چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۱۴ حریف برزیل شود. تیمهای کلمبیا و اروگوئه از 30 دقیقه بامداد دیروز (یکشنبه) در ورزشگاه ماراکانای شهر ریودوژانیرو به مصاف هم رفتند تا دومین بازی مرحله یک هشتم نهایی جام جهانی 2014 را برگزار کنند، دیداری که با برتری 2 بر صفر کلمبیا به اتمام رسید تا این تیم حریف برزیل در مرحله یک چهارم نهایی مسابقات شود. ستاره بیچون و چرای این بازی جیمز رودریگز بود که دو بار در دقایق 28 و 50 برای تیم تحت هدایت پکرمن موفق به گلزنی شد و با 5 گلزده به صدر جدول گلزنان جام بیستم صعود کرد. در حالی که دو تیم با چاشنی احتیاط بازی را پی گرفته بودند، این جیمز رودریگز کلمبیایی بود که در دقیقه 28 پشت محوطه جریمه صاحب توپ شد و از همان جا دروازه اروگوئه را نشانه گرفت و با یک شوت محکم توپ را به زیر طاق دروازه فرناندو موسلرا چسباند. کلمبیا با این گل زیبا یک بر صفر از حریفش
پیش افتاد و در ادامه بازی را اداره کرد تا با پیروزی
یک بر صفر به رختکن برود.
اروگوئه که در غیاب لوئیز سوارز پای به میدان گذاشته بود، در نیمه نخست چشم به هنرنمایی ادینسون کاوانی و دیگو فورلان داشت، مهاجمانی که حداقل در 45 دقیقه اول بیخطر نشان دادند.
کلمبیاییها نیمه دوم را بهتر آغاز کردند و تنها 5 دقیقه پس از آغاز این نیمه جیمز رودریگز بازهم هنرنمایی کرد و اختلاف را به 2 گل رساند. بازیکن شماره 10 کلمبیا در دقیقه 50 بازی با شوت خود بار دیگر دروازه اروگوئه بدون سوارز را گشود تا تیمش را 2 بر صفر پیش بیندازد و با 5 گل بالاتر از نیمار، لیونل مسی و توماس مولر در صدر جدول گلزنان جام بیستم بایستد. در نهایت کلمبیا با نتیجه 2 بر صفر مقابل اروگوئه به برتری رسید و یاران سوارز را به خانه فرستاد تا او بیش از این احساس تنهایی نکند.