آخرین آخر هفته رقابتی دورتموندی‌ها در خانه به یک جشن بزرگ ختم شد، جشنی که شاید زردهای منطقه کارگرنشین راین وست فالیای شمالی خیلی زودتر از این انتظارش را می‌کشیدند که سرانجام آن روز فرارسید. در جوی نفسگیر، نورنبرگ 2 گل از میزبان قهرمان خود دریافت کرد تا دورتموند هفتمین قهرمانی‌اش در لیگ سراسری آلمان و چهارمین عنوان در دوران بوندس‌لیگای یک را جشن بگیرد. نورنبرگ آخرین تیمی بود که مغلوب توفان زرد غیرقابل مهار «یورگن کلاپ» مربی دیوانه ژرمن‌ها شد؛ تیمی که 5 مسابقه آخر خود در بوندس‌لیگا را بدون شکست سپری کرد تا به سرنوشت صدرنشینان اخیر بوندس‌لیگا دچار نشود.
در آگوست 2010 زمانی که لیگ کلید می‌خورد کمتر کسی تصور می‌کرد این دورتموند جوان‌گرا باشد که پس از 10 سال دست خود را به سپر نقره فام قهرمانی برساند. البته این تیم ظرفیتش را داشت ولی هنوز تا حد زیادی خام بود اما این مسابقه آخری همان‌طور شاهد برتری بی‌چون و چرای تیم روهر بود که بازی ابتدایی فصل دورتموند. بوروسیا در آن مسابقه نخست هم با اینکه در 65 دقیقه پایانی کاملا بر لورکوزن سوار بود ولی روی 2ضدحمله غافلگیر شد و 2 بر صفر باخت.
ترکیب ابتدایی دورتموند یکی از جوان‌ترین تیم‌های بوندس‌لیگا را معرفی می‌کرد که با میانگین سنی 7/23 تجربه‌ای کم‌نظیر داشت. با اینکه امثال دِدِ، محمد زیدان و تاماش هاینال که ستاره‌های فصل پیش تیم کلاپ بودند در همان ابتدا مصدوم شده بودند و با حاشیه‌نشین شدن پاتریک اوومویلا و کاپیتان سباستین کل اوضاع فاجعه‌بار به نظر می‌رسید اما کلاپ اعتمادش به جوانانش را از دست نداد و پاسخ این اعتماد را با 7 پیروزی متوالی دریافت کرد که بدین‌وسیله BVB (لقب دورتموند) صاحب 14 پیروزی و تنها یک تساوی در 16 هفته نیم‌فصل نخست لیگ آلمان شد و با اختلاف قهرمان زمستانی نام گرفت. حقیقتا این بهترین تیمی بود که بوندس‌لیگا طی 2 دهه اخیر تا مقطع نیم‌فصل به خود می‌دید.
در ادامه راه از دست دادن شینجی کاگاوا به خاطر آسیب‌دیدگی این لژیونر ژاپنی در جام ملت‌های آسیا نیز نتوانست سد راه قدرت گرفتن دورتموند در فوتبال ژرمن‌ها باشد و به شکلی عجیب آنها تا شنبه عصر که قهرمانی را در فاصله 2 هفته به پایان فصل جشن گرفتند، جایگاه صدرنشینی خود را حفظ کردند، چیزی که هرگز از یک تیم جوان و تقریبا بدون ستاره ندیده بودیم. در این راه رکوردهایی هم برپا شد از جمله رکورد تنها 19 گل خورده طی 32 هفته که اگر دورتموند در 2 بازی آخر کمتر از 2 گل بخورد، رکوردی بی‌مانند در تاریخ بوندس‌لیگا خواهد بود.
در سالی که عملکرد بحث‌برانگیز بایرن مونیخ، می‌رفت تا فوتبال آلمان را از حداقل جذابیت‌ها نیز محروم کند اما زردهای نوشکفته به داد ژرمن‌ها رسیدند. شاید هواداران شالکه مدعی باشند که بسیار بیشتر از هواداران باواریایی‌ها در این فصل از عملکرد تیمشان عذاب کشیده‌اند و اینکه دست‌کم طرفداران بایرن اگر نتوانسته‌اند در کورس قهرمانی حضور یابند ولی لااقل فوتبال جذاب فان‌خال آنها را سیراب کرده است و یک عالمه گل (71 گل) در آلیانس آره‌نا و دیگر ورزشگاه‌ها رویانده‌اند.
راز کلاپ
اما راز کلاپ چه بود؟ او چگونه با دستان تقریبا خالی تیمش را فاتح فل 11-2010 کرد؟ آیا قهرمانی دورتموند تنها به خاطر افول امثال بایرن و شالکه به وقوع پیوست؟ در پاسخ باید گفت مهم‌ترین راز کلاپ حفظ تیمش در بالاترین سطح آمادگی در طول فصل بود و اینکه تاکتیک‌هایی برای به هم پیوند دادن یک تیم انرژیک و بسیار سریع کشف کرد. بازیکنان حقیقتا برای او و برای تیمشان بازی می‌کردند و همین موجب شد برای نخستین‌بار تمام ظرفیت 80 هزار و 720 نفری وستفالن اشتادیون سابق (که البته حالا به نام حامی مالی باشگاه سیگنال ایدونا پارک خوانده می‌شود) پر شود. در طول سال‌های اخیر همیشه شاهد یک دورتموند پا به سن گذاشته بودیم و کار بزرگ کلاپ این بود که علاوه بر طلسم قهرمانی، طلسم یک تیم پیر را با جوانگرایی بی‌سابقه‌اش شکست. هنوز چیزی از فصل نگذشته بود که شاهد بودیم نوری شاهین مصری در خط میانی دورتموند ارج و قربی هم‌اندازه شواین اشتایگر در قلب تیم‌ملی آلمان پیدا کرد و در طول فصل 2بار بایرن و اشتایگر را مغلوب کرد. اسون بندر جای کاپیتان کل را گرفت و بعد به یک هافبک دفاعی بدون جایگزین تبدیل شد.
در عقب زمین مارسل اشملزر ظرف کمتر از یک سال تبدیل به دفاع فیکس تیم‌ملی آلمان شد و در همان حال ماتیاس هامل از یک بازیکن ملی‌پوش به ستاره‌ای تبدیل شد که بزرگ‌ترین تیم‌های جهان به دنبال او هستند. حتی کاگاوا که تا پاسی از نیم‌فصل دوم مصدوم بود و حتی دوباره پا به توپ شد خود را در حد بهترین لژیونر آسیایی نشان داد. اما ماریو گوتز! او فصل را به عنوان یک جوان کنار تیم آغاز کرد که حتی روی نیمکت نشستن برایش افتخار محسوب می‌شد اما تا پیش از آغاز سال نو عملا نقش جایگزین نوری شاهین، بهترین بازیکن فصل دورتموند را گرفته بود. علاوه‌بر حرکات پا به توپ لاتینی که از یک جوان ژرمن بعید است، گوتز یکی از سرزنان طلایی بوندس‌لیگا نیز محسوب می‌شود. او آخرین گواه این ادعاست که تیم جدید کلاپ بهترین تیم بوندس‌لیگا بوده و به هیچ‌وجه نمی‌توان ضعف بزرگان را عامل اصل قهرمانی آنها دانست.
جام در دست آقاي مفسر
كلاپ توانست امسال با كمترين اتكا به ستاره‌هاي نامدار دنياي فوتبال، از همان اول فصل دورتموند را به عنوان يك مدعي جدي قهرماني مطرح كند و جز مقاطعي كوتاه، هيچوقت تزلزل و ناكامي طولاني مدتي را تجربه نكرد. هفته سي و دوم بوندس‌ليگا آخرين فرصت براي بايرلوركوزن بود كه به شيرهاي دورتموند نزديك شود اما نمايش مقتدرانه دورتموند در نيمه اول بازي با نورنبرگ و 2 گل نواكويچ، مهاجم كلن، به لوركوزن كافي بود تا نبرد قهرماني در 2 هفته پاياني بوندس‌ليگا تشريفاتي شود.
حالا بورسيادورتموند كه يكي از پرطرفدارترين تيم‌هاي آلمان هم محسوب مي‌شود، با نسلي تازه از جواناني كه لااقل تا آغاز اين فصل گمنام بودند و يك مربي نوگرا به نام «يورگن كلاپ» بالاتر از تیم‌های پرستاره‌اي چون بايرن‌مونيخ و بايرلوركوزن ايستاده است. كلاپ كه در دوران بازيگري مهاجم بوده، پيش از اينكه به عنوان يك مربي موفق مطرح باشد، سال‌ها به عنوان مفسر تلويزيون دولتي آلمان كار مي‌كرد و پس از دوراني نسبتا موفقيت‌آميز با ماينتس، از 2 سال پیش به دورتموند پيوست. كلاپ توانست امسال با كمترين اتكا به ستاره‌هاي دنياي فوتبال، از همان اول فصل دورتموند را به عنوان يك مدعي جدي قهرماني مطرح كند و جز مقاطعي كوتاه، هيچوقت تزلزل و ناكامي طولاني‌مدتي را تجربه نكرد. آنها امسال نتايجي درخشان در بوندس‌ليگا گرفتند و توانستند 2 مدعي جدي؛ بايرن‌مونيخ و بايرلوركوزن را در خانه‌شان شكست دهند. فراتر از آن، نمايش چشم‌نواز و هجومي دورتموند و دريافت فقط 19 گل در طول فصل، آنها را به تفاضل گل حيرت‌انگيز مثبت 45 رسانده است. (دومين خط دفاعي مستحكم بوندس‌ليگا متعلق به ماينتس است كه 37 گل خورده). نتايج فوق‌العاده پسران يورگن كلاپ در اين فصل، براي فوتبالدوستان وستفالن، يادآور سال 1997 بود كه در آن سال، دورتموند با ستارگان بزرگي نظير ماتياس سامر، اندي مولر و كارل هاينس ريدله تا قهرماني اروپا پيش رفت. از آن سال تا به حال، فوتبال تغييرات زيادي كرده و كسي انتظار ندارد يورگن كلاپ سال آينده در ليگ قهرمانان، تيمش را به عنوان يك مدعي بزرگ مطرح كند. بویژه كه خيلي از باشگاه‌هاي بزرگ اروپا براي ستاره‌هاي نوظهور دورتموند (نوري شاهين، شينجي كاگاوا و...) دندان تيز كرده‌اند اما در اين‌ترديدي نيست كه بورسيادروتموند سال آينده در ليگ قهرمانان، تيمي خطرناك است.