دراپبال یدالله جهانبازی آغاز همه جنجالها بود. ناگهان بدون آنکه رعد و برقی زده شده باشد، آسمان پر از صندلیهای رنگی شد. صندلیهایی که در کسری از ثانیه، مثل یک دسته مو از سکوهای ورزشگاه یادگار امام(ره) کنده شدند و دور زمین را پر کردند. این اعتراض صریح طرفداران تراکتور به تصمیم داور مسابقه بود، داور جنجالیترین بازی لیگ برتر: «تراکتورسازی– صبا».
پنالتی جنجالی
علی علیزاده در لحظات پایانی بازی و در شرایطی که تراکتور در آستانه دومین شکست خانگی متوالی بود، در برخورد با بازیکن صبا نقش بر زمین شد. همه هوش و نگاهشان را متوجه داور کردند، داوری که از دور پیش میآمد و با نگاهی به پرچم کمکداورش تصمیم به پنالتی گرفت. این به معنای یک تغییر نتیجه دیگر در ثانیههای پایانی بازی بود. کمکداور به سمت خط عرضی پیش میرفت و داور به سمت جایی که باید در آن ناظر پنالتی باشد. اما جبهه صبا مثل یک توده هوای ناگهانی وارد بازی شد. مربیان، بازیکنان و... یک شاهکار دیگر. مثل بازی پاس– راهآهن؛ داور به سمت کمکش رفت. جو به نقطه تشنج نزدیک میشد. بازیکنان به دنبال اطلاع از مکالمه این دو، خود را به آنها نزدیک میکردند. داور بازیکنان صبا را از کمکداور دور میکرد. آیا پنالتی؟ رفت و برگشت ادامه داشت. داور در آستانه یک تصمیم مهم بود. تصمیمی که شکش درباره پنالتی را به یقین تبدیل میکرد. او سوتش را زده بود. اما نه خیلی محکم. بنابراین بعد از مشورت تصمیم تازهای گرفت: دراپبال! یعنی پنالتی یوخ.