روزنامه «دی سایت»* /مارتین گلن:
مصر مسیر جدیدی را در پیش گرفته است. اما کشتی بزرگ نیل تازه شروع به ترک مسیر قدیمی سیاست خارجی خود کرده بود که موج‌های بلندی را باعث شد. این در حالی است که 2 گردش اول در سُکان سیاسی، در نگاه اول آنقدر خیره‌کننده نیست. از طرفی قاهره اعلام کرد می‌خواهد مناسبات خود را با ایران که از سال ۱۹۷۹ متوقف شده عادی کند. از طرف دیگر دولت جدید می‌خواهد گذرگاه رفح را به طور کامل باز کند و بدین ترتیب بعد از گذشت 4 سال به بسته بودن مرز پایان دهد. در عین حال دیپلمات‌های مصر با خردمندی از بازکردن این گذرگاه به عنوان جاذبه دیپلماتیک سود بردند تا حماس و فتح را به امضای پیمان جدید آشتی ترغیب کنند که روز چهارشنبه گذشته در قاهره طی مراسمی به تایید رسید.با این وجود هر دو تصمیم، ساختار مناسبات کشورهای خاورمیانه را بعد از سال‌ها رکود بشدت به حرکت در خواهد آورد؛ نه تنها بین مصر و اسرائیل که همسایگانی نامشابه هستند بلکه همچنین بین مصر و کشورهای عرب خلیج‌فارس. زیرا دولت جدید در قاهره به حکومتی در ایران دست دوستی دراز می‌کند که کشورهای کوچک نفتی و متحد سالیان سال مصر یعنی عربستان سعودی و نیز همسایه حساس آن، اسرائیل به عنوان تهدید اصلی و حامی مالی گروه‌های تروریستی و قدرت احتمالی اتمی از آن ترس دارند.اینان همه محور جدید را بین 2 کشور با سوءظن خواهند نگریست، در حالی‌که در نیل فقط به کوتاهی گفته می‌شود می‌خواهند با همه قدرت‌های مهم منطقه مناسبات دیپلماتیک داشته باشند.اما درباره دفاع از سیاست جدید در غزه، وزیر جدید خارجه مصر «نبیل العربی» خیلی صریح‌تر شد. وی بستن چند ساله گذرگاه رفح را «رسوایی» خواند. رئیس جمهور سرنگون شده، حسنی مبارک گذرگاه را همواره فقط برای چند روز آن هم به صورت شکافی باز می‌گذاشت. در سال ۲۰۱۰ حدود ۳ هزار فلسطینی در‌ماه توانستند از این سوراخ سوزن عبور کنند که قبل از بسته شدن ،حدود ۴۰ هزار در ماه بودند. در عین حال با تصمیم قاهره حمل و نقل کالا که تاکنون به صورت غیرقانونی از حدود ۸۰۰ تونل انجام می‌شد دوباره به سطح زمین می‌آید. واکنش اسرائیل هشدارآمیز بوده است. در تل‌آویو بویژه نگرانند که حماس اکنون «تشکیلات نظامی تروریستی خود» را می‌تواند دوباره گسترش و به انزوای بین‌المللی خود پایان دهد.
اما رهبری جدید در قاهره باید به شیوه‌ای کاملا متفاوت از مبارک که سال‌ها طرف گفت‌وگوی اسرائیل بود به افکار عمومی در کشور توجه نشان دهد. در سپتامبر نخستین انتخاب آزاد مجلس برگزار خواهد شد و بعد از انقلاب برای دموکراسی بیشتر و تکثرگرایی و حق مشارکت، دیگر نمی‌توان تصمیم‌های نامحبوبی را گرفت که مبارک خیلی عادی به ضرب باتوم پلیس اجرا می‌کرد.کسی که در آن زمان علیه بستن نوار غزه اعتراض می‌کرد فوری به زندان می‌افتاد اما در این فاصله طبق یک نظرسنجی گسترده مرکز تحقیقات پیو در واشنگتن 7۴ درصد مصری‌ها خواهان لغو قرارداد صلح کمپ دیوید هستند. تاکنون به خط لوله انتقال گاز به اسرائیل در سینا 2 بار حمله شده است.از این گذشته در برخورد با حماس در قاهره لحن جدیدی وجود دارد. هیات غزه با تحسین گفت که رفتار میانجیان مصری دیگر مانند دوران مبارک یکسویه نیست. اگر در گذشته از آنها در مرکز سازمان اطلاعات استقبال می‌شد اکنون به وزارت خارجه دعوت می‌شوند. و به این ترتیب فرستادگان غزه دیگر احساس نمی‌کنند آنها را خطر امنیتی می‌دانند بلکه طرف‌های صحبت سیاسی اند.
* چاپ آلمان