بعد از سقوط هواپیمای من‌یو در ششم فوریه 1958 که «پسران باسبی» را در مونیخ دفن کرد، هواداران شیاطین‌سرخ در جای جای تئاتر رویاها سرودی را با نام «زیر پرچم سرخ، نفس بکش» زمزمه کردند. از آن زمان تا اکنون و پس از افسانه «سرمت باسبی» تنها یک‌نفر توانسته منچستریونایتد را به رویاهایش نزدیک کند و آن کسی نیست جز الکس فرگوسن کبیر. امروز بعدازظهر نیز در حالی پسران فرگی برابر آبی‌های لندن قرار می‌گیرند که با کسب 3 امتیاز جشن قهرمانی در لانه همیشگی‌شان برپا خواهد شد. بدون‌شک امروز در نبرد من‌یو– چلسی باز هم این شعار از تمام نقاط اولدترافورد شنیده می‌شود «نفس بکش، ما زیر سایه پرچم زندگی می‌کنیم و می‌میریم...». فتح لیگ برتر و عبور از افتخارات لیورپول بار دیگر اجازه می‌دهد پیرمرد اسکاتلندی روی نیمکت من‌یو نفس بکشد، حتی تاجگذاری در لیگ جزیره و به دست آوردن نوزدهمین قهرمانی امید آنها را برای پیروزی در ومبلی زنده نگه‌می‌دارد. عبور از بارسا، نقشه‌ای برای انتقام از پپ و جاودانه شدن به عنوان سلطان اروپا تماما به پیروزی امشب مقابل آنچلوتی و پسرانش بستگي دارد. فاصله 3 امتیازی با لندنی‌های متمول چیزی نیست که فرگی بخواهد از کنار آن به سادگی عبور کند. وقتی به لانگ‌شات‌هایی از او در تصاویر تلویزیون انگلیس نگاه می‌کنید هنوز می‌توانید استرس ناشی از پیروز شدن را در چهره پیرمرد به وضوح ببینید، به نحوه آدامس جویدنش نگاه کنید، او کماکان برای پیروزی مانند روزهای جوانی در حال جان کندن است طوری که تنها باید روی نیمکت من‌یو جان بدهد وگرنه او هرگز بازنشسته نخواهد شد.