امیر سراسیمه بود. یکسالی میشد که نقشه کشیده و اکنون زمان اجرای آن رسیده بود. خواهرش در حال پذیرایی از وی بود که از او انبردست خواست تا میخی که داخل کفشاش فرورفته بود را درآورد. وقتی «طاهره» 40 ساله به سمت آشپزخانه رفت، مرد سنگدل به سمت وی حمله کرد، دستانش را دور گردن خواهرش گره زده چشمانش را بست و سناریوی شوم خود را کلید زد. وقتی طاهره بیجان روی زمین افتاد، سراغ «دانیال» کوچولو، خواهرزادهاش که در سالن پذیرایی خواب بود، رفت. پسرک 5 ساله با شنیدن سر و صدا چشمانش را باز کرد و با شیطنت کودکانه به داییاش سلام کرد. پسرک نمیدانست دایی جنایتکارش چه توطئه سیاهی در سر دارد. پسرک با دیدن چشمان خونآلود داییاش وحشت کرد اما مرد بیعاطفه فرصت نداد که خواهرزادهاش حرکتی بکند و با بالش او را خفه کرد.
دایی جنایتکار آشفته بود و نمیدانست باید چکار کند. لحظاتی به پیکر بیجان مادر و کودک خیره شد و عذاب وجدان به جانش افتاد. دست و پای خواهرش را به صندلی بست و از خانه بیرون آمد. وقتی وارد آسانسور شد، هنوز تصویر دانیال در ذهنش بود و عذاب وجدان رهایش نمیکرد که دختر 8 ساله خواهرش را دید. نقشه داشت که او را هم بکشد اما دست و پایش میلرزید. دخترک با دیدن داییاش از او سراغ مادرش را گرفت چون هر روز مادرش به مدرسه میرفت و او را به خانه میآورد اما امروز خبری از مادر نبود. دایی بیعاطفه هم مدعی شد که خبری از طاهره ندارد و هیچکس در را باز نکرده است. دخترک 8 ساله وقتی با در بسته آپارتمانشان روبهرو شد سراغ نگهبانی رفت و از آنجا با پدرش تماس گرفت. پدرش کارمند یک شرکت خصوصی بود، او هم خبری از همسرش نداشت. همه نگران بودند.
مرد خانواده با مادرزنش تماس گرفت و از او خواست با کلیدی که در اختیار دارد به خانه دخترش برود و سراغی از او بگیرد. یک ساعت بعد مادر طاهره خود را پشت در خانه تنها دخترش رساند و وقتی با کلید در آپارتمان را باز کرد ناباورانه با اجساد دختر و نوه 5 سالهاش روبهرو شد.
راز 2 قتل هولناک
عقربهها ساعت 16 را نشان میداد که خبر این 2 جنایت به پلیس مخابره شد. تیمی از ماموران کلانتری 148 انقلاب تهران با هماهنگی سرهنگ شمس، رئیس کلانتری به همراه سروان رضایی و سروان تقیپور پا در قتلگاه گذاشتند و با حضور شاهنگیان، بازپرس ویژه قتل، بررسیهای میدانی آغاز شد. طاهره زن 40 ساله و دانیال کوچولو به کام مرگ فرورفته بودند و در بازجویی از دختر 8 ساله روشن شد که کسی جز دایی جنایتکار عامل این 2 قتل هولناک نیست اما انگیزه این مرد در هالهای از ابهام مانده بود. با دستور بازپرس شاهنگیان، ماموران پلیس دستگیری این قاتل را در دستور کار خود قرار دادند. هنوز چند ساعتی از جنایت نگذشته بود که دایی جنایتکار در ساعت 8 شب به کلانتری 101 تجریش رفت و خود را تسلیم کرد. پس از تسلیم این قاتل، وی به کلانتری 148 انقلاب انتقال داده شد و تحت بازجویی قرار گرفت.
ادعای هولناک
علی 38 ساله معروف به امیر وقتی پیش روی سروان رضایی، افسر بازجو نشست خود را به دیوانگی زد و مدعی شد جنون دارد. رفتارهایش اصلا عادی نبود و مادرش را مقصر این حادثه میدانست. اصلا از قتل خواهرش پشیمان نبود اما به خاطر مرگ خواهرزادهاش عذاب وجدان داشت. مرتب میگفت کاش برای یک ساعت آزاد میشد و مادرش را هم میکشت. مرد جنایتکار از یکسال پیش نقشه قتل مادر، خواهر، 2 خواهرزاده، خاله و داییاش را طراحی کرده بود اما هرگز تصور نداشت پس از قتل دانیال کوچولو عذاب وجدان به سراغش بیاید و نتواند نقشه را تا آخر اجرا کند. امیر گفت: پدر و مادرم در شهر بمبئی هندوستان هتلدار و رستوراندار بودند. از بچگی در ناز و نعمت بزرگ شدیم اما پدر و مادرم همیشه با هم اختلاف داشتند. هیچوقت از مادرم محبت ندیدم. سر مسائل جزئی من و 3 برادر دیگرم را به باد کتک میگرفت اما به تنها خواهرم طاهره (قربانی جنایت) محبت میکردند. وی ادامه داد: 15 سال پیش پدر و مادرم یکی از رستورانهای خود را فروختند و به تهران آمدند و در منطقه تجریش یک خانه 3 طبقه و چند آپارتمان هم در برج کاوه خریدند.
پس از آن من به بمبئی رفتم و در هتلهای پدرم کار میکردم. 2 سال بعد به کانادا رفتم. 10 سال هم در آنجا کار میکردم اما دیپورت شدم و با اخراج از کانادا به ایران بازگشتم. 34 سالم بود که ازدواج کردم و صاحب پسری شدم که اکنون 4 ساله است. وقتی دانیال کوچولو را میکشتم به یاد پسرم افتادم و چشمان این پسر موجب شد من نقشهام را تا به آخر اجرا نکنم. مرد جنایتکار ادامه داد: یکسال است که پدرم دچار بیماری آلزایمر شده مادرم نیز از این وضع سوءاستفاده کرده و اموال پدرم را بالا کشیده است. مادرم مثل یک جادوگر پیر است که من از او متنفرم. موجب همه بدبختیهایم مادرم است. مادرم چند ماه پیش با خواهرم به هندوستان رفتند و با وکالتنامههای جعلی آپارتمانهای پدرم را فروختند و حق من و برادرانم را ندادند. مادر و خواهرم با همدستی خاله و داییام نقشه کشیده بودند ارثیه ما را نپردازند و همه چیز را به نام خودشان بزنند. از همان موقع نقشه قتل مادر، خاله، دایی، خواهر و خواهرزادهام را کشیده بودم و میخواستم دست به قتلعام خانوادگی بزنم اما وقتی دانیال، خواهرزادهام را کشتم عذاب وجدان به سراغم آمد و پشیمان شدم. از قتل خواهرم پشیمان نیستم، فقط خودم را سرزنش میکنم که چرا پیش از اینکه خود را تسلیم کنم مادرم را نکشتم. ای کاش این زن جادوگر را هم میکشتم تا خیالم آسوده میشد. دایی جنایتکار در بازجوییها اعتراف کرد که حشیش و شیشه میکشد و حالت عادی ندارد. او مدعی شد بارها همسرش را کتک زده و حالتهای عصبی دارد. شوهر مقتوله نیز به طرح شکایت از برادرزنش پرداخته و خواستار مجازات سنگین برای وی شده است. بنا به گزارش خبرنگار «وطن امروز»، پسر هتلدار هندوستان برای بازجویی و تحقیقات بیشتر در اختیار ماموران اداره دهم پلیس آگاهی قرار گرفت.