حسین جوادی: پدیده جام‌جهانی از آن دسته رویدادهایی است که می‌تواند صدای شما را در جهان طنین‌انداز کند، این خاصیت فوتبال است که یک زبان مشترک دارد و تمام فرهنگ‌ها و آداب و رسوم کشورهای مختلف در یک زبان گویا قرار می‌گیرند. البته باید عنوان کرد فوتبال به تنهایی خودش قادر به انجام این مسؤولیت نیست و رسالت خبرنگاری نقش بسیار پررنگی در این باره دارد. جام‌جهانی برزیل و حضور رسانه‌های بزرگ جهان و قرار گرفتن نام «وطن امروز» در میان این رسانه‌ها اتفاق بزرگی بود که پیشکشی برای مخاطبان روزنامه بود. این افتخار نه به شکل فردی بلکه به نام «وطن امروز» و حتی کمی فراتر به نام مخاطبانی بود که هر روز گزارش‌های ارسالی را با دقت مرور می‌کردند. نکته قابل توجه درباره فعالیت رسانه‌ای «وطن امروز» در جام‌جهانی این است که باید با افتخار از تنها روزنامه سیاسی نام ببریم که در میان رسانه‌های دیگر درخشید. بدون شک این موفقیت مدیون تلاش تک‌تک اعضا بود و شیرینی‌اش به کام مخاطبان عزیز. همین اندازه کافی که گفت‌وگو‌های رسانه‌های تصویری و مکتوب برزیلی و آرژانتینی و دیگر کشورها با «وطن امروز» باعث سربلندی شد و بازتاب گزارش‌ها و مصاحبه‌های اختصاصی، ما را مقابل دیدگان مخاطبان سربلند کرد. تجربه جام‌جهانی با نام «وطن امروز» برگی درخشان در کارنامه پربار روزنامه ما بود که سبب شد حتی منتقدان نیز لب به تحسین بگشایند.
چرا برزیل آماده برگزاری جام نبود؟
شاید تنها شاهدان عینی می‌توانند گواهی دهند کشور برزیل از لحاظ ساختار و امکانات قادر به برگزاری رقابت‌ها نبود. اما این سوال بی‌جواب همیشه مطرح خواهد بود که چرا کشوری که توان برگزاری چنین تورنمنتی را ندارد باید کاندیدا شود؟ امکانات ضعیف ورزشگاه‌ها و عدم دسترسی به آسانسور برای استقرار خبرنگاران در طبقه‌های فوقانی، مشکلات
رفت و آمد به ورزشگاه و بسته شدن راه‌ها به دلیل ترافیک زیاد و همچنین آماده نبودن بخشی از ورزشگاه‌های شهرهایی مانند بلوهوریزنته، کوریتیبا و سالوادور نشانه‌ای از عدم آمادگی این کشور برای برگزاری این تورنمنت بود. حتی از لحاظ اقتصادی نیز باید بیان کرد مشکلاتی از قبیل داد و ستد با پول رایج این کشور در روزهای ابتدایی برای توریست‌ها مشکلات فراوانی را ایجاد کرده بود. شاید برزیل اولین کشوری باشد که در طول برگزاری رقابت‌های جام‌جهانی از پذیرفتن پول بین‌المللی سر باز می‌زند!
کاسبی فیفا
فیفا چند سالی است تبدیل به بنگاه اقتصادی شده و بیشتر فعالیت‌هایش را بر مبنای مسائل اقتصادی گذاشته. به طور مثال شرکت‌های مخابراتی «اوی» و «تیم» و چند شرکت دیگر خدماتشان در ضعیف‌ترین حد ممکن بود. نکته قابل توجه درباره کارت‌های تلفن این بود که اکثر کارت‌های به فروش رسیده بعد از پانچ شدن هیچ اعتباری نداشت و اکثر سیمکارت‌ها با مشکلات عدیده‌ای روبه‌رو بود. عدم وصل شدن شبکه و خالی شدن اعتبارها بعد از مدت کوتاهی تنها نشان از کاسبی فیفا از طریق شبکه مخابراتی داشت.
دلال‌ها در نزدیکی تیم ملی
یکی از بزرگ‌ترین مشکلاتی که سبب شد آرامش تیم ملی تا حدودی سلب شود حضور عده‌ای دلال در نزدیکی اردوی تیم ملی بود. نمی‌توان این گروه را با گروه خبرنگاران یکی کرد ولی متاسفانه چند تن از سوءاستفاده‌کنندگان تنها به دنبال منافع شخصی بودند و با مطرح کردن بحث پاداش بازیکنان در محافل خبری تقریبا آرامش را از تیم ربوده بودند. بحث‌های مربوط به اینکه چرا در همان بازی‌های ابتدایی جام پاداش مورد نظر برای بازیکنان کم است یا اینکه هنوز بازیکنان هیچ پاداشی دریافت نکرده‌اند از بزرگ‌ترین معضلاتی بود که گریبان تیم را گرفته بود. البته اصلی‌ترین ماموریت این دلال‌صفتان پیدا کردن باشگاه برای بازیکنانی بود که در جام‌جهانی می‌درخشیدند. نمونه بارز این بازیکنان علیرضا حقیقی بود که حتی در میکس زون نیز از گزند آنها دور نماند. مطرح کردن مسائل مالی از سوی عده‌ای منفعت‌‌طلب دلیلی نداشت جز پر کردن جیب از طریق فوتبال! خیلی‌ها اعتقاد داشتند عدم صعود تیم ملی پشت پرده‌ای دارد ولی اینگونه نبود چون قدرت فوتبال ما بیش از این نبود، بماند که اگر بازیکنان و دوستان دور و برشان بیش از آنکه به فکر پاداش باشند به بوسنی فکر کرده و آن را دست‌کم نمی‌گرفتند، حالا شرایط ما فرق می‌کرد.
کمیته فرهنگی و فروش بلیت
نکته‌های تاسف‌برانگیز بعضی اوقات آنقدر زیاد می‌شود که جای هیچ حرف و حدیثی باقی نمی‌ماند. یکی از اینها کوتاهی کمیته فرهنگی بود، دست آخر هم نفهمیدیم وظایف کمیته فرهنگی در تورنمنتی مثل جام‌جهانی چیست؟ نکته عذاب‌آور درباره فروش بلیت بازی‌ها به قیمت 150 تا 200 دلار بین ایرانی‌هایی بود که بلیت بازی نداشتند. واقعا چه کسی باید پاسخگو باشد؟ اگر مدرکی در این باره به شکل مستند باشد کدام مقام مسؤول پاسخگو است؟ این گلایه‌ها و شکایات از سوی بعضی ایرانی‌هایی که از کشورهای مختلف به برزیل سفر کرده بودند شنیده می‌شد. البته توزیع پرچم و پیراهن نیز با مسائل و مشکلاتی روبه‌رو بود که قلم از نوشتنش عاجز است!