این داستان حربه‌ای است در خور ماهرترین جاسوسان. کارمندی مخفیانه محاوره‌ای میان 2 همکار صاحب‌نام و با نفوذش را ضبط می‌کند تا حقایق سازوکار درون یک تشکیلات بزرگ را افشا کند. فدراسیون فوتبال فرانسه (FFF) قطعا سازمانی به مخوفی سیا (CIA)، «کاگ‌ب» یا برخی نهادهای سیاسی دیگر نیست ولی در حال حاضر ماهیت وجودی‌اش زیر موشکافانه‌ترین بازبینی‌ها قرار گرفته است. «محمد بلکاظمی» که به نظر می‌رسد چندان هم از اهمیت کارش بی‌خبر نبوده با ضبط صدای جلسه 3ساعته در مقر فدراسیون فوتبال فرانسه در پاریس در نوامبر (سال گذشته)، باعث همه‌گیر شدن بحثی شد که دوران امید‌وارکننده لورن بلان در راس تیم‌ملی را با چالش جدی مواجه کرده که بعید نیست حتی به بهای برکناری او تمام شود. مضمون این بحث چیزی نیست جز «قطاع» (یا qouta که معادلی قدیمی برای سهم بازار است). سابقا این واژه فقط مربوط به اتحادیه اروپایی تهیه‌کنندگان شير می‌شد ولی حالا ورد زبان هر هوادار فوتبال فرانسوی است. آنچه بلکاظمی ضبط کرد مبحثی سطح بالا بود که بلان در رابطه با نحوه محدود کردن بازیکنان دوملیتی به تعدادی مشخص در آکادمی‌های جوانان سراسر فرانسه مطرح می‌کرد، چرا که در حال حاضر این تعداد شناور است. بحث بر سر این بود که فرانسه پس از سال‌ها رشد و نمو دادن این بازیکنان تا بالاترین سطح فوتبال، دست آخر آنها را به ملیت دیگر‌شان واگذار می‌کند. بلکاظمی به‌عنوان دستیار سرمربی تیم‌ملی فوتسال زیر 21 سال فرانسه که خود به جدی‌ترین شکل درگیر کار در استعداد‌خیزترین مناطق فوتبال کشور است (و البته خود جزو همان دوملیتی‌هاست)، فایل ضبط شده این جلسه را همان روز به یکی از دانه‌درشت‌های فدراسیون، «آندره پرووستو» تحویل داد. داستان آن طور که بلکاظمی تعریف می‌کند 6 ماه پس از آن و بدون آنکه خود او دخالتی داشته باشد، فاش می‌شود در حالی‌که قصد او در ابتدا صرفا رویکردی درون‌سازمانی داشت.
متعددند گمانه‌زنی‌هایی که با اشاره به انتخابات ماه آینده ریاست فدراسیون فوتبال فرانسه این سوال را مطرح می‌کنند که چرا حالا برای چنین افشاگری‌هایی اقدام شده است؟حتی فرناند دوشاسوا (رقیب رئیس فعلی)تهدید به اقدام قانونی علیه هر کسی کرده که او را متهم به رسانه‌ای ساختن این داستان کند، داستانی که نخستین‌بار در ابتدای ماه مه توسط «مدیا پارت»، یک روزنامه آنلاین فرانسوی منتشر شد. با این وجود چه این رسوایی به اعتبار نوئل‌لو گرائیت، نایب رئیس FFF لطمه زده باشد یا نه؛ اما روی رقابت او در انتخابات پیش رو با دوشاسوا تاثیر سوء گذاشته است. شاید قابل توجه‌ترین تاثیر این ماجرا بر اعتبار بلان و نقش او در به راه انداختن غائله باشد چیزی که توسط دولت و خود فدراسیون مورد تحقیق و تفحص قرار گرفت.
پس از انتشار حرف‌های سرّی بلان بود که سفر سالانه او برای تمدد اعصاب تبدیل به یک جنگ اعصاب برای او شد طوری که روزنامه اکیپ شرایط را به «توفان» تشبیه کرد توفانی که به منزله واکنش خاص انبوهی بازیکن جوان با اصلیت آفریقایی است به اراده سرمربی تیم ملی فرانسه برای محدود کردن قطاع آفریقایی‌ها یا همان سهم آنها در ترکیب خروس‌هاست. گفته می‌شود بلان این ایده را بسیار می‌پسندد که بنا به آن حداکثر 30 درصد تیم ملی به «دوملیتی‌ها» اختصاص خواهد یافت.
کاپیتان بلان چه در بوردو و چه در فرانسه، آلو دیارا، حیرت‌زده شد از اینکه او نیز ممکن است به خاطر ریشه مالیایی‌اش مشمول این سهمیه‌بندی شود هر چند می‌گوید: «من با لورن بلان بحث کردم و دلگرم شدم از اینکه او کاملا آسان‌گیر است و این مرا متعجب کرده که چرا او را یک نژادپرست می‌نامند. رنگ و اصلیت هرگز معیارهای انتخاب او نیستند ولی کیفیت فوتبال چرا».
اما حتی در جملات بعدی دیارا نیز می‌توان واکنش تند او را دید نسبت به اصلاحاتی که در حقیقت بلان قصد داشته در ترکیب اصلی تیم ملی ایجاد کند؛ او معتقد است شکل دادن بازیکنان جوان یک دروغ است و در حقیقت هم اگر شما به شکل از دست دادن بازیکنان جوان فرانسوی دیگر کشورها عمیق‌تر بنگرید، آنقدر حاد نیست که بحث خروس‌ها برای بردن یک تورنمنت بزرگ را کاهش دهد. تنها مروان شاماخ، مهاجم متولد فرانسه بوده است که حالا برای مراکش بازی می‌کند اما با شنیدن نام او هم بلافاصله این فکر به ذهن شما متبادر می‌شود که آیا او به این خاطر به مراکش نپیوسته که بخت کمی برای قرار گرفتن در ترکیب اصلی فرانسه داشته است. از طرف دیگر این پرسش هم در جای خود اهمیت دارد که اگر زیدان الجزایری‌تبار، ژورکائف گرجی‌تبار، دزایی غنایی‌تبار و ویرای ساحل‌عاجی‌تبار به جای سرزمین محل تولدشان برای سرزمین‌های پدری بازی می‌کردند، فرانسه قهرمان جام جهانی می‌شد؟ شاید نه؛ ولی حقیقت این است که اگر یک بازیکن متولد فرانسه به اندازه کافی خوب باشد اغلب ترجیح می‌دهد برای خود خروس‌ها بازی کند.
نگرانی بلان در آنجا ظاهر می‌شود که بازیکنان بیشتری با ملیت دوگانه اخیرا در آکادمی‌های متفرقه فرانسه تولید می‌شوند که به شکل طعنه‌آمیزی هنوز تحت تاثیر فتح قهرمانانه جام‌جهانی 1998 توسط آن تیم مشهور آبی‌ها هستند که خود بلان بخشی از آن بود.
اما حالا بلان در اظهار‌نظری احمقانه در جلسه مطبوعاتی تشنج متعاقب افشاگری بلکاظمی به جای آب، نفت روی آتش می‌ریزد: «اسپانیایی‌ها می‌گویند، ما این مشکل را نداریم چون اصلا بازیکن سیاهپوستی نداریم. من تنها نمی‌خواهم مجبور شوم بازیکنان جوانی را که الزاما کیفیت قهرمانی ندارند خط بزنم. گفتن اینکه این کار ظالمانه است آسان است ولی اگر واقعا (خط زدن آنها) ظالمانه از کار درآمد چه؟ چون امروز شما بازیکنانی جوان دارید که نمی‌توانند توقعات فنی را برآورده کنند چراکه ذهنشان با اولویت‌های فیزیکی و قهرمانی اشباع شده است». البته نمی‌توان حق را به او نداد چون با نیم‌نگاهی به لیگ اول فرانسه، در دسته‌ای که بیشتر پر سر و صدا است تا اینکه در آن شاهد لحظات ناب فوتبال باشیم، اشاره او واقعیت دارد. آنتوان گرایزمان پدیده فرانسوی 174 سانتی‌متری رئال‌سوسیداد که اخیرا مورد تمجید پپ‌گوآردیولا هم قرار گرفته، این معضل را از نگاه خودش مطرح می‌کند: «هربار، فقط یک چیز است که مورد توجه قرار می‌گیرد: سایز! دشوار است که بتوانی از این مانع بگذری، من خودم خیلی سریع متوجه موضوع شدم و تیم را ترک کردم. فرانسه از این دسته‌بندی‌ها هیچ چیز عایدش نمی‌شود. من فقط می‌توانم حرف بلان را تایید کنم. در اسپانیا آنها اولویت اصلی را به فیزیک بدنی نمی‌دهند و حالا هم قهرمان جهان هستند. در بارسا هم همین‌طور. همه‌شان کوچک هستند ولی بهترین تیم جهان را تشکیل می‌دهند».
اما افشاگری‌های نابود‌کننده هنوز به آخر نرسیده‌اند. آخرین نمایش حاکی از آن بود که فرانسواز بلاکارت جانشین ژرار هولیه در پست کلیدی مدیریت فنی تیم‌ملی فرانسه، تعداد بازیکنان دوملیتی را که اخیرا در سطح زیر 16 سال تا زیر 21 سال هستند و برای فرانسه بازی کرده‌اند، محاسبه کرده و آنها را تحت این عنوان معرفی کرده است: «بازیکنانی که تیم ملی فرانسه را نمایندگی می‌کنند ولی در هر لحظه می‌توانند برای کشور دیگری به میدان بروند».اگر حرف بلکاظمی را باور کنیم که او به خاطر اظهارنظرهایی غیرمسؤولانه که در جلسات پیش از جلسه مزبور، شنیده، تصمیم به ضبط حرف‌های بلان گرفته، باید کار او را نوعی نبوغ توصیف کرد.
این کار او همچنین به شکلی جدی اظهارنظر سرمربی تیم ملی زیر 21 سال فرانسه اریک مومبائرت را هم که بحث «سهمیه» را عمومی کرده بود، زیر سوال می‌برد.
بلاکارت مدیر فنی خروس‌ها تقریبا محروم شده است و در حالی که شغل او و مومبائرت در خطر قرار گرفته است، بلان هم چندان از خطر دور نیست، حتی به‌رغم تایید توسط مهم‌ترین چهره ضدنژادپرستی نه فقط در فوتبال که در عرصه سیاست فرانسه، زین‌الدین زیدان. تیم پیروز جام جهانی 1998 که سمبلی از «چندفرهنگی» بودن فرانسه تلقی می‌شد و به جای 3 رنگ پرچم آبی و سفید و قرمز به نشانه تلفیق نژادهای گوناگون در آن «سیاه، سفید و بور» خوانده می‌شد، همواره از یک جایگاه ورزشی در افکار عمومی فرانسه برخوردار است.
اخیراً به غیر از زیدان، بیکسنته لیزارازو و کریستوف دوگاری 2 دوست و همبازی نزدیک اسطوره در بوردو و تیم ملی نیز به عنوان اعضای سفید آن تیم قهرمان از بلان حمایت کرده‌اند. این گروه که امروز در موضع دفاع قرار گرفته‌اند، همان‌هایی هستند که تا یک سال پیش شرایط را علیه ریمون دومنک تدارک می‌دیدند.حالا پای خانم «شانتال ژوانو» وزیر ورزش فرانسه هم به میان آمده است.او می‌گوید بلافاصله با بلان صحبت کرده است و البته صحبتی از برکناری یا استعفای بلان در میان نیست. در نظرسنجی سایت روزنامه ورزشی اول فرانسوی‌ها اکیپ هم 81 درصد از مخاطبان به نفع بلان رای داده‌اند اما شاید روزی همه این حمایت‌ها به خاطر نتایج یا هر عامل دیگری از پشت سر بلان برداشته شوند.