شامگاه يكشنبه 25 ارديبهشت نشست نقد و بررسي فيلم سينمايي «اينجا بدون من» با حضور بهرام توكلي نويسنده و كارگردان در فرهنگسراي ارسباران برگزار شد. در ابتداي اين نشست سيدجواد يحيوي از بهرام توكلي درباره اينكه آثارش براي مخاطب خاص ساخته مي‌شود يا عام سوال كرد كه وي در پاسخ اظهار داشت: نه من و نه خيلي از فيلمسازان در وضع كنوني سينماي ايران چشم‌اندازي نسبت به مخاطب نداريم اما من به شخصه در 3 فيلم بلند خود سعي كردم تمنيات ذهني خود را بسازم و به مخاطب نشان دهم. توكلي ادامه داد: سينماي ايران دچار بحران مخاطب است و من هرگز به اين بخش فكر نكرده‌ام فيلمي بسازم كه بخشي از مخاطبان آن را ببينند و بخشي هم نبينند و مثل هر فيلمساز ديگري براي هر نفري كه فيلم مرا مي‌بيند، قلبم مي‌تپد اما شرايط امروز سينما چندان منطقي نيست كه بتوان آن را درست تحليل كرد. در ادامه اين نشست يكي از حضار از توكلي درباره نحوه اقتباس و پايان‌بندي فيلم سوال كرد كه وي در پاسخ بيان داشت: در تمام دنيا از اقتباس بسيار استفاده مي‌شود اما در سينماي ايران سالي در يك يا 2 فيلم از اقتباس استفاده مي‌شود، در حالی که به نظرم يكي از راه‌هاي خروج سينماي ايران از بحران و كليشه‌ها روي آوردن به اقتباس است. كارگردان «پرسه در مه» درباره پايان فيلم نيز خاطرنشان كرد: پايان اجباري نبود و تناقض در هپي‌اند و دنياي غيرواقعي يا به نوعي تلخي و شيريني موجود در آن برايم جذاب بود. در ادامه توكلي درباره ميزان وفاداري به نمایشنامه «باغ وحش شیشه‌ای» خاطرنشان كرد: سعي كردم در اقتباس سينمايي از «باغ‌‌وحش شيشه‌اي» تنسي ويليامز تا حد امكان به اصل اثر وفادار باشم. درباره مرز بين عينيت و ذهنيت هم به نظر من بعضي وقت‌ها اين 2 حوزه قابل تفكيك نيست و تركيبي از روانشناسي و فلسفه همديگر را تكميل مي‌كنند. «اینجا بدون من» تازه‌ترین ساخته سینمایی بهرام توکلی پس از 2 فیلم «پابرهنه در بهشت» و «پرسه در مه» است که در جشنواره بیست و نهم فیلم فجر توجه منتقدان و مخاطبان را به خود جلب کرد.