او می‌خواهد پا جای پای استادش بگذارد؛ آندره ویلاس بوآس! سرمربی جوان 33ساله پورتو را بدون تردید باید بزرگ‌ترین دنباله‌روی «ژوزه مورینیو» خواند اما شاید با رویکرد اخلاقی متفاوت؛ اما در هر صورت او باید درست مثل سلفش امشب در فینال ورزشگاه آویوای دابلین، دومین جام معتبر اروپایی در نخستین گام اروپایی‌اش با پورتو را بالای سر ببرد تا قیاس جدی بین او و «مورینیو» صورت بگیرد. «ویلاس بوآس» در روزگار نوجوانی‌اش توسط سربابی رابسون برای کارآموزی در سیستم پایه باشگاه پورتو دعوت به همکاری شد و از آن زمان در کنار استاد انگلیسی و شاگرد پرتغالی‌اش که امروز خود استاد بزرگ است در دنیای مربیگری فوتبال قد کشید.
علاوه بر درس آموختن از رابسون، او یک مشابهت دیگر هم با «مو» دارد و آن فقدان سابقه فوتبال حرفه‌ای است. هردوی آنها از همان ابتدای راه کارآموزی زیر نظر استاد انگلیسی‌شان، برای مربیگیری صرف تربیت شدند بی‌آنکه نیازی به تجربه فوتبال بازی کردن در بالاترین سطوح احساس کنند. برای مربی آینده‌دار پورتو که بر خلاف مورینیو یک تیم کاملا تهاجمی از اژدهایانی آبی و سپید ساخته است، بازگشت بریتانیا برای فینال لیگ اروپا معنای ویژه‌ای دارد چون او همان نوجوان 17 ساله‌ای است که با نام کامل «لوئیس آندرد پیناکابرال ویلاس بوآس» در سال 1994 در بریتانیا لیسانس مربیگری یوفا را کسب کرد و به‌قدری به زبان انگلیسی مسلط بود که رابسون او را چند سال بعد برای سرمربیگری تیم ملی «جزایر ویرجین بریتانیا» معرفی کرد. پس از رابسون هم ژوزه مورینیو از آندره 25 ساله به‌عنوان آنالیزور خود در پورتو بهره برد و سپس او را با خود به چلسی و اینترمیلان برد. اما با وجود آشنایی 17 ساله با مورینیو که 8 سال آن را ویلاس بوآس به‌عنوان کارمند آقای سابقا خاص در کنار او سپری کرده است این جوان پرتغالی نه فقط رفتاری متفرعنانه شبیه استاد خود ندارد بلکه از فوتبال نتیجه‌گرای مورینیو هم گامی فراتر رفته و امروز فوتبالی هجومی و شناور مبتنی بر یک خط هافبک سختکوش و مهاجمانی خلاق ارائه می‌دهد که به لطف آن توانست پورتو را خیلی زودتر از موعد پایان فصل با 21 امتیاز فاصله نسبت به بنفیکا «تیم دوم» فاتح سوپرلیگای پرتغال کند آن هم با میانگین بیش از 3 گل در هر بازی. جالب اینجاست که تقریبا یک ماه از قهرمانی اژدهای آبی و سپید گذشته ولی تیم ویلاس بوآس هنوز با تلفیقی از مهره‌های اصلی و جوانان ذخیره به پیروزی‌های تشریفاتی‌اش ادامه می‌دهد که آخرین آنها شبیه همین هفته و در زمین مارتیموی وسط جدولی بود در حالی که براگا رقیب امروز پورتو در فینال لیگ اروپا، با وجود نیاز به رقابت با اسپورتینگ لیسبون برای کسب سهمیه اروپایی فصل بعد، شنبه این هفته در آخرین هفته سوپرلیگا در زمین زمردی‌پوشان لیسبون باختند تا فصل را به‌عنوان تیم چهارم جدول به پایان برسانند.
پس به نظر می‌رسد او تنها به اندازه یک پیروزی در دابلین با ربودن عنوان حقیقی «آقای خاص» از مورینیو فاصله داشته باشد و حتی نیازی نباشد با این سن کم، این همه نتایج درخشان و فوتبالی خیره‌کننده، مثل استادش صید کند تا لیگ قهرمانان را هم متعاقب لیگ اروپا ببرد تا آنگاه عنوان «آقای خاص» را روی خود بگذارد. اما در رویکردی کاملا متفاوت ویلاس بوآس از خود‌نمایی و مقایسه‌هایی که بین او و مورینیو انجام می‌گیرد گریزان است و تواضعی کم‌نظیر به خرج می‌دهد. پورتو در مقابل اسپورتینگ براگا از برتری روانی کاملا آشکاری سود می‌برد و تنها مزیت روانی سرمربی 42 ساله براگا، دومینگوسی باسینیا قابلیت غول‌کشی تیم متوسط او است. براگا در هر 2 دیدار رفت و برگشت سوپرلیگای 2011-2010 مغلوب همسایه بزرگش پورتو شده است اما ویلاس بوآس نباید برای رسیدن به عنوان آقای خاص حقیقی پیش‌داوری کند.