گروه بین‌الملل:
چند ماه پیش که مردم مصر در میدان التحریر تجمع کرده بودند و سقوط رژیم مبارک را فریاد می‌زدند، کمتر کسی تصور می‌کرد این انقلاب در کل خاورمیانه اپیدمی شود. شکل اعتراضی بدیع مردم مصر که به سقوط مبارک در 22 بهمن‌ماه سال گذشته انجامید، اکنون و تنها پس از سپری شدن 3 ماه به اروپا رسیده است. مردم اسپانیا به تأسی از انقلابیون مصری در یکی از میادین اصلی مادرید «اردو» زده‌اند و خواهان اصلاحاتی گسترده هستند. تصاویری که از تجمع معترضان در میدان پوراتادل سول (دروازه خورشید) شهر مادرید منتشر شده است، تصاویر انقلابیون میدان التحریر را حداقل در صورت اعتراض به ذهن متبادر می‌کند. معترضان اسپانیایی از دولتی که هر روز رکورد میزان بیکاری را می‌شکند و طرح‌های مکرر ریاضت اقتصادی را به آنها تحمیل می‌کند، خسته شده‌اند و تغییرات اساسی سیاسی می‌خواهند. دیروز هم معترضان به‌رغم فشار نیروهای امنیتی، حاضر به‌ترک محل تجمع نشدند تا تظاهرات مردم اسپانیا برای چهارمین روز متوالی ادامه داشته باشد. تظاهراتی که عنوان اول بسیاری از خبرگزاری‌ها و پایگاه‌های خبری دنيا را به خود اختصاص داده است. شدت تظاهرات و اعتراضات مردمی در اسپانیا به حدی بود که برخی شبكه‌ها نظیر BBC، تیتر «انقلاب اسپانیایی» را برای این خبر برگزیدند. معترضان به برنامه اصلاحات اقتصادي و به عبارت بهتر ریاضت اقتصادی دولت «خوسه لوئيس رودريگز زاپاته‌رو» كه از سه‌شنبه گذشته در ميدان «دروازه خورشيد» شهر مادريد تجمع كرده‌اند، اين محل را ترك نمي‌كنند و به اعتراضات خود به صورت شبانه‌روزي ادامه مي‌دهند. هزاران تظاهركننده با تشكيل كميته‌اي، اعلام كردند به تجمع خود ادامه خواهند داد. تظاهركنندگان كه به دعوت «انجمن دموكراسي واقعي» در ميدان پوراتا دل سول اجتماع کرده‌اند، تاکید دارند اين اقدام در جهت دفاع از ارزش‌ها و شرافت انساني است. «به ما احترام نمي‌گذارند»، «زاپاتــه‌رو به ما خيانت كرده و ستم مي‌كند»، «اين دموكراســي نيست، به ما بپيونديد»، «صلح اجتماعي درحال پایان است»، «روز 22 مه راي ندهيد» و «براي اين همه دزد، نان نداريم» از شعارهاي معترضان است. تظاهرات سه‌شنبه گذشته همزمان در حدود 50 شهر اسپانيا از جمله شهرهاي مهم سه‌ويا، والنسيا، آليكانته، بيلبائو و بارسلون برگزار شد و اقشارمختلف اعم از جوانان، بازنشستگان، كارگران و بيكاران در آن شركت داشتند. بر اساس برنامه به اصطلاح اصلاحات اقتصادي دولت سوسياليست اسپانيا كه از ماه ژوئن گذشته آغاز شد، حقوق كاركنان دولت به‌طور متوسط 5 درصد و يارانه‌هاي دارويي و درماني نيز 10 درصد كاهش يافت. همچنين سن بازنشستگي از 65 به 67 سال افزايش يافته كه اين موارد، موجب نارضايتي فراواني شده است و انتظار مي‌رود عامل شكست حزب حاكم درانتخابات مياندوره‌اي اول خرداد‌ماه و انتخابات سراسري ماه مارس سال 2012 شود. نتايج برخي نظرسنجي‌ها حكايت از اين دارد كه هم‌اكنون موقعيت حزب سوسياليست در مقايسه با حزب مردم رقيب اصلي اين حزب، بين 15 تا 18 درصد ضعيف‌تر است و شكست سنگيني پيش روي سوسياليست‌ها خواهد بود. بحران اقتصادي شديد و فزاينده 3 سال گذشته تاكنون كه جمعيت بيكاران اسپانيا را به 5 ميليون نفر و نرخ بيكاري را به 29/21 درصد يعني بالاترين ميزان در اتحاديه اروپايي افزايش داده است، عمده‌ترين دليل نارضايتي عمومي و تضعيف موقعيت حزب سوسياليست حاكم محسوب مي‌شود. معترضان تصمیمی هم برای ترک میدان پوراتا دل سول ندارند.
آنها قصد دارند روز شنبه و يكشنبه - امروز و فردا - هم كه قرار است انتخابات منطقه‌اي و شهرداري‌ها برگزار شود، دست به اعتراضات گسترده بزنند كه اين تظاهرات از جانب دولت، ممنوع و غيرقانوني اعلام شده است. مقام‌های دولتی اعلام کرده‌اند که برگزاري تجمعات در اين روزها برخلاف قانون اساسي است. در محل تظاهرات صدها پليس ضدشورش حضور مداوم دارند. تظاهركنندگان ضمن اينكه مطالبات مختلفي دارند با شعار «دموكراسي محض، همين حالا!» به تجمع پرداخته‌اند. از ديدگاه تظاهركنندگان، احزاب سياسي اصلي دچار فساد هستند و مهارت و شايستگي لازم را ندارند. تظاهرات‌ها كه نخست توسط دانشجويان و جوانان بيكار سازماندهي مي‌شد، در حال حاضر در سراسر كشور با حضور گروه‌هاي مردمي برگزار مي‌شود. با توجه به اینکه کشور اسپانیا از ساختاری متکثر و موزاییکی برخورداراست و گروه‌های جدایی‌طلب در این کشور بسیار زیاد و متنوع هستند به نظر می‌رسد که این دست اعتراض‌ها به تشدید فعالیت گروه‌های جدایی‌طلب در ایالات‌هایی نظیر باسک و کاتالونیا منجر شود. موضوعی که می‌تواند برای اسپانیا بسیار چالش‌برانگیز باشد و حتی آن را تا مرز فروپاشی و تجزیه پیش برد. جنبش اعتراضی مردم اسپانیا که به جنبش 15 مه معروف شده، اعلام کرده است تظاهرات، در بارسلون و دیگر شهرهای بزرگ اسپانیا با شدت ادامه خواهد داشت.
جالب آنکه در ایتالیا هم مخالفان دولت برلوسکونی برنامه‌ریزی گسترده‌ای برای برپایی تظاهرات ضددولتی در شهرهای رم، میلان و فلورانس انجام داده‌اند.