سایت صادق خرازی، مشاور محمد خاتمی و سفیر اسبق ایران در فرانسه، روز گذشته مطلبی را درباره تحولات سوریه نوشت که در وهله نخست کمتر کسی گمان می‌کند این مطلب در فضای رسانه‌ای جمهوری اسلامی ایران منتشر شده باشد.
بخش‌هایی از این مقاله را بخوانید:
حکومت سوریه نتوانست به وعده خود مبنی بر اصلاحات گسترده عمل نماید و به جای آن به سرکوب گسترده و همه‌جانبه دست زد. حدود یک هزار «شهید»(!) هزاران زخمی و بالغ بر 10 هزار زندانی و کوچ مردم به سمت اردن و لبنان نتیجه سیاست نابخردانه اخیر بود.
سیمای جمهوری اسلامی ایران بعد از نشان دادن تظاهرات و سرکوب در بحرین و یمن و لیبی، ناگهان راه اروپا را در پیش می‌گیرد و به اخبار آن دیار می‌پردازد که بیداری اسلامی بعد از سرنگونی بن‌علی و مبارک، اکنون به اسپانیا و پرتغال راه یافته و مردم این 2 کشور با پیروی از مسلمانان در میدان اصلی شهر متحصن شده و مطالبات خود را پیگیری می‌کنند... به درستی معلوم نیست که چرا سیمای جمهوری اسلامی اینگونه به کتمان واقعیت موجود در کشور سوریه می‌پردازد و حتی کاتولیک‌‌تر از پاپ شده و از خود سوری‌ها هم بیشتر حقایق را کتمان می‌کند. این مساله سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران را در آینده دچار مشکلات شدیدی می‌سازد!
دیروز اوباما رئیس‌جمهور آمریکا سخنان مهمی درباره سوریه بیان کرد. وی گفت: «آقای بشار اسد یا باید جریان اصلاحات در این کشور را رهبری کند یا اینکه کنار برود». این سخن از رئیس‌جمهور کشوری مثل آمریکا بعید است، زیرا تنها راهی که جلوی بشار اسد مانده، کناره‌گیری از قدرت است. او طی 2 ماه گذشته نتوانست به حداقل قول‌هایی که درباره اصلاحات گسترده داده، پایبند بماند و به جای آن راه سرکوب را پیش گرفت. به عبارت دیگر اساسا دیکتاتورها برای انجام اصلاحات آموزش داده نشده‌اند و این کار از ایشان ساخته نیست.
باور کردنی نیست این ادعاهای سطحی و بیش از آن ضدامنیت ملی در درون ایران و از همه مهم‌تر توسط سایت سفیر اسبق ایران در پاريس منتشر شده باشد. در حالی که اعتراضات در سوریه تنها محدود به 2 شهر است و میلیون‌ها سوری با تجمع هاي خود در دمشق و سایر شهرها بر حمایت قاطع خود از بشار اسد تاکید کردند، بسیار عجیب است که سایت این دیپلمات تجديدنظر‌طلب به‌راحتی بر این واقعیت چشم‌پوشی می‌کند. از سوی دیگر دخالت عربستان در سوریه که با نقش‌آفرینی شاهزاده بندر بن‌سلطان صورت می‌گیرد، اینک دیگر کاملا آشکار شده است. ضمن اینکه وقتی مردم ساکن در مناطق ناآرام به خیابان‌ها می‌آیند و علیه خشونت مشکوک برخی افراد مسلح به‌ظاهر معترض، اعتراض و نسبت به حکومت ابراز وفاداری می‌کنند؛ سایت جناب خرازی چرا به موضوع تیراندازی‌های مشکوک به معترضان اشاره نمی کند و در اعتراضات تشکیک نمی‌کند؟ بسیار عجیب است وقتی عربستان سعودی در تلاش است با این توجیه که «چرا شیعیان بر سوریه حکومت می‌کنند؟» در این کشور فتنه کند، چرا دیدگاه آقای خرازی در باره سوریه دقیقا در راستای اهداف عربستان است؟ اما نکته بسیار جالب ماجرا؛ در حالی که حمایت‌های میلیونی مردم سوریه از اسد باعث شده مقامات رژیم صهیونیستی و آمریکا نیز نتوانند از برکناری بشار اسد سخن بگویند و به همین دلیل رئیس‌جمهور آمریکا خواستار اصلاحات از سوی اسد می‌شود، تریبون صادق خرازی با گستاخی تمام از کناره‌گیری اسد سخن می‌گوید! و او را دیکتاتور می‌نامد! این رفتار ضرب المثل معروف « شاه می‌بخشد شازده‌قلی نمی‌بخشد» را تداعی می‌کند. البته یادآوری یک نکته می‌تواند به این رفتار عجیب پاسخ دهد و آن اینکه «وقتی جناب صادق خرازی می‌تواند نامه‌ای به دنیس راس بنویسد و پیشنهاد تضعیف حزب‌الله لبنان و حماس – خلع سلاح- را به او بدهد، بدیهی است که تداوم این نگرش به سوریه هم می‌رسد. این بدیهی‌ترین موضع جریان سازش در منطقه است».