سلام بر صبح دمیدن آرزوی بزرگ انسان‌ها؛ روز تولد مادر.
انسان در هر سنی که باشد؛ خردسال، جوان، میانسال و حتی کهنسال، نیاز به محبت الهی دارد و همین نیاز انسان به این محبت الهی فاطمه سلام‌الله تعالی علیها بود که خداوند را به اعطاي «کوثر» شناختیم. خداوند با خلقت فاطمه (س) ، تجلی مهر و عشق را نمایان ساخت زيرا رحمت خداوند بدون آفرینش این بانو، فهم نمی‌شد. مادری که همه مادران عالم اگر ذره محبتی دارند و مهرورزی را تجربه کرده‌اند، آن را مدیون خلقت فاطمه‌اند؛
او که انسان را به خاطر خدایی بودن دوست دارد و همیشه نگران خوشبختی این انسان بوده است. نمی‌توانم باور کنم که انسان‌های این روزگار بدون محبت این دردانه عالم احساس عشق و آرامش کنند.
عده‌ای که امروز می‌گویند، باید الگویی به‌روز(!) برای خوشبختی فراهم کرد، بدانند فاطمه برای همه تاریخ؛ از ازل تا ابد، مادر است و مادری که کوثر باشد، هیچ‌گاه فضل و حکمتش تمام نمی‌شود که فرزندانش محتاج به دیگری باشند. مگر نیاز به خدا در انسان تغییر می‌کند که بخواهیم این روابط و معلم این عشق را هر دم و ساعت عوض کنیم؟!اگر جامعیت همه خوبی‌ها را در کوثر جست‌و‌جو کنیم و برای یافتن حقیقت به دنبال دیگرانی که برای خود نیز کافی نیستند نرویم بلکه «ان سعیکم لشتّی» نباشیم و به خدای متعال اعتماد کنیم که او برترین زنان عالم، حضرت خدیجه کبری سلام‌الله تعالی علیها را به مادری فاطمه نوید داد، می‌توانیم با شناخت بیشتر او جواب مسائل‌مان را پیدا کنیم و دیگر داعیه‌داران مادری برای ما دل نسوزانند.کاش انسان زود‌تر فاطمه را بشناسد تا این‌قدر در عطش مادر داشتن و دلسوز و عاشق داشتن، خود را به گرداب‌های خودخواهی و خودشیفتگی نیندازد.تولد فاطمه یعنی پایان بی‌کسی و تنهایی برای هر که به دنبال خوشبختی می‌گردد. چنان که هر کسي او را شناخته، آوازه‌اش عالمگیر شده است. اما قرن‌ها باید بگذرد تا فرزندان عشقی و اُنسی فاطمه، فهمیده شوند. بله! از حضرت روح‌الله رضوان‌الله تعالی‌علیه می‌گویم که تولدش را با میلاد مادر به شادی نشسته‌ایم و بر خود می‌بالیم که عطر فاطمی وجود او، هر روز جان عالم را طراوت بیشتری می‌دهد و عشق هنری است که زمان و مکان را برای عاشق برنمی‌تابد. حضرت امام خميني، فرزند محبت و کرامت و حکمت فاطمه است و چون تربیتش الهی است و خود را مدیون توجهات فاطمه می‌داند؛ پس فاطمه هر روز مادری می‌کند برای کسی که بخواهد فرزندش باشد و به آغوش محبت او پناه ببرد.