گروه اجتماعی:
معاون دفتر طرح ملی تغییر آب و هوای محیطزیست گفت: ايران 5/1 درصد از کل انتشار گازهای گلخانهای در جهان را به خود اختصاص داده و در میان کشورهای منتشرکننده این گازها رتبه یازدهم را دارد.محمد سلطانیه در نشست خبری همایش و نمایشگاه تخصصی فرصتهای جذب سرمایه از طریق مکانسیم توسعه پاک «CDM» گفت: هدف از برگزاری این همایش در روزهای 6 و 7 تیرماه در تهران، آگاهیرسانی صحیح، بالا بردن ظرفیت ایران و بهبود روند زندگی در آینده است. معاون دفتر طرح ملی تغییر آب و هوای محیطزیست با اشاره به عضویت ایران در کنوانسیون کیوتو در سال 1375 اظهار کرد: هدف اصلی این کنوانسیون بر محوریت کاهش انتشار گازهای گلخانهای و بیش از حد مجاز بوده است. وی اضافه کرد: مصرف بیرویه انرژی، تغییر کاربری زمین، حذف جنگلها و تبدیل آن به شهر و پروژههای عمرانی، آینده خطرناکی برای انسان و محیطزیست به دنبال خواهد داشت و اگر روند فعلی ادامه پیدا کند با افزایش 5 الی 6 درصدي گازهای گلخانهای، وضعیت به مراتب بدتر خواهد شد. سلطانيه افزود: در حال حاضر چین و آمریکا در زمینه تولید گازهای گلخانهای پیشقدم هستند و در مجموع بیش از 50 درصد این گازها را تولید میکنند. وی اضافه کرد: در بحث کاهش گازهای گلخانهای کشورهای اروپایشرقی مانند اسلونی 40 درصد، اسلوواکی 35 درصد و روسیه 12 درصد بیش از تعهد خود عمل کردهاند و موفقترین کشورها در کاهش این گازها هستند و در این بین اسپانیا و ایرلند که 40 درصد کمتر از تعهد خود کاهش داشتهاند بدترین کشورها در این زمینه بودهاند.به گفته وی، بر اساس آخرین ارزیابیای که توسط دانشمندان در سال 2007 صورت گرفت بشر امروز با طرز زندگی خود وضع آب و هوای کره زمین را تغییر داده و اگر این روند ادامه داشته باشد پیشبینی میشود تا پایان قرن 21 دمای هوا تا 6 درجه سانتیگراد افزایش یابد.معاون دفتر طرح ملی تغییر آب و هوای محیطزیست افزود: کشورهای توسعهیافته عضو این پروتکل متعهد شدهاند تا پایان سال 2012 میزان گازهای گلخانهای را 5/5 درصد نسبت به سال 1990 کاهش دهند که بر اساس گزارشها بسیاری از کشورها به تعهدات خود عمل نکردهاند.وی با اشاره به اینکه ایران از کشورهای متعهد برای کاهش گازهای گلخانهای نیست، افزود: در ایران به دلیل افزایش شیب تقاضا برای مصرف انرژی و به دنبال آن توسعه شبکه مترو و حمل و نقل عمومی، اگرچه اقداماتی در زمینه کاهش گازهای گلخانهای صورت گرفته ولی در مجموع انتشار این گازها در ایران نسبت به زمان عضویت در پروتکل افزایش یافته است.