محمد کرمی‌راد*:
تجاوز نظامی به خاک ایران و اشغال آن توسط عراق، تنها خواسته صدام برای شروع جنگ تحمیلی نبود. در واقع یکی از اهداف اصلی رژیم بعث عراق تجزیه ایران بود؛ مساله‌ای که هم طارق عزیز و هم طه یاسین رمضان به صورت علنی در ابتدای جنگ آن را مطرح می‌کردند. به همین دلیل نیز عراق از همان ابتدای جنگ به صورت علنی اعلام کرد از گروه‌های اپوزیسیون و تروریست ایرانی حمایت کرده و به آنها در خاک خود پناه می‌دهد. حضور نیروهای نظامی گروهک‌هایی چون منافقین در خاک عراق یا تشکیل گروهک کومله و کردهای تجزیه‌طلب یا گروهک خلق عرب در راستای انجام همین هدف در عراق به مساله اصلی تبدیل شد.
جنگ 8 ساله تنها یک جنگ سخت با دشمن خارجی نبود. این دشمن خارجی با استفاده از عناصر وطن‌فروش داخلی نیز در داخل کشور رعب و وحشت ایجاد کرده و به دنبال اثرگذاری منفی بر رزمندگان و مردم به هر طریق ممکن بود. ارتباط عراق با گروهک خلق عرب و ارسال سلاح و تحهیزات بمبگذاری برای ناامن کردن مناطق جنوبی ایران قبل از حمله رسمي به خاک کشورمان و انفجارات و بمبگذاری‌های بزرگ در مناطق جنوبی یکی از راهکار‌های صدام برای تاثیرگذاری بر مناطق جنوبی کشور و ایجاد رعب در بین مردم بود.
مساله این بود که صدام با توهم اشغال ایران طی 8 روز به دنبال جدا‌سازی مناطق جنوبی کشور بویژه استان خوزستان از ایران و الحاق آن به عراق بود. مساله‌ای که برای مدت‌های طولانی نوک پیکان حملات و جنگ‌های روانی علیه ایران بود، ادعای صدام درباره تعلق داشتن استان خوزستان به کشور عراق بود. صدام بارها رسما اعلام کرده بود اعتقاد دارد استان خوزستان متعلق به عراق است و حتی اسم خرمشهر را نیز به «محمره» تغییر داده بود تا از این طریق سربازان عراقی را وادار کند با انگیزه بیشتری به خرمشهر حمله و آن را به تصرف درآورند. در اهداف بلندمدت خود نیز اعلام کرده بود بعد از تصرف 3 روزه خرمشهر و خوزستان، تنها 5 روز با تهران فاصله دارد و می‌خواهد 8 روزه کل ایران را به اشغال خود درآورد(!)
مقاومت مردمی در ایران آن‌هم در اوایل پیروزی انقلاب اسلامی که نیروهای نظامی آمادگی کاملی برای رویارویی با ارتش تا دندان مسلح عراق نداشتند و 27 روز بعد از آغاز جنگ به نیروهای مردمی پیوستند، موجب شد رویای فتح ایران با صدام به گور برود.
ما شاهد مقاومت مردمی در همه جبهه‌ها و استان‌های هم‌مرز با عراق بودیم. نه‌تنها مردم در خرمشهر 35 روز تمام در مقابل نیروهای عراقی ایستادگی کردند، بلکه در استان‌های دیگر چون کرمانشاه و ایلام نیز این مقاومت دیده می‌شد. مردم در گیلانغرب با تبر، چوب و سنگ در برابر ارتش عراق ایستادگی می‌کردند و با همین استقامت خود، نشان دادند مقصر اصلی در شروع جنگ تحمیلی 8 ساله که بود. صدام ضمن کمک گرفتن از کشورهای غربی بویژه آمریکا و برخی کشورهای عربی منطقه دست به مظلوم‌نمایی نیز زده بود و ایران را آغاز‌کننده جنگ تحمیلی می‌دانست اما این استقامت مردم بود که به دنیا نشان داد مردمی که تازه انقلاب خود را به پیروزی رسانده بودند، به هیچ‌وجه دست از اهداف انقلاب اسلامی خود و استقلال و آزادی برنمی‌دارند و تسلیم استکبار جهانی و ایادی منطقه‌ای آن نمی‌شوند.
خونین‌شهر بعد از آزادسازی به شهر مقاومت و حماسه تغییر نام داد؛ شهری که به تعداد جمعیت آن روز ایران، شهروند داشت. ایستادگی راست‌قامتان بسیج، سپاه و ارتش و مقاومت آنها در برابر دشمن خارجی و داخلی نه‌تنها موجب فتح خرمشهر شد، بلکه با فرار بنی‌صدر و افشای ارتباطش با منافقین، اتحاد ارتش و سپاه به وقوع پیوست و این اتحاد سرآغازی جدید برای پیروزی‌های بعدی شد.
اتحاد ارتش و سپاه منجر به عملیات ثامن‌الائمه، فتح‌المبین و بیت‌المقدس شد و با آزادسازی خرمشهر نزدیک به 20 هزار نفر از ارتش عراق نیز به اسارت نیروهای ایرانی درآمدند و این عملیات آنقدر رعدآسا و سریع بود که نیروهای عراقی در حیرت به نظاره نشستند و نتوانستند حرکتی از خود نشان دهند.
توهم صدام در فتح ایران تنها با گذشت 578 روز از تصرف خونین‌شهر از بین رفت. صدام اعلام کرده بود اگر نیروهای ایرانی بتوانند خرمشهر را از ما پس بگیرند ما کلید طلایی بصره را نیز به آنها تقدیم می‌کنیم و این آغاز جنگ روانی عراق علیه ایران بود. نیروهای عراقی خرمشهر را تنها با استحکامات و دیوارهای چند متری و مین‌گذاری‌های مختلف برای پیوستن به خاک عراق بیمه نکرده بودند، این جنگ روانی دشمن بود که بیش از هر چیز اعتماد به نفس ایرانی‌ها را نشانه رفته بود اما سربازان و نیروهاي ايراني آنچنان دشمن را ذلیلانه از خرمشهر بیرون کردند که عراق برای ادامه جنگ باز هم دست به دامان کشورهای غربی و دشمنان جمهوری اسلامی شد. نیروهای ایران بعد از آزادسازی خرمشهر آمادگی داشتند همانطور که صدام اعلام کرده بود به سمت بصره رفته و این شهر را نیز تصرف کنند و این اعتماد به نفس و آمادگی نتیجه فتح خرمشهر بعد از عملیات‌های سنگین نیروهای ارتش، سپاه و بسیج بود و حیف که برخی در داخل ایران نگذاشتند این پیروزهای ادامه پیدا کند و از همان زمان تاکنون از ضرورت پایان یافتن جنگ بعد از فتح خرمشهر می‌گویند.
با فتح خرمشهر، نه‌تنها ایرانیان در داخل کشور بلکه در تمام کشورهای دنیا و همه کسانی که دل در گرو انقلاب داشتند شادی کردند و به وجد آمدند. از آزادسازی خرمشهر به بعد بود که مستشاران و کادرهای بالای نظامی آمریکا و شوروی سابق و حتی اسرائیل سراسیمه به کمک صدام شتافتند و در آنجا مساله استحکامات و خطوط دفاعی جدید را طراحی کردند. این ترس و رعب به وجود آمده در میان صدام و همپیمانان اروپایی و آمریکایی‌اش ناشی از پیروزی‌های رزمندگان اسلام بود. تیم‌های مذاکره‌کننده سازمان ملل هم بعد از آزادسازی خرمشهر به فکر مذاکره و برقراری آتش‌بس میان ایران و عراق افتادند که مسائلی را نیز بیان می‌کردند که این بحث‌ها هیچگاه با موافقت امام خمینی(ره) مواجه نشد و اما بعد از این پیروزی
4 شرط نیز برای ادامه مذاکرات با سازمان ملل و برقراری آتش‌بس اعلام کردند. 4 شرط امام این بود که معلوم شود چه کسی تجاوز و جنگ را آغاز کرده است، نیروهای عراق به مرزهای قبل از جنگ برگردند، همه آوارگان به خانه‌های خود بازگردند و خسارت ناشی از جنگ نیز مشخص شده و کشور متجاوز ملزم به بازپرداخت این خسارت‌ها شود.
ادامه جنگ اما تقریبا این 4 شرط امام را نیز محقق کرد و درس‌هایی برای آینده ما نیز داشت.
جنگ سخت و جنگ نرم امروز
2 تقسیم‌بندی از تعریف جنگ در دنیای امروز وجود دارد؛ جنگ کلاسیک یا سخت که نیروهای دوطرف درگیر با ادوات نظامی رودرروی یکدیگر قرار گرفته و با هم می‌جنگند که جنگ تحمیلی 8 ساله جزو این جنگ‌ها محسوب می‌شود و دیگر جنگی که این روزها رواج بیشتری در میان کشورهای غربی دارد و آن جنگ روانی یا جنگ نرم است. جنگ نرم همان جنگ روانی است که صدام نیز در ابتدای جنگ آنگونه در ابتدای این یادداشت آمد، از آن استفاده کرد اما جنگ نرم جدید فتنه‌ای است که در داخل کشورها ایجاد شده و زمینه برای از پا درآمدن نظام موجود در کشور را فراهم می‌کند.
ایران گرچه 8 سال با جنگ سخت روبه‌رو بود اما با پایان یافتن جنگ و فتح خرمشهر که اوج قله پیروزی‌های 8 ساله بود، جنگ دشمنان ایران با مردم و نظام جمهوری اسلامی پایان نیافته و به شکل‌های دیگری چون تهاجم فرهنگی و ایجاد فتنه‌های گوناگون دنبال می‌شود. یکی از مسؤولان ارشد رژیم صهیونیستی زمانی که تنها یک‌سال از واقعه 11 سپتامبر و حمله آمریکا به افغانستان و عراق گذشته بود به آمریکایی‌ها اعلام کرد شما بیخود به دنبال عراق و افغانستان هستید، کانون توجهات و تهدید در منطقه ایران است که تاثیر بسزایی نیز در منطقه و جهان اسلام دارد. این جمله به همراه تحرکات اخیر آمریکا و اسرائیل در برابر پرونده هسته‌ای کشورمان نشان داد برای آمریکا و این همپیمان قدیمی‌اش ایران مانند افغانستان و عراق نیست که بشود یک‌شبه نیروهای نظامی به منطقه گسیل کرد و با اشغال زمینی بتوان نظام را تغییر داد و باید با جنگ روانی و القای فرهنگ غرب در میان ملت ایران کار کرد تا بعد از آن بتوانند با یک تلنگر نظامی کشور را از پا دربیاورند. جنگ نرم جنگی نیست که مربوط به امروز و دیروز کشور باشد، نمونه‌ای از این جنگ را در فتنه 88 شاهد بودیم که به جای جنگ تحمیلی 8 ساله با درایت رهبر معظم انقلاب و ایستادگی مردم تنها 8 ماه به طول انجامید. امروز نوع دیگری از جنگ نیز مطرح است که به آن جنگ سایبری می‌گویند. آمریکا و متحدان غربی‌اش تمام تلاش خود برای راه‌اندازی جنگ‌های گوناگون با ملت ایران را آزموده‌اند و در این جنگ جدید نیز با وجود اینکه این کشورها از لحاظ تکنولوژی و تجهیزات لازم در صدر جدول کشورهای دارای فناوری هستند اما باز هم در مقابل ایران نتوانستند راه به جایی ببرند. ایرانیان با شکستن انحصار غرب در دنیای فناوری و علوم روز به تهدید دیگری برای آمریکا تبدیل شدهاند.
تمام این مقاومت‌ها و حماسه‌ها در دوران انقلاب و جنگ‌های سخت و نرم و سایبری علیه ایران نه‌تنها مایه درس گرفتن و عبرت برای نیروهای بیگانه است، بلکه برای داخل ایران و مردم ما نیز حاوی نکات و درس‌هایی است. در دوران جنگ بویژه بنی‌صدر انشقاق‌هایی در بین نیروهای داخل کشور وجود داشت که این انشقاق‌ها کار را برای دشمن آسان می‌کرد. با فرار بنی‌صدر و از سوی دیگر اتحاد و همدلی مردم توانستیم در برابر جنگ سخت ایستاده و حماسه‌ای بسازیم که امروز نتایج آن در دیگر کشورهای اسلامی نیز به الگوی مردم تبدیل شده است. در جنگ نرم و سایبری نیز این رهبر و فرماندهی نیروهای مردمی در برابر نیروهای بیگانه و دشمنی‌ها بود که ایران را از فتنه 8 ماهه نجات داد و در واقع چنگ زدن به ریسمان ولایت‌فقیه بود که ملت ما را در تمام این جنگ‌ها پیروز کرد. هم‌اکنون نیز عمود خیمه انقلاب وجود رهبری و ولایت‌فقیه است. کانون توجهات همه دنیا نیز به این رکن اصلی انقلاب اسلامی معطوف شده است. در سال‌های دور و زمانی که نظام دو‌قطبی حاکم بود که در راس قطب شرق شوروی سابق قرار داشت و در راس قدرت غرب، نظام آمریکا، در اتحاد جماهیر شوروی برای 70 سال متمادی در مغز جوان‌ها زمزمه کردند که دین افیون جامعه است. نگرش دنیای غرب و لیبرالیسم نیز به جوامع بشری همین مساله را نشان می‌دهد که این جوامع نیز مایلند با صدای بلند اظهار کنند دین افیون جامعه است. انقلاب اسلامی ایران اما تمام نظریات غربی در این‌باره را زیر پا گذاشت و با صراحت به تمام عالم بویژه دنیای اسلام نشان داد دین رکن اصلی جامعه و نظام حکومتی است. انقلاب اسلامی ایران تمام نظریات غرب و شرق را به هم ریخت و نشان ناکارآمدی جدایی دین از سیاست را به جهانیان نشان داد.
رمز پیروزی ما
به همین دلیل است که دشمنان ایران اسلامی هم‌اکنون اعلام می‌کنند هیچ نظام و ساختاری مانند نظام و ساختار جمهوری اسلامی ایران به هم پیوسته و منسجم نیست. نکته جالب در این ماجرا این است که این اعترافات زمانی مطرح می‌شود که جمهوری اسلامی توانسته 33 سال بعد از پیروزی‌اش با وجود تمام جنگ‌ها، تحریم‌ها، توطئه‌ها و تهدیدهای آمریکا و رژیم صهیونیستی همچنان سر پا بماند و از پشتوانه مردمی بالایی نیز برخوردار بوده و موفق و پیروز باشد. پیوند ناگسستنی مردم با رهبری و ولایت فقیه همانطور که موجب پیروزی ما در جنگ تحمیلی و آزادسازی خرمشهر به عنوان یکی از این پیروزی‌های عظیم شد، پیوندی است که ریشه در عمق اعتقادات مردم دارد. این مساله را دشمنان نظام اسلامی متوجه شدهاند اما باید گفت هنوز هم نتوانسته‌اند به درک کاملی از این پیوند منسجم برسند و رمز پیروزی ما در همین است.
* فرمانده اسبق لشكر 11 اميرالمومنين(ع) در دوران
دفاع مقدس و نماینده مردم کرمانشاه در مجلس شورای اسلامی