هرساله با نزديك شدن به سالروز آزادسازي خرمشهر حس نوستالژي آن روزها و طنين نواي موسيقي «ممد نبودي ببيني» ناخودآگاه در ذهن هر ايراني تداعي مي‌شود؛ موسيقي‌ای كه در آن زمان بسيار تاثيرگذار بوده و همچنان با گذشت حدود 30 سال همچنان تاثيرگذاري خود را به همراه دارد كه اين خود نشان از آن دارد كه هنر بویژه موسيقي در بسياري از مناسبت‌هاي تاريخي بازگوكننده وقايع و اتفاقاتي بوده كه شايد نتوان با زباني ديگر بيان كرد. نوحه «ممد نبودي ببيني» كه ريشه آن به يك ملودي بوشهري بازمي‌گردد متعلق به موسيقي‌هاي عزاداري بوشهر است كه سال‌هاي خيلي دور توسط جهانبخش كردي‌زاده (بخشو) در ايام محرم و صفر خوانده شده است. در واقع اصل اين نوحه با مطلع «ليلا بگفتا اي شه لب تشنه‌كامان/ دستم به دامان، آقا الامان» آغاز مي‌شود كه اين قطعه را ناصر تقوايي در فيلم مستند «اربعين» خود نيز با اجراي بخشو آورده است. بعدها اين اثر همزمان با آزادسازي خرمشهر با صداي غلام كويتي‌پور در ستايش محمد جهان‌آرا، فرمانده لشكر خرمشهر خوانده شد كه البته شعر آن توسط جواد عزيزي از رزمندگان خرمشهر براي نخستين‌بار سروده شد و يك‌بار نيز قبل از كويتي‌پور، توسط حسين فخري اجرا شد. به گزارش فارس، پس از اينكه نوحه «ممد نبودي ببيني» توسط كويتي‌پور در همان ايام و حتي سال‌هاي پس از جنگ تحميلي اجرا و پخش شد، محمدرضا عليقلي آن را براي اركستر بزرگ تنظيم كرد كه با صداي مسعود كرامتي اجرا شد. از آنجايي كه اين اثر از همان روزهاي اول در قلب و روح مردم جا باز كرد، كويتي‌پور تصميم گرفت براي جاودانه ماندن اين نوحه آن را در يك آلبوم موسيقي جاي دهد كه هر شخص بتواند در هر ايام آن را گوش دهد، بر اين اساس اين نوحه‌خوان آن را در سال 1383 با تنظيم مجيد رضازاده در آلبوم «غريبانه 2» بازخواني كرد.