گذشته
یووه پس از تابستان 2006 با دیدیه دشان، هافبک سابقش که هدایتش را برعهده گرفته بود زندگی تازه‌ای را شروع کرد، به سری B رفت؛ با 9 امتیاز کسر فصل را آغاز كرد و در نهایت اول شد و به خانه همیشگی، سری A بازگشت اما در 2 هفته پایانی دشان از سمتش استعفا داد و بانوی پیر را ترک کرد تا کورادینی برای 2 هفته هدایت این تیم را برعهده گیرد. پس از او کلودیو رانیری آمد؛ مربی اهل رم که یوونتوس را به سکوی سوم در نخستین فصل بازگشت رساند اما کامیابی او ادامه‌دار نشد و در 2هفته پایانی فصل 2009- 2008 جای خود را به مدافع سابق تیم که در کنار مارچلو لیپی ایتالیا را به قهرمانی جام جهانی آلمان رسانده بود، داد اما چیرو فرارا نیز سرنوشت خوشایندی را تجربه نکرد. هر چند با بهبود شرایط در هفته پایانی توانست یووه را به جایگاه دوم برساند و برای فصل آتی نیز مربی یووه نام گیرد اما عدم داشتن تجربه لازم راه را برای پیشروی او سخت و
سخت تر کرد تا در نهایت او نیز از سمت خود کنار گذاشته شود.بله چیرو نیز در هفته بیست و دوم و از تاریخ 29 ژانویه 2010 از نیمکت بیانکونری کنار می‌رود تا آلبرتو زاکه‌رونی مربی‌ای که به نظر می‌رسید اندیشه‌های نویی برای فوتبال ندارد جای او را روی نیمکت بگیرد. زاک نیز موفقیتی نداشت و در نهایت فصل را با ایستادن یووه در رده هفتم به اتمام رساند اما این رتبه تنها مزیتی که داشت این بود که بانوی پیر را به لیگ اروپا ببرد. سرانجام نوبت به دل‌نری‌ای رسید که حالا او نیز باید برود.
آینده
از اشتباهات گذشته درس بگیر و این به معنای این است که دیگر مرتکب اشتباه نشوی. نام مربیانی را برای هدایت‌ات انتخاب کن که حداقل برای 12ماه ارزش نشستن روی نیمکت‌ات را داشته باشند و در طول یک سال، در پایان هر دیدار صحبت از کنار رفتن و کنار گذاشتن این مربی به میان نیاید. به مربیانی فکر کن که دیگر به فکر خرید مهره‌هایی نظیر موتا، مارتینز، تونی و اکوئیلانی نباشند. پس از دل‌نری گزینه‌های زیادی برای گرفتن سکان هدایت یووه صف کشیدند اما کدام گزینه یوونتوسی می‌شود یا بهتر بگوییم کدام گزینه شایسته مربیگری بانوی پیر است؟
ویلاس بوآس
مربی بسیار جوان اما موفق این روزهای فوتبال اروپا که با قهرمانی بی‌شکست پورتو چشم‌ها را به خود و کارنامه مربیگری‌اش خیره کرد و این موفقیت با قهرمانی در لیگ اروپا کامل شد. شاید این پرتغالی نوید ظهور یک مورینیوی دیگر در دنیای فوتبال را بدهد اما مطمئنا او نیز برای نشستن روی نیمکت یووه مردد خواهد بود زیرا یک مربی فرصتی را که همراه با پورتو پیشرو دارد با روزهای سخت بیانکونری عوض نمی‌کند، مگر آنکه به عملکرد و اندیشه‌های خود چنان اطمینان و اعتمادی دارد که حاضر است شایستگی‌های خود را با بهبود بخشیدن شرایط تیمی بحران‌زده به اثبات برساند و در آن صورت تبدیل به مربی نامی و منحصر به فرد شود که دنیای فوتبال این روزها به دنبالش است.
ماتزاری– اسپالتی
از والتر ماتزاری این فصل بسیار شنیدیم؛ از شایستگی‌ها و نتیجه‌گیری‌هایش، از موفقیتش همراه پسران ناپل و در پایان از احتمال نشستنش روی نیمکت بیانکونری اما هر چه جست‌وجو کردیم در کارنامه او موفقیت و پیروزی بزرگی به دست نیاوردیم. بنابراین تصور نمی‌کنیم ماتزاری نسبت به دل‌نری که این فصل یووه را رهبری کرد خصوصیات مثبت و بهتری داشته باشد و اگر قرار بر مقایسه باشد باید بگوییم بی‌تردید لوئیجی دل‌نری بهتر از اوست حتی شاید بهتر از اسپالتی با اندیشه‌های تدافعی و تمام‌شده‌ای که نمی‌تواند برای بازگشت یوونتوس مفید باشد.
کونته
آنتونیو کونته را به خوبی می‌شناسیم؛ همان کاپیتان خستگی‌ناپذیر سال‌های نه‌چندان دور بانوی پیر که با خداحافظی دنیای فوتبال به دنیای مربیگری قدم گذاشت و حالا تجربه 4سال مربیگری را در کارنامه زندگی ورزشی خود دارد. کونته‌ای که به گفته هم‌تیمی‌های سابق در میدان و در زمان بازیگری نیز یک مربی کامل در زمین بود و حالا شانس هدایت تیمی که به آن عشق می‌ورزد به او روی خوش نشان داده است. آنتونیو با سیه‌نا شایستگی‌هایش را در پست جدید نشان داد و توانست این تیم را به سری A بازگرداند و حالا بیش از هر گزینه دیگر به یوونتوس نزدیک شده. جوان است اما ایده‌های نو و موفقی در ذهن او نقش گرفته‌اند که می‌تواند راه تبدیل شدن به یک مربی نامی را برای او راحت‌تر کند. فابیو کاپلو از او به عنوان گوآردیولای دیگر یاد می‌کند. هم‌تیمی‌های سابق او را کاپیتانی در نقش مربی در میدان می‌نامیدند و تیفوسی‌ها او را بیش از دیگر مربیان می‌پسندند اما نگرانی تکرار خاطرات تلخ چیرو این گروه را به این فکر وامی‌دارد که اگر این بار نیز اشتباه کنند و اگر این بار نیز با شکست مواجه شوند راه برای بازگشت بیش از هر زمان دیگر سخت می‌شود و زمان از دست رفته‌ای که این بار نتیجه‌گیری را دور و دورتر می‌کند و در نهایت نگرانی‌ای که شکل تازه‌ای می‌گیرد؛ عادت زندگی کردن در این اوضاع نابسامان و ادامه
حیاتی معمولی.
مانچوهم قرار بود باشد
روبرتو مانچینی که در کارنامه مربیگری خود 3 اسکودتو (هرچند یک اسکودتو به ثبت دقیق نرسیده)؛ 4 کوپا ایتالیا و یک قهرمانی همراه با منچسترسیتی دارد و تقریبا برای فصل آتی نیز تیمش به لیگ قهرمانان راه یافته. بنابر این نقل مکان به تورینو آسان نیست و او نیز طبیعتا علاقه‌ای به اشتباه و تصمیم‌گیری غیرمنتظره ندارد اما علاقه و تمایل همیشگی‌اش به هدایت یووه می‌تواند کمی راه را برای مدیران یووه هموارتر کند. مانچو با سیستم 1-2-3-4 تیمش را به میدان می‌فرستد و با این روش یووه می‌تواند خریدهای مناسبی داشته باشد. به طور مثال می‌تواند باستوس را جذب کند و در پستی که در حال حاضر یحیی توره در سیتی برعهده دارد در یووه بازی کند، با این وجود او از ماندن در انگلیس می‌گوید.