فیل بال:
یک سال فوتبالی دیگر هم سر آمد ولی هنوز یک دغدغه دیگر (برای اسپانیایی‌ها و انگلیسی‌ها) باقی است، با فینال هفته آینده ومبلی لندن. درست مثل لیگ برتر انگلستان، واپسین مراحل لالیگا هم به‌خاطر مساله سقوط، حساسیت‌برانگیز شده است نه سرنوشت صدرنشینان. شاید این پدیده جدید را بتوان به 2 عامل مربوط دانست. نخست هویت 4 تیم صدرنشین (چه در لالیگا و چه در لیگ برتر) که به هیچ‌وجه بر کسی پوشیده نمانده است و اخیرا به ندرت کسی با تغییر یک گروه انتخاب شده که راس هرم این لیگ‌ها را اشغال کرده،دچار شگفتی شده است اما دلیل دیگر به این مربوط می‌شود که اخیرا سقوط از دسته اول فوتبال تبعات بسیار بیشتری نسبت به قبل دارد. قبل از این هم کسی از سقوط کردن لذت نمی‌برد ولی کاهش درآمد عظیمی که پیامد سقوط است باعث شده تیم‌ها از ترس اخراج نشدن از بهشت مالی دسته اول با نگرانی‌های بیشتری برابر پیشگیری از چنین اتفاقی بازی کنند و رسانه‌ها هم با تمرکز بیشتر روی این موضوع آن را ملتهب‌تر می‌کنند. یکی از رسانه‌های مشهور بریتانیا یکشنبه پایانی لیگ‌برتر را «D-Day» یا روز سرنوشت خوانده بودند (همان عنوانی که متفقین در جنگ جهانی دوم در روز عملیات بازپس‌گیری ساحل تورماندی در شمال فرانسه از نازی‌ها به‌کار بردند). البته حدس می‌زنم این بار منظورشان از «D»، «Drop» (سقوط) بوده باشد. حالا که صحبت از حرف «D» شد، اغلب روزنامه‌های اسپانیایی هم روز یکشنبه (پس از آنکه همه بازی‌های هفته آخر شنبه‌شب برگزار شدند)، در این حرف مشترک بودند و دلیل آن دپورتیوو بود که با شکست 2 بر صفر خانگی در ریاسور مقابل والنسیا، شگفتی‌ساز شد و 20 سال پس از آخرین صعودش به لالیگا، سقوط کرد. اهمیت این سقوط از همین لحظه پیداست ولی آنچه از سرنوشت دپور عجیب‌تر است، انگیزه والنسیاست که برایش بردن هیچ اهمیتی نداشت. آنها تحت هر شرایطی سوم بودند و منطق حکم می‌کرد که در مقابل گالیسیایی‌هایی که نیازمند پیروزی بودند کمی شل بگیرند. اگر شما به گل‌ها نگاه کنید (که اولینش در سومین دقیقه توسط آدوریس به ثمر رسید) یک‌جور بی‌میلی آشکار در تیم زننده گل به چشم می‌خورد اما وقتی سولدادو تیر آخر دیرهنگام را می‌زد، بازیکنان والنسیا طوری رفتار می‌کردند انگار که فقط دارند واکنش نشان می‌دهند و نمی‌توانستند جلوی خودشان را برای گل زدن بگیرند. شکاک‌ها می‌گفتند که والنسیا هم از آن «مالتین»ها (چمدان‌های پول تشویقی از جانب دیگر تیم‌های در حال سقوط) دریافت کرده‌اند ولی این چیز‌ها همیشه در حد شایعه‌هایی جدی باقی خواهند ماند و انگار در اسپانیا این شایعات هیچ‌کسی را نمی‌گزد تا تحقیقاتی در این باره انجام دهد. به هر حال دپورتیوو قربانی شد حتی اگر به قیمت چند سکه‌ای که در مسیر لوانته (برای شکست دادن ساراگوسا) خرج شدند. لوانته بشدت لنگ پول بود. حتی بیشتر از والنسیایی که دچار بدهی‌های سنگین شده است. دلیلش این بود که اگر لوانته می‌افتاد درآمدهای متعاقب بقایش در لالیگا قطع می‌شدند.با سقوط دپورتيوولاكرونيا،ميكل آنخل لوتينا كه دومين تيم گاليسيا را هم پايين برده بود هر‌كسي را مقصر مي‌دانست الا خودش. خدا حافظ «سوپر‌دپور» تيم بزرگ 2دهه لاليگا، خداحافظ خاطرات به‌به‌تو،ريوالدو ، مائورو سيلوا، كارلوس والرون و...
کنایه‌های آقای خاص پایانی ندارد
مورينيو سكوتش را شكست
مورينيو باز هم از بارسا انتقاد كرد. اين بار هم بدون نام بردن از بارسلونا و با اشاره به‌نام «برخي تيم‌هاي فوتبال دنيا» از فراموش شدن قوانين اساسي فوتبال دنيا ابراز تاسف كرد و گفت: «صحبت كردن از بازي جوانمردانه، احترام به حريفان و مخالفت با نژادپرستي نبايد فقط در حرف‌ها باشد، بلكه بايد در عمل هم مورد توجه باشد». پيام مورينيو بدين ترتيب است: فصل به پايان رسيده است. ما يك كار جدي و اساسي صورت داديم اما طبيعتا آناليزهايي روي اين تيم خواهيم داشت تا اين تركيب به بهترين شكل براي شما آماده شود. روز 20 تير با همان اشتياق و انگيزه‌اي كه هميشه داشته‌ايم. بازخواهيم گشت تا شخصيت و تاريخچه بي‌چون و چراي باشگاه رئال‌مادريد را مورد تكريم قرار دهيم. در پايان دوست دارم كار را با يك آرزوي بسيار آسان به اتمام برسانم، اينكه فصل آينده بتوانيم ارزش‌هايي را احيا كنيم كه هيچكس فراموش نكند، هر چند ممكن است كه بعضي از اعضاي برخي تيم‌هاي فوتبال دنيا، آن را فراموش كرده باشند. اين ارزش‌ها بر اساس سبك و متد ما خواهند بود. بازي جوانمردانه، احترام به حريفان و مخالفت با نژادپرستي نبايد فقط در كلمات باشد، بلكه بايد در عمل نيز جاري باشد. باز هم اعلام مي‌دارم كه اميد و خواسته‌ام، احياي اين قواعد بنيادي در ورزش ما در فصل آينده است.
یوهان کرویف: مورینیو برای بچه‌ها بدآموزی دارد
یوهان کرویف، اسطوره باشگاه بارسلونا، با انتقاد از ژوزه مورینیو، سرمربی رئال‌مادرید، اعلام کرد که این مربی الگوی بدی برای کودکان است. کرویف رفتار نمایشی مورینیو را مورد انتقاد قرار داد و گفت: «او به عنوان مربی تنها یک چیز دارد؛ او تنها موفقیت‌های زیادی به دست آورده است. او بزرگ‌ترین بازیگر تیمش است. من شیوه رفتاری او را دوست ندارم. چیزی که می‌گوید بد نیست، شیوه‌ای که او آن را بیان می‌کند، اذیت‌کننده است. زمان‌هایی هست که او الگوی خوبی برای بچه‌ها نیست».