گروه بین‌الملل: اقدامات خشونت‌آمیز دولت اسپانیا در شهر بارسلونا، مرکز ایالت کاتالونیا منجر به اعتراضات گسترده گروه‌های حقوق بشری در اروپا شده است. معترضان که پیش از انتخابات هفته گذشته در بارسلون تجمع کرده بودند حاضر به بازگشت به خانه‌های خود نیستند، در همین حال برگزاری رقابت پایانی لیگ قهرمانان اروپا در بریتانیا با شرکت تیم بارسلونا بر شدت مقابله با معترضان افزوده است. پلیس با استفاده از باتوم‌های لاستیکی در میدان پلازا دست به خشونت زد. 2 هفته تظاهرات مسالمت‌آمیز در این کشور در حالی به خشونت ختم شد که دولت نتوانسته مطالبات مخالفان را برآورده کند. این درگیری در تجمع اعتراضی مردم در روز جمعه رخ داد و پلیس جمعی از تظاهركنندگان را دستگیر و گروهی را زخمی كرد. بر اساس آخرین گزارش‌ها، در درگیری روز جمعه پلیس بارسلونا با تظاهركنندگان دست‌كم 120 شهروند اسپانیایی مجروح شدند. از 25 اردیبهشت‌ماه اعتراضات مردم معترض به سیاست‌های اقتصادی دولت سوسیالیست اسپانیا وارد مرحله جدیدی شد و معترضان در شهر بارسلونا در میدان مركزی این شهر تجمع اعتراضی برگزار كردند كه با دخالت پلیس 120 نفر مجروح شدند كه 37 نفر آنان از نیروهای پلیس بودند.
برخی رسانه‌ها گزارش كرده بودند اعتراضات در اسپانیا تاكنون به صورت مسالمت‌آمیز برگزار می‌شد اما اعتراضات روز جمعه با برخورد شدید و خشن پلیس همراه بود.تظاهركنندگان معترض بارسلونا از حدود
20 روز پیش در اعتراض به سیاست‌های اقتصادی دولت در میدان مركزی این شهر جمع شده بودند.
از هفته گذشته و همزمان با انتخابات محلي و منطقه‌اي اسپانيا كه حزب حاكم سوسياليست در آن شكست سختي خورد، 60 هزار معترض در ميدان پوئرتا دل سول مادريد جمع شده بودند تا اعتراض خود را نسبت به سياست‌هاي اقتصادي دولت و بيكاري فزاينده نشان دهند.
حال پرسش اينجاست كه آيا به واقع اين روح دموكراسي‌خواهي مردم انقلابي تونس و مصر بود كه پايش به اين سوي مديترانه كشيده شد و خيزش مردمي را در اسپانيا رقم زد؟ تظاهركنندگان اسپانيايي همانند تسخيركنندگان ميدان التحرير بيشتر جوانان هستند و خود را «مردم سركش» مي‌خوانند. به عبارتي، معترضان اسپانيايي جواناني هستند كه از فقدان يك چشم‌انداز خوب اقتصادي در خشم هستند و سياستمداران كشور در ديده آنها، افرادي دور از دسترس به نظر مي‌رسند. در اسپانيا نيز معترضان به مانند همنوعان خود در خاورميانه و شمال آفريقا براي هماهنگ كردن تظاهرات اعتراضي از شبكه‌هاي اجتماعي بهره مي‌برند و براي به تصوير كشيدن نمادين خشم خود، ميدان‌هاي شهرها را در اشغال دائم درمي‌آورند. با اين همه، خيمه اعتراض در قلب مادريد دقيقا همان چيزي نيست كه در ميدان التحرير قاهره بود. اينجا در اسپانيا، خشم جوانان در برابر نظام سياسي فروخورده‌تر است و هنوز آن موج سهمگيني نيست كه در مصر تومار حكومت 30 ساله حسني مبارك را
در هم پيچيد.