«حادثه» با «حماسه» فرق می‌کند؛ عده‌ای اگر به خرداد پر از حادثه عادت دارند اما عادت ما، سعادت ما به خرداد پر از حماسه است. ما از نیمه خرداد سال 42 عادت داریم به خرداد پر از حماسه. «حادثه» برای وصف خرداد ما، نیمه خرداد ما، واژه کوچکی است. آنچه در خرداد ما رخ می‌دهد از جنس حماسه است، نه حادثه. نیمه خرداد سال 42 اگر حادثه بود که انقلاب اسلامی اصلا شکل نمی‌گرفت و به پیروزی نمی‌رسید. سوم خرداد سال 61 اگر حادثه بود که خرمشهر را خدا آزاد نمی‌کرد. حتی رفتن امام هم در 14خرداد سال 68 حادثه نبود. همچنان که روزی پس از آن روز، وقتی خامنه‌ای برای ما عینا شد خمینی، باز هم حادثه نبود. 22 خرداد سال 88 هم حادثه نبود. 40 میلیون رای یعنی حماسه، نه حادثه. «دست خدا بر سر ماست، خامنه‌ای رهبر ماست» یعنی حماسه، نه حادثه. بزرگ‌ترین و باشکوه‌ترین تشییع تمام تاریخ یعنی حماسه، نه حادثه. به ثمر نشستن عملیات الی‌بیت‌المقدس یعنی حماسه، نه حادثه. نیمه خرداد سال 42 هم حماسه بود. نخستین جرقه انقلاب اسلامی که از جنس اسلام انقلابی است باید هم توسط حوزه علمیه و به دست علمای مجاهد و دین‌شناس زده می‌شد که امام خمینی در راس همه ایشان بود. اصولا روح خدا حادثه نمی‌آفرید، حماسه خلق می‌کرد و «حماسه‌آفرین» همیشه زنده است. خمینی سال 42 علیه اسرائیل سخن گفت، این روزها گذرگاه رفح باز شده است. خمینی سال 42 علیه آمریکا سخن گفت، این روزها مردم منطقه و آرام آرام اروپا به حکام آمریکایی «نه» می‌گویند. خمینی سال 42 علیه شاه سخن گفت، این روزها تازه مبارک و بن علی سقوط کرده‌اند. خمینی سال 42 از ملت ایران خواست که مستقل از استکبار و استعمار، روی پای خود بایستند، این روزها تازه دنیا به حرف امام ما رسیده است. هیچ‌وقت خمینی مثل این روزها زنده و حی و حاضر و ناظر نبوده است. هر چه می‌گذرد، امام ما و پیام امام ما و قیام امام ما زنده‌تر از قبل می‌شود. گویی این روزها خمینی باز هم دارد برای ما دست تکان می‌دهد؛ نه از بالکن جماران که از باغ رضوان. آن روزها عده‌ای از جریانات منحرف بر امام ما خرده می‌گرفتند که مگر می‌شود آمریکا هیچ غلطی نتواند بکند؟! اما مردم مصر، مبارک را سرنگون کردند و گذرگاه رفح را گشودند، آمریکا هم هیچ غلطی نتوانست بکند. آن روزها جریانات منحرف بر امام خرده می‌گرفتند که مگر می‌شود بی‌اتکا به ابرقدرت‌های جهانی و تنها با تکیه بر خدای پابرهنه‌ها کشور را اداره کرد اما امروز جمهوری اسلامی و انقلاب اسلامی، بیشتر از ظاهر، در باطن، الگوی ملت‌های منطقه شده است. کی و کجا و چه زمانی آمریکا اینقدر خار و حقیر شده بود، که در اتاق بیضی بنشیند و به جای جمهوری اسلامی به این بزرگی و عظمت و شکوه، به روستاهای کوچک منطقه فکر کند؟! این همه اما سرچشمه‌اش خرداد حماسی سال 42 است. اگر خمینی حق داشت که انتظار فرج از نیمه خرداد کشد، دشمنان انقلاب اسلامی هم حق دارند که از خرداد پر از حماسه ما زجر بکشند. دشمن گمان کرده بود ارتحال امام یک‌حادثه است و نقشه‌ها کشید و هلهله‌ها سر‌داد که بعد از خمینی، جمهوری اسلامی دیری نمی‌پاید. غافل بود دشمن که ولی فقیه شاید رفته باشد اما ولایت فقیه، هرگز. کینه‌ای که آمریکا و اسرائیل از مولا و مقتدای ما حضرت آیت‌الله‌العظمی خامنه‌ای به دل گرفته و در فتنه 88 به وضوح آن را نشان داد، ناشی از همین مساله است که دشمن گمان نمی‌برد بدون خمینی، عمر جمهوری اسلامی اینچنین دوام یابد. اشتباه دشمن در 2 محاسبه بود: یکی اینکه گمان کرده بود خمینی رفته است و براساس همین تحلیل غلط، دست به دومین اشتباه خود زد و خواست غریو شادی سر دهد برای انقلاب بی‌رهبر اما مهم‌ترین یادگاری، بلکه وصیت و ودیعه امام به ما، ولایت فقیه بود. ولی فقیه بود. مهم‌ترین حوزه اختیارات ولی فقیه کور کردن چشم دشمنانی در ردیف آمریکا و اسرائیل است. دشمن بعد از ارتحال امام، نه روزها بعد از ارتحال، که سال‌ها بعد، فهمید از قرار خمینی نرفته است بلکه در خامنه‌ای متجلی شده. پس اینچنین نیست که قبلا گمان برده بود انقلاب اسلامی بی‌رهبر شده. با این همه تمام نقشه این روزهای دشمن در پس ناکامی از تهدید و تحریم و جنگ نرم و فتنه 88 این است که حتی‌المقدور و با کمک از همه جریانات انحرافی، جلوی الگو شدن بیش از این جمهوری اسلامی را بگیرد. دشمن که نتوانست مانع الگو شدن انقلاب اسلامی شود و نتوانست جلوی قیام ملل منطقه را بگیرد، اینک درصدد است وانمود کند که محصول انقلاب اسلامی یعنی جمهوری اسلامی، الگوی مناسبی برای تاسیس دولت و حکومت توسط کشورهای آزادیخواه نیست. مهم‌ترین هدف دشمن از راه‌اندازی جریان انحرافی فتنه 88 و نیز «جریان مذکور» این است که به دنباله روان انقلاب اسلامی بگوید: گیرم مبارک و بن‌علی را نمی‌خواهید اما راهش این نیست که جمهوری اسلامی‌ای تشکیل دهید که در آن مدام اختلاف و دعواست. اینجاست که باید عوامل اختلاف، تفرقه و مساله‌ساز میان جریانات خودی را «عامل دشمن» خواند. عامل مزدوری که بنا دارد کمک کند به دشمن برای اثبات این ادعای خلاف که جمهوری اسلامی برخلاف انقلاب اسلامی، نمی‌تواند الگوی ملت‌ها در تشکیل حکومت باشد. از همین رو است که دلسوزان نظام و رهبر انقلاب در راس، هشدار می‌دهند که نباید به این جریان اجازه عرض اندام داد. این جریان مثل جریان فتنه 88 همه هم و غم خود را بر این مهم استوار کرده تا بلکه بگوید خرداد از جنس حادثه است، نه حماسه، که حادثه نمی‌تواند الگو باشد. ما اما اجازه نمی‌دهیم حماسه ما را حادثه بخوانند. حماسه ما اعم از انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی لابد الگو شده که هم مبارک از مصر می‌رود و هم گذرگاه رفح توسط دولت بعد از مبارک باز می‌شود. ما به کوری چشم همه منحرفان، «الگو» می‌مانیم، چرا که عادت داریم به خرداد پر از حماسه.