خوان كروز :يك بار درباره روزي كه خورخه والدانو از روي نيمكت مربيگري رئال مادريد در سال 1996 اخراج شد، پرسيدم و او به من گفت: آن روز درصدي از ناراحتي، تحقير شدن و خلاصي را در خود داشتم. هر كدام به يك اندازه، درون خود حس ميكردم كه شوربختترين مرد جهان هستم .او از درون خود را عضوي از رئالمادريد ميداند و بايد او را بخشي از رئالمادريد دانست، تمام وجودش را هميشه در زمان كارش براي رئالمادريد گذاشته و خود را وقف تيم كرده است، چه زماني كه بازي ميكرد، چه زماني كه مربيگري ميكرد و همينطور حالا كه به كارهاي مديريتي در كنار فلورنتينو پرز روي آورده است.
حالا ضربالاجل مورينيو موجب شد رئالمادريد يكي از ارزشهاي مهم تاريخ خود كه روزهايي بهيادماندني را در سانتياگو برنابئو داشت به كناري بنهد. ارزشهايي كه در آن مهرباني با دشمنان، لطافت فوتبال و احترام به تيمهاي حريف و داوران گنجانده شده بود .اما كمكم اين احترام در رئال مادريد شكسته شد و قرباني هم كسي نبود جز خورخه والدانو. در مصاحبهاي گفت: احساس بدي از اين ناآرامي دارم، جنگيدن با اين ناآرامي برايم عذابآور است و مرا به هم ميريزد، چارهاي جز پذيرش اين عمل انجام شده ندارم.حالا كتاب ارزشهاي رئالمادريد مدفون شده است و فلورنتينو پرز به جاي آنكه از بهترين بخشهاي اين كتاب استفاده كند، آن را به كتابخانه خاك خورده فرستاده است.