نسخه جديد فيلم «7سامورايي»، اثر معروف «آكي‌را كوروساوا» در تايلند ساخته خواهد شد. كمپاني «وين استين» كه ساخت نسخه جديد اين پروژه را برعهده دارد، اعلام كرد اين فيلم به كارگرداني «اسكات‌من»، كارگردان سرشناس انگليسي در تايلند مقابل دوربين خواهد رفت. به گزارش رونامه گاردين، اين فيلم با بودجه 60 ميليون دلاري ساخته مي‌شود و روايت معاصر از اصل داستان است كه در سال 1954 روي داده است. فيلم اصلي «7 سامورايي» نامزد 2 جايزه اسكار بود و در جشنواره ونيز موفق به كسب جايزه شير نقره‌اي شد. اين فيلم که از آن به‌عنوان يکي از بهترين فيلم‌هاي تاريخ سينما ياد مي‌شود، طولاني‌ترين فيلم کوروساواست كه نگارش فيلمنامه آن 6 هفته طول کشيد که در آن فيلمنامه‌نويسان از ملاقات و حتي تماس تلفني منع شده بودند. پيش‌توليد فيلم 3 ماه طول کشيد و فيلمبرداري آن‌که 148 روز پيش‌بيني شده بود حدود يک سال طول کشيد. تكنيك سينمايي «كوروساوا» در ساخت فيلم‌هايش منحصربه‌فرد بود و در دهه 50 سبك جديدي از خود بدعت گذاشت. او عقيده داشت كارگذاشتن دوربين‌ها در فواصل دور از بازيگر، عملكرد آنان را بهتر خواهد كرد. او همچنين علاقه خاصي به استفاده از چند دوربين و ضبط يك صحنه از زواياي مختلف داشت. ديگر شاخصه فيلمسازي «كوروساوا»، علاقه‌اش به استفاده از عناصر آب‌وهوا براي عمق بخشيدن به فضاي حاكم بر فيلمش بود. سرما، مه، برف و باران در اغلب ساخته‌هاي او به چشم مي‌خوردند. ديگر رويكرد قابل توجه فيلم‌هاي «كوروساوا»، وسعت تاثيرهاي هنري او است. بعضي از داستان‌هاي او اقتباس از آثار «ويليام شكسپير» هستند. براي مثال «آشوب» براساس «شاه لير» است و «سرير خون» براساس«مكبث» و «خواب بد» برگرفته از «هملت». «كوروساوا» براي ساخت فيلم‌هايش از آثار ادبي روسيه نيز بهره گرفت، مانند «ابله» اثر «داستايوفسكي» و «در اعماق» نوشته «ماكسيم گوركي». با اين‌حال رمان «مرگ ايوان ايليچ» نوشته «لئو تولستوي» بيش از همه او را تحت‌تاثير قرار مي‌داد. با وجود اينكه بسياري از منتقدان ژاپني معتقدند كه «كوروساوا»، «خيلي غربي» بود اما او عميقا تحت‌تاثير فرهنگ ژاپن قرار داشت. فيلم «ريش قرمز» نقطه عطفي در كارنامه سينمايي او محسوب مي‌شود كه آخرين فيلم سياه و سفيد او نيز بود. بعد از اقدام به خودكشي نافرجام، «كوروساوا» فيلم‌هاي ديگري ساخت و با وجود شهرت بين‌المللي، در داخل ژاپن كمتر استوديوی فيلمسازي حاضر به حمايت مالي از پروژه‌هايش مي‌شد. فيلم «درسو اوزالا» كه اوايل قرن بيستم در صربستان در جماهير شوروي سابق ساخته شد، تنها فيلم «كوروساوا» بود كه در خارج از ژاپن و به زبان غيرژاپني ساخته شد. اين فيلم اسكار بهترين فيلم غيرانگليسي را براي او به‌همراه آورد. پس از آن «كوروساوا» به‌همراه «جورج لوكاس» و «فرانسيس فورد كوپولا»، فيلم «كاگه موشه» را ساختند كه اين فيلم موفق شد جايزه نخل طلاي جشنواره كن را در سال 1980 به‌دست آورد.
اما بزرگ‌ترين پروژه فيلمسازي سال‌هاي پاياني اين كارگردان بي‌ترديد فيلم «آشوب» بود كه نسخه سينمايي از شاهكار «شاه لير» شكسپير محسوب مي‌شد. اين فيلم كه نامزدي بهترين كارگرداني اسكار را براي «كوروساوا» به‌همراه آورد، بيش از يك دهه جلب حمايت مالي آن به‌طول انجاميد كه امروز به گفته بسياري از منتقدان، آخرين شاهكار «كوروساوا» به‌شمار مي‌آيد. او در دهه90 ،3فيلم ديگر ساخت كه شخصي‌تر از ديگر آثار قبلي او بودند؛ فيلم «روياها» كه براساس يكسري توصيف‌ها براساس روياهاي او است، فيلم «هيجان در اوت» كه خاطرات او درباره بمباران اتمي ناكازاگي است و آخرين فيلم او با نام «مادادايو» كه داستان يك معلم بازنشسته و دانش‌آموزان سابق او است.