مدتی است حجت‌الاسلام‌والمسلمین اکبر هاشمی رفسنجانی مجددا به برخی اظهارات جالب می‌پردازند و رأسا پروژه مضحک «دیدید» را پیش می‌برند. این ورود مجدد با بارگذاری دوباره نامه 19خرداد 88 ایشان به رهبر حکیم انقلاب، توسط برخی سایت‌های خاص که همراه با تعریف از ذکاوت سیاسی وی است، هم‌زمان شده؛ سایت‌هایی که مدعی‌اند، آقای هاشمی رفسنجانی، 2 سال پیش، برخی مسائل پیش‌آمده و شایعات منتشره در چند مدت اخیر را پیش‌بینی کرده بود.
درباره این توهم رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام؛ همچنین هواداران و سمپات‌های مجازی‌شان، و همین‌طور اصل نامه نکاتی به ذهن نگارنده رسید.
1- دلیل اصلی انتقاد امت حزب‌الله از جناب آقای رفسنجانی درباره نامه مذکور، اصل نگارش این نامه بود. گیریم رئیس‌جمهور در مناظره با رقیب انتخاباتی‌اش، درباره خاندان ایشان نکاتی را بیان کرد؛ خب! این موضوع چه ربطی به رهبر انقلاب داشت؟! حضرت آیت‌الله‌العظمی خامنه‌ای باید در فاصله کمتر از 72 ساعت تا زمان شروع رأی‌گیری از مردم؛ آن هم در حالی که همه ملت با نشاطی تاریخی و بی‌نظیر، آماده حضور در انتخابات ریاستجمهوری می‌شدند، چه حرکتی انجام می‌دادند؛ آن هم به دلیل صحبت‌هایی که یک فرد دیگر در مناظره بیان کرده بود؟! آیا به فرض ناروا بودن سخنان رئیس‌جمهور در آن مناظره، شایسته بود به‌خاطر یک خاندان، کل کشور در فاصله 3 روز مانده به یکی از مهم‌ترین انتخابات که قرار بود سرنوشت 4 سال آینده 70 میلیون ایرانی در آن رقم بخورد، دچار تنش مصنوعی شود؟
2- اشکال دیگر، آن بود که نامه پیش از آن که به دست مخاطب خود برسد، روی سایت‌های خبری قرار گرفته بود(!) آیا بر فرض اگر جناب آقای هاشمی‌رفسنجانی قصد خیری از نگارش این نامه داشت، پیش از رسیدن آن به دست مبارک رهبر بزرگوار انقلاب، نامه را به سایت‌های اینترنتی می‌داد؟!
3- مورد دیگری که درباره نامه معروف باید متذکر شد، «سرگشاده» بودن آن است. با توجه به محتوا و ادبیات نامه و آن که فردی در سطح آقای هاشمی، نامه‌ای بسیار مهم خطاب به مقام معظم رهبری ارسال می‌کند، آیا صحیح است نامه، «سرگشاده» فرستاده شود؟ خوب است علاقه‌مندان جناب آقای هاشمی که هم‌زمان ادعای علاقه نسبت به نظام اسلامی را دارند، بار دیگر به 2 سال پیش بازگردند و ذوق و شوق رسانه‌های استکباری و صهیونیستی و خشنودی دشمنان قسم‌خورده جمهوری اسلامی را که جز به نابودی این نظام نمی‌اندیشند، در پی انتشار این نامه به خاطر آورند.
4- برخلاف عرف معمول در مکاتبات؛ آن هم در چنین سطحی، نکته قابل تامل دیگر، آغاز نامه بدون هیچ احترام و حتی یک «سلام» خشک و خالی است و پایان آن بدون «والسلام» و با شعری تهدید‌آمیز!
5- در بخشی از نامه آقای رفسنجانی، با این فراز مواجه می‌‌شویم: «نکته قابل توجه در این تهمت‌ها، این است که غیرمستقیم، مقام ولایت را در زمان رهبری امام راحل و جنابعالی... نشانه گرفته است».
1-5- آیا گره زدن برخی اتهامات وارده از سوی رئیس‌جمهوری به خاندان هاشمی، با مقام ولایت‌فقیه، اصلا جایی دارد؟! اصلا میان تهمت‌هایی که خاندان هاشمی معتقدند از سوی رئیس‌جمهور به آنها وارد شده و اصل ولایت‌فقیه و مقام آن چه ارتباطی وجود دارد؟!
2-5- اگر یک رئیس‌جمهور سابق و خانواده‌اش از سوی رئیس‌جمهور مستقر، مورد اتهام قرار بگیرند، این موضوع چه ارتباطی به حضرت امام و رهبر انقلاب دارد؟! آیا فردی که اتهام را وارد کرده بایستی مورد سوال یا مخاطب یک نامه قرار گیرد یا ولی‌فقیه؟!
6- حجت‌الاسلام والمسلمین هاشمی‌رفسنجانی در فرازی از نامه مدعی می‌شود: «برای پرهیز از آلوده شدن فضای سیاسی کشور در آستانه انتخابات به تشنجات بیشتر، از عکس‌العمل فوری که مورد انتظار ملت است، خود‌داری کردم».
گزاره‌های «انتشار نامه به صورت سرگشاده»؛ «در فاصله کمتر از 3 روز تا برگزاری انتخابات»؛ و «حساسیت‌برانگیزی‌ای که اصل این نامه غیر‌مودبانه» داشت، چگونه با چنین ادعایی، جور درمی‌آید؟! همچنین این بخش نامه که ذکر شد، چگونه با بخش دیگر که صریحا تهدید‌آمیز است و در آن آمده است: «... آتشفشان‌هایی که از سینه‌های سوزان تغذیه می‌شوند، در جامعه شکل خواهد گرفت...»، قابل جمع است؟!
7- نکته برجسته نامه، پیش‌بینی بروز «فتنه‌های خطرناک»؛ «تشنجات بیشتر»؛ «آتشفشان‌های سوزان»؛ «دیده شدن دود در فضا» و «شعله‌ورتر شدن آتش در جریان انتخابات و پس از آن» از سوی جناب آقای رفسنجانی است.
1-7- چنین پیش‌بینی‌هایی در حالی بود که نظام عزیز اسلامی در آستانه برگزاری انتخابات بسیار مهم ریاستجمهوری بود که دنیا و بویژه دشمنان جمهوری اسلامی به آن چشم دوخته بودند.
2-7- رخ دادن تمام پیش‌بینی‌های فوق حکایت از
یک واقعیت داشت: «در صورت شکست کاندیدای مورد حمایت جناب هاشمی، بازی باید به هم بریزد».
3-7- کشور، 8 ماه تمام از 22 خرداد تا 22 بهمن 1388، دچار فتنه‌ای عظیم شد که تنها لطف خدا؛ دعای حضرت صاحب‌العصر والزمان عجل‌الله تعالی فرجه‌الشریف؛ تدابیر حکیمانه رهبر بزرگوار انقلاب و بصیرت ملت، آن را پایان داد.
8- شکی نیست که اگر نامه فوق‌الذکر، به صورت «سری» و «محرمانه» برای رهبر حکیم انقلاب ارسال می‌شد، بسیاری از مسائلی که در جریان انتخابات دهم ریاست جمهوری به وجود آمد، رخ نمی‌داد.
واقعا اگر قصد آقای هاشمی‌رفسنجانی از ارسال این نامه خیر بود، آن را در برهه حساس 3 روز مانده به انتخابات منتشر می‌کرد؟ اگر جناب هاشمی، حتی ناآگاهانه نیز اقدام به این کار کرد، هدفی که از آن متصور بود، به هم خوردن فضای بسیار بانشاط و کم‌نظیر انتخابات و دگرگونی شرایط در فاصله ناچیزی تا روز برگزاری انتخابات بود؛ اقدامی که البته با تدبیر حکیمانه رهبر عظیم‌الشأن انقلاب و پاسخ ندادن حضرت معظم‌له به نامه آقای رفسنجانی، عقیم ماند.
به نظر می‌رسد وقتی نظرسنجی‌های واقعی و بی‌طرف به جای نظرسازی‌های اطرافیان جناب هاشمی به رؤیت ایشان رسید و قافیه را باخته دید، اقدام به انتشار این نامه کرد؛ در صورتی که می‌شد آن را لااقل به پس از انتخابات موکول کرد. این اقدام، بی‌احترامی صریح به دمکراسی و رای مردم بود که قصد آن تغییر فضای انتخابات به ضرر نامزدی بود که آقای رفسنجانی، صراحتا در همین نامه نیز تاکید می‌کند، به زعم ایشان، ادامه وضع موجود [ریاستجمهوری احمدی‌نژاد] را به صلاح نظام و کشور نمی‌داند.
گفتنی‌های بسیار دیگری نیز درباره این اقدام آقای هاشمی‌رفسنجانی وجود دارد که برای پرهیز از اطاله کلام، آن را به زمان دیگری احاله می‌دهیم.
آیا صلاحیت دارد؟
آقای هاشمی‌رفسنجانی که از سوی سایت‌های حامی‌شان؛ به لقب فردی با پیش‌بینی‌های دقیق(!) مفتخر شده است، باید ابتدا پاسخگوی برخی اتهامات خود باشد؛ سپس به رئیس فعلی دولت ایراد وارد کند!
الف) جناب رفسنجانی، رئیس دولت را متهم به ضدیت با روحانیت کرد؛ اما آیا ايشان نیز به‌رغم پوشش روحانی در مظان اتهام روحانیت‌ستیزی نيست؟!
در دوره ریاستجمهوری چه کسی، افراد هتاکی چون سعید حجاریان و یاران، در مرکز تحقیقات استراتژیک ریاستجمهوری، روحانیت‌ستیزی را تئوریزه کردند؟ نشریاتی چون «کیان»، «ایران‌فردا»، «بهمن» و «سلام» که گردانندگان‌شان عده‌ای سکولار و مستفرغان نظرات «جان کین»، «کارل پوپر» و «یورگن هابرماس» بودند، در دوره ریاست چه کسی سر برآوردند؟ معاون حقوقی و پارلماني کدام رئیس دولت بود که بعدها در کسوت وزیر فرهنگ و ارشاد مملکت، روحانیت‌ستیزی را به شکل عملی اجرا کرد؟ آن معاون که زمانی نظریه‌پرداز ریاستجمهوری «مادام‌العمر» توأم با سکوت رضایت‌آمیز جناب آقای رفسنجانی بود، اینک کجاست و به چه کاری مشغول است؟ عملکرد آن شخص نسبت به روحانیت چگونه است؟ امثال مسعود بهنود و ابراهیم نبوی که «داریوش همایون»های پس از انقلابند، در دوره چه کسی مجددا قلم به دست شدند؟ شبهه‌پراکنی‌های نرم علیه روحانیت و اسلام از دوره ریاست چه کسی آغاز شد؟ پایه‌گذار ریاستجمهوری خاتمی و به تبع آن فجایع دوره تجدیدنظرطلبی که روحانیت‌ستیزی، تنها یکی از موارد آن بود، که بود؟ آیا در «روزی‌نامه»های دوران اصلاحات آمریکایی، روزی بود که علیه روحانیت، مطلبی نوشته نشود؟ آیا در آن دوره سیاه که تمام تلاش اصلاح‌طلبان تجدیدنظرطلب، هدم اساس روحانیت یعنی ولایت مطلقه فقیه و دستگاه‌های منسوب به ولی‌فقیه اعم از شورای نگهبان که نیمی از آن و مجلس خبرگان که تمام آن، متشکل از روحانیان بود و حتی برای نخستین‌بار کاریکاتوری موهن علیه یک علامه، مجتهد و روحانی بزرگ، روشنفکر و مبارز و مجاهد کشیده شد، صدایی از کسی که امروز نگران روحانیت‌ستیزی شده است، برخاست؟...
اگر این دولت، به‌زعم شما، روحانیت‌ستیز هم باشد، دست‌کم شما درباره این ادعا سخنی نگویید!
ب) موضوع دیگری که در نامه جناب آقای هاشمی آمده بود، مقایسه تلویحی اقدام رئیس دولت در مناظره با موسوی، با اقدامات منافقان و گروهک‌های ضدانقلاب در سال‌های ابتدای انقلاب اسلامی بود. در اینجا نیز سوالاتی به ذهن می‌رسد: آیا اقدامات فرزندان یکی از بزرگان نظام در دوران پیش از برگزاری انتخابات ریاستجمهوری و سپس فتنه 88 و آشوب‌های عده‌ای اراذل و اوباش، بیشتر یادآور عملکرد منافقین و ضدانقلاب و موجب ورود مجدد تروریست‌های منافق به اقدامات ایذایی علیه نظام نیست؟ آیا تصور متوهمانه بی‌شمار(!) بودن هواداران، موضوعی مشترک میان کاندیدای مورد حمایت جناب آقای هاشمی و سرکرده منافقین نبود؟ طرفداران کاندیدای پیروز انتخابات، اقدام به اغتشاش و شورش کردند یا نامزد مورد حمایت جنابعالی؟ و...
پ) جناب رفسنجانی در این نامه به گونه‌ای غیرمستقیم احمدی‌نژاد را با بنیصدر مقایسه و سرنوشتی چون سرنوشت دولت بنیصدر را؛ البته با اضافه کردن عبارت «قصد ندارم» برای رئیس دولت پیش‌بینی می‌کند که در چند هفته اخیر، این بخش نامه، مورد تمجید هواداران جناب هاشمی قرار گرفت اما ابتدا درباره بنیصدر نکاتی گفتنی است.
بنیصدر در حوادث و فتنه سال 88، جانب احمدی‌نژاد را گرفت یا میرحسین موسوی؟! رئیس‌جمهور مخلوع، هم‌نوا با بسیاری از مخالفان داخلی و اپوزیسیون خارجی نظام از رئیس فعلی دولت تمجید می‌کرد و می‌کند یا کاندیدای متوهم سبزرنگ و حامی اصلی وی که جنابعالی هستید؟! آیا اقدامات فتنه‌گران در 8 ماه توطئه و فتنه براندازی، بیشتر از هر چيز، شبیه حادثه 14 اسفند 59 که از سوی میلیشیای حامی بنیصدر برنامه‌ریزی و اجرا شد، نبود؟ درباره عبارت دولت موجود (دولت احمدی‌نژاد) و دولت بنیصدر هم می‌توان مجددا پرسید: مرید و معاون دولت چه کسی و وزیر دولت مورد حمایت کدام فرد، اینک در کنار اپوزیسیون، با بنیصدر هم‌نوايي می‌کند؟! مخالفانی که در دوره سازندگی پرورش یافتند و در دوره 2 خرداد، پست‌های بسیار مهم اعم از وزارت و معاونت و وکالت را در کف داشتند، اینک در خارج کشور در کنار بنیصدر و امثال او حاضرند و علیه نظام حاصل از خون سیصد هزار شهید به مبارزه برخاسته‌اند؛ غیر از این است جناب
آقای رفسنجانی؟!