وطن امروز:
پايگاه اطلاع‌رساني دفتر حفظ و نشر آثار مقام معظم رهبري گزارشي از حاشيه‌هاي مراسم بيست و دومين سالگرد رحلت بنيانگذار جمهوري اسلامي در‌حرم مطهر حضرت‌امام خميني(ره) منتشر كرده كه بخشی از آن در زیر مي‌آيد:
تسلطي بر نقشه جاده‌هاي اطراف حرم ندارم ولي غوغاي جمعيت نشان مي‌داد كه در اين مسيرهاي منتهي به بهشت‌زهرا(س) چه خبر است! براي تشريح وضعيتي كه به چشم مي‌آيد قلم عاجز است. اتوبان از جمعيت سرريز است و برگزاركنندگان مي‌گويند حدود 2 ميليون نفر براي مراسم آمده‌اند. وسعت مكان و انبوه جمعيت، بعضي از مسؤولان برگزاري مراسم را وادار كرده كه سوار بر هلي‌كوپتر، نظاره‌گر وضعيت مراسم باشند. شهرداري در جايگاه‌هاي مختلف ايستگاه صلواتي زده و سازمان‌هاي خصوصي و دولتي هم كلاه و جليقه با آرم خودشان توليد كرده‌اند. نكرده‌اند محصولي بدون آرم توليد كنند!
سيدحسن آقاي خميني، با شعار مردم كه مي‌گفتند «اين همه لشكر آمده، به عشق رهبر آمده» و «ما اهل كوفه نيستيم علي تنها بماند»، براي سخنراني به جايگاه مي‌آيد. و بعد از آن، همه منتظر ورود رهبر به جايگاه هستند.
با ورود رهبر، صحن يكپارچه صدا مي‌شود. تا اين لحظه، اين همه شور و صدا به گوش نمي‌رسيد. همه ايستاده‌اند. سيدعلي و سيدياسر خميني نوه‌هاي حضرت امام(ره) هم مي‌آيند و با فرزندان رهبر خوش و بش مي‌كنند و طرف دست چپ جايگاه، روي صندلي مي‌نشينند.
مسؤولان نظام نيز هركدام پس از ديگري مي‌آيند و در سمت راست جايگاه سخنراني مي‌نشينند. طراح جايگاه حواسش به آفتاب نبوده است و تيغه آفتاب، بيشتر مسؤولان نظام را مورد لطف قرار مي‌دهد! آفتابش مي‌سوزاند. دربيرون صحن هم مردم در گرما هستند.
در رديف دوم جمعيت، پيرمردي روحاني روي ويلچر نشسته است و رهبر را مستقيم نگاه مي‌كند. نمي‌دانم با اين وضع، چطور تا اينجا آمده. بعد از مراسم هم مي‌بينمش كه همراه جواني از در خارج مي‌شود و مي‌خندد.
فواره‌هاي حوض را كه قطع مي‌كنند، عده‌اي كفش‌هاي خود را درمي‌آورند و درون حوض مي‌روند! و از خنكي آب حوض لذت مي‌برند. محوطه دم كرده و گرما، خيلي زياد خودش را نشان داده است. هرجا كه تراكم جمعيت زياد است، عده‌اي با چفيه‌شان فضاي اطراف را خنك مي‌كنند. چندين جوان، به شكل خطرناكي از داربست‌ها بالا رفته‌اند؛ سفيران كشورهاي خارجي با تعجب آنها را نگاه مي‌كنند.
سمت چپ صحن، جايي است كه بيشترين شعارها و صداها از آنجا بيرون مي‌آيد و از همين‌جاست كه در هنگام صحبت رهبر از انقلاب‌هاي منطقه، پرچم «بحرين» بالا مي‌رود. جواني در سمت راست جايگاه هم پرچم بحرين را در دست گرفته است. يك ساعتي از سخنراني گذشته است كه رهبر مي‌روند سراغ مساله اصلي جهان اسلام: «فلسطين». تكرار بامعناي موضع جمهوري اسلامي كه «همه فلسطين» براي «همه فلسطينيان» است و فلسطين تجزيه‌پذير نيست و راه‌حل‌هاي آمريكايي راه به جايي نخواهد برد. دنيا، اين جملات را يك هفته بعد از سخنراني اوباما، به عنوان پاسخ ولي امر مسلمين مي‌شنود. «فلسطين بدون ترديد دوباره به مردم فلسطين و به آغوش اسلام برخواهد گشت» و دعا براي ملت منطقه از جمله ملت مظلوم بحرين، آخرين جملات رهبر است در بيست و دومين سالگرد داغ‌دار شدن ملت.
صحبت‌ها كه تمام مي‌شود، رهبر از پله‌هاي پشت محل سخنراني پايين مي‌آيند. هاشمي‌رفسنجاني كه به علت خراب شدن ماشين، در راه مانده و كمي دير به ابتداي مراسم رسيده، اولين نفري است كه به استقبال رهبر مي‌رود و رهبر همان روي پله با او خوش و بش مي‌كند. سيدعلي و سيدياسر خميني هم جلو مي‌روند و از رهبر تشكر مي‌كنند. مهدوي‌كني، هاشمي‌شاهرودي و برادران لاريجاني هم سلام و عليكي با رهبر مي‌كنند. سيدياسر و سيدعلي خميني چند قدمي را براي بدرقه رهبر مي‌روند. محمدعلي انصاري (مسؤول ستاد بزرگداشت ارتحال امام) خودش را مي‌رساند و با رهبر تا كنار خروجي مي‌رود.
بعد از رفتن ايشان، نوبت بقيه مسؤولان است تا سوار ماشين‌شان شوند. هاشمي مقصد سيدحسن را مي‌پرسد و معلوم مي‌شود هر دو به جماران مي‌روند. احمدي‌نژاد تازه از صحن خارج شده كه سيدعلي خميني از كنار ماشين‌ها برمي‌گردد و شروع به خوش و بش با او مي‌كند. صحبت‌هاي اين دو چند دقيقه‌اي طول مي‌كشد و در همين زمان كوتاه، چند خاطره رد و بدل مي‌شود.
احمدي‌نژاد به يكي از مسؤولان مي‌گويد تا شماره تلفن فردي را برايش بگيرد. از قرار معلوم فردي كر و لال بوده كه خواسته‌اش را روي پارچه نوشته است. مسؤول مي‌رود و چند دقيقه بعد با كاغذ كوچكي بازمي‌گردد، اما همه رفته‌اند. بعدا از روي عكس‌ها خواسته طرف معلوم مي‌شود: «رهبر عزيز، جانم فدايت. كر و لال هستم. لطفا اجازه دهيد شما را از نزديك زيارت كنم».