گروه سیاسی: سخنان اخیر مئیر داگان رئیس سابق سازمان جاسوسي رژيم صهيونيستي (موساد) تحلیل‌های تازه‌ای را درباره قدرت منطقه‌ای ایران به همراه داشته است. این درحالی است که همچنان واکنش‌ها به این اظهارات ادامه دارد. روز دوشنبه وزیرجنگ رژيم صهيونيستي در واکنش به سخنان داگان تاکید کرد این سخنان به بازدارندگی اسرائیل صدمه می‌زند. ایهود باراک که با رادیو اسرائیل گفت‌و‌گو می‌کرد، اضافه کرد: «اگر می‌خواهیم فشارهای بین‌المللی برای متوقف کردن ایران موثر واقع شود باید گزینه نظامی روی میز باقی بماند».به گزارش ایران هسته‌ای، باراک در ادامه تاکید کرد: «هیچ تصمیمی برای حمله به ایران وجود ندارد. ما از قبل برای موقعیت‌های فرضی تصمیم نمی‌گیریم. هیچ کس از کشیدن ماشه برای تهاجم به ایران خوشحال نمی‌شود». مئیر داگان در دانشگاه تل‌آویو گفته بود که حمله به ایران، اسرائیل را وارد جنگی منطقه‌ای خواهد کرد که توان خارج شدن از آن را نخواهد داشت. داگان همچنین تاکید کرده بود که مطمئن نیست کسانی مانند باراک و نتانیاهو هنگامی که تحت فشار باشند بتوانند تصمیم‌های عاقلانه بگیرند. وی 3 هفته پیش در دانشگاه عبری بیت‌المقدس هم گفته بود احمقانه‌تر از اینکه اسرائیل تصمیم دارد به ایران حمله کند چیزی نشنیده است. جنگ اسرائیل با ایران که به گفته داگان شعله‌های آن در سراسر منطقه نفت‌خیز خاورمیانه گسترش پیدا می‌کند نمی‌تواند برای ایالات متحده قابل قبول باشد. تنگه هرمز بسته خواهد شد و نفتکش‌های آمریکایی باید منتظر حمله موشک‌هایی باشند که توسط نیروهای نظامی ایران شلیک می‌شوند. قیمت نفت به شکل تصاعدی بالا می‌رود و اقتصاد زخم‌خورده غرب و به تبع آن دنیا، فلج خواهد شد. به همین خاطر است که باراک اوبامای دموکرات برخلاف بوش پسر، هیچ‌گاه تهدید نظامی علیه ایران را به صورت جدی مطرح نکرد، چه رسد به زمانی که در نتیجه انقلاب‌های عربی موقعیت آمریکا در منطقه خاورمیانه نیز افول داشته است. البته این موضوع به معنای این نیست که غرب در شرایط فعلی بخواهد با ایران هسته‌ای کنار بیاید و چراغ خاموش از کنار تحولات خاورمیانه بگذرد. سران غربی همانند بسیاری از کارشناسان بر این عقیده‌اند که فاصله گرفتن اعراب از آمریکا خواسته یا ناخواسته نزدیکی آنان به جمهوری اسلامی را به همراه دارد و این موضوع نمی‌تواند برای غرب قابل پذیرش باشد.
آمريكا ستيزي به‌جاي ايران گريزي
مجله آمریکایی تایم در آخرین شماره خود در واکاوی موضوع هسته‌ای ایران نوشته است: ایرانی‌ها به استقبال تغییرات جاری در جهان عرب رفتند. بهارهای عربی موضع واحد دولتمردان عرب، اسرائیل و آمریکا در قبال ایران را در هم شکست و به نظر هم نمی‌رسد که دولت‌های آتی در هیچکدام از این کشورها بتوانند در موقعیت قبلی ایران‌ستیزی و آمریکا‌دوستی قرار بگیرند. تصمیم مصری‌ها برای عادی‌سازی رابطه با ایران تنها مشتی نمونه خروار است. نه‌تنها مصر در حال تبدیل شدن به دوست و متحد ایران در منطقه است بلکه می‌رود تا چشمان خود را در برابر برنامه هسته‌ای ایران هم ببندد. مصر اندک اندک الگوی ترکیه را بیش از گذشته در مرام و مسلک خود قرار داده و از آمریکا در تصمیم‌گیری‌های کلان منطقه‌ای فاصله می‌گیرد.ایران پس از انقلاب که در حوزه سیاست خارجی شعار خود را نه شرقی نه غربی عنوان کرده بود نه‌تنها منافع غرب در منطقه را تضمین نکرد بلکه به دشمن اول ایالات متحده در دنیا تبدیل شد. به همین دلیل بیشترین فشارها از سوی غرب به ایران وارد آمد تا الگوی یک‌کشور مستقل در نزد مردم خاورمیانه یک‌الگوی شکست خورده تلقی شود.هاآرتص در این باره نوشته است: بیش از 30 سال است که برای مهار ایران تلاش کرده‌ایم تا با تحریم دست و بالش را ببندیم اما دقیقا در همان زمانی که خیال می‌کنیم این تحریم‌ها اثر کرده‌اند ناگهان کشف می‌شود که صدها شرکت تحریم‌ها را دور زده‌اند و با ایران همکاری دارند، جالب آنکه برخی سرمایه‌گذاران گمان می‌کنند با افزایش تحریم‌ها فرصت‌های سرمایه‌گذاری خوبی برای تجارت حاصل شده است. با زیر نظر گرفتن جزئیات همکاری‌ها با ایران درمی‌یابیم که بسیاری از کشورها نظیر چین، روسیه، پاکستان، ترکیه، ونزوئلا و قطر فعالیت‌های خود را با ایران گسترش داده و مانع از تغییر سیاست‌های ایران شده‌اند.
تحريم پس از 5 ماه حواس پرتي
در چنین شرایطی پرداختن به موضوع هسته‌ای ایران از سوی غرب به مثابه ابزار فشاری است تا ایران را از تحولات منطقه‌ای عقب براند. تونی کارون نویسنده تایم در بخش دیگری از نوشتار خود درباره برنامه هسته‌ای ایران به این موضوع اشاره می‌کند که تحریم‌های غرب علیه جمهوری اسلامی بی‌فایده و بیهوده است اما پس از 5 ماه از انقلاب‌های عربی، غرب بر اساس مصلحت‌های سیاسی خود تصمیم می‌گیرد دوباره موضوع هسته‌ای و تحریم‌ها را به میان آورد: «در 5 ماه گذشته بهار عربی به خوبی توانست حواس ما را از پرونده هسته‌ای ایران منحرف کند. اما شاید در همین فرصت تحلیلگران و سیاستمداران غربی وقت را غنیمت شمردند و درباره استراتژی مقابله با ایران وارد دو دو تا چهارتای سیاسی شدند. پرونده هسته‌ای ایران درست در روزهایی دوباره در اوج قرار می‌گیرد که بن‌بست در این ماجرا هم بیش از هر زمان دیگری است. کنگره آمریکا در حال وضع تحریم‌های جدید است و به نظر می‌رسد که واشنگتن‌نشین‌ها به دنبال وضع تحریم‌هایی هستند که باز هم از کانال شورای امنیت عبور کند و به نوعی امضای جامعه جهانی را در زیر داشته باشد. مطالبه غربی‌ها همچنان همان است که بود: متوقف شدن غنی‌سازی اورانیوم.روس‌ها باز هم برخلاف جریان رودخانه‌ای شنا می‌کنند که غربی‌ها در آن قرار دارند. مسکو به دنبال تعدیل تحریم‌هاست تا شاید بتواند از این طریق فضا را برای مصالحه و مذاکره هموارتر از پیش کند. برخلاف انتظارها تحریم‌هایی که ایالات متحده بر تهران اعمال کرد نتوانست نقش ترمز برنامه هسته‌ای این کشور را بازی کند. ایرانی‌ها چند بار در سال گذشته میلادی با غربی‌ها بر سر میز مذاکره نشستند اما بی‌ثمر از جا برخاستند. هیچ برنامه‌ای هم برای ادامه این مذاکرات وجود ندارد.تحریم‌ها تاثیراتی بر اوضاع اقتصادی ایران گذاشته‌اند اما بالا رفتن بهای نفت به واسطه بهارهای عربی و کمک‌های چین، ترکیه و برزیل به تهران در دور زدن تحریم‌ها تا حد بسیار زیادی تاثیر این تحریم‌ها را کاهش داده است».به گزارش ایران دیپلماسی؛ نویسنده تایم در ادامه آورده است: ایران با توجه به همه این مسائل اکنون به این باور رسیده است که در میز مذاکرات وزنه سنگین را در اختیار خواهد داشت. بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائيل هم متوجه حس ایران در این باره شده و دقیقا به همین دلیل در دیدار با نمایندگان کنگره و سنای آمریکا بر لزوم مواجهه و مقابله با تهران تاکید می‌کند. این سخنان بی‌بی (نتانیاهو) شاید در محفلی مانند کنگره تا دندان مجهز به جمهوریخواهان آمریکایی، فریاد شوق و تشویق را به دنبال داشته باشد اما در داخل تل‌آويو چهره‌هایی مانند مئیر داگان رئیس سابق موساد هستند که این سخنان را خطرناک و عاری از منطق می‌دانند. داگان تاکنون بارها و بارها هشدار داده که حمله نظامی به ایران فاحش‌ترین اشتباهات خواهد بود. داگان به این باور استدلال می‌کند که غربی‌ها می‌دانند که ایران در حال حاضر در مسیر مستقیم دستیابی به تسلیحات هسته‌ای قرار ندارد و به همین دلیل توجیهی منطقی برای حمله به تهران یا تاسیسات هسته‌ای این کشور وجود ندارد.
بايد به ايران امتياز بدهيم
قدرت تخریب‌کننده ایران برای اسرائیل که با اظهارات صریح رئیس سابق موساد برای کارشناسان و صهیونیست‌ها نیز «ملموس‌تر» و «واقعی‌تر» شده، برخی در اسرائیل را به این فکر انداخته تا با مطرح کردن ایده امتیاز دادن به جمهوری اسلامی، تهدید جمهوری اسلامی علیه اسرائیل را کمرنگ‌تر کنند. هاآرتص ضمن گزارشی درباره سخنان داگان و مفید نبودن حمله نظامی و تحریم علیه جمهوری اسلامی می‌آورد: ما باید تهدیدهای ایران را به طور طبیعی از بین ببریم. بدین ترتیب که مذاکرات می‌تواند به این سمت پیش برود که بپذیریم ایران نیز یک‌کشور از کشورهای دنیا است به جای اینکه دائما بگوییم انبار بزرگ اسلحه برای رویارویی با جهانیان است. در این مذاکرات می‌توانیم به این درک دوجانبه برسیم که چرا باید سلاح‌های ایران تهدیدی برای جهان باشد در حالی که پذیرفته‌ایم در آن سوی مرزهایش پاکستان و هند دائما یکدیگر را تهدید کنند و از توانایی هسته‌ای نیز برخوردار باشند. نباید فراموش کنیم که ایران هر چه باشد نمی‌خواهد دست به خودکشی بزند. ایران کشوری بسیار منطقی‌تر از یمن یا لیبی است و دموکراتیک‌تر از عربستان است و ثبات بیشتری در مقایسه با پاکستان دارد. همه این کشورها با ایالات متحده ارتباط داشتند حتی لیبی که اکنون در جنگ داخلی است. دنیا تاکنون در برابر بسیاری از کشورهای جهان کوتاه آمده و گزینه‌های مختلفی را هزینه کرده است. شاید برای ایران هم بد نباشد گزینه‌های «هویج‌مانند» بیشتری خرج کند.