بهزاد اخلاقی:
نیکلا سارکوزی، رئیس‌جمهور فرانسه از جمله رهبران اروپایی است که در دوران حاکمیتش سر و صدای بسیاری را به پا کرد. او را به خاطر سیاست‌های حامی آمریکا‌یي‌اش در جهان به سارکوی آمریکایی می‌شناسند اما اکنون نیکلا که روزگاری در آرزوی مبدل شدن به شاه اروپا شب‌ها را به صبح می‌رساند در مسیر تازه‌اي قرار‌گرفته است. سارکوزی بعد از رسوایي استراوس کان تلاش‌هایی را برای رساندن خانم لاگارد، وزیر اقتصاد دولتش به ریاست صندوق بین‌المللی پول آغاز کرده که همانند بازی شطرنج تلاش می‌کند تمام مهره‌هایی که دیگران معرفی می‌کنند را از گردانه رقابت خارج کند. در همین حال رئیس کنونی بانک مرکزی اروپا ماریو دراگی نیز شغلش را مدیون رئیس‌جمهور فرانسه است. حمایت از او منجر شد که آنگلا مرکل نتواند مهره مورد نظر خود را به ریاست بزرگ‌ترین مرکز اروپایی قرار دهد. می‌توانید تصور کنید رئیس بانک مرکزی اروپا زمانی که گوشی تلفن دفتر کارش را بر می‌دارد و صدای آقای سارکوزی را می‌شوند چه واکنشی از خود نشان خواهد داد. اکنون با این مهره چینی‌ها، سارکوزی می‌تواند جایگاه بهتری نسبت به دیگر رهبران اروپایی از آن خود کند. سارکوزی به عنوان یک سیاستمدار در داخل فرانسه از محبوبیت پایینی برخوردار است و برای آنکه وجود خود را به اثبات برساند سوار بر منجنیق قدرت شده و به آن سوی مرزهای «گل» رفته تا نشان دهد اگر در داخل کسی به او توجه‌ای ندارد در فضای اروپا نقش تاثیرگذاری را ایفا می‌کند. آلمان به عنوان اقتصاد اصلی اروپا مطرح است و شخصیت‌هایی مانند سارکوزی و برلوسکونی افرادی هستند که زندگی شمال اروپا را به تمسخر می‌گیرند و می‌توانند به همتایان شمالی خود استراتژی و سیاستی تازه را آموزش دهند. رئیس‌جمهور فرانسه تلاش می‌کند با تغییر حوزه فعالیت‌های خود از مرزهای فرانسه به مرزهای اروپا ضعف‌هایش در حل مشکلات داخلی کشور را لاپوشانی کند اما از هیچکس پوشیده نیست که سیاست‌بازی به روش سارکوزی با الهاماتی که از برلوسکونی گرفته است، می‌تواند راه تازه‌ای برای لومپنیسم اروپایی باشد که عمدتاً در شمال قاره سبز با تردید به آن نگریسته می‌شود.