گروه سیاسی: روز گذشته روزنامه نیویورک‌تایمز با انتشار مقاله‌ای از پروژه جدید دولت آمریکا برای نفوذ ارتباطی از طریق اینترنت و تلفن همراه در کشورهای خاورمیانه پرده برداشت. این گزارش توضیح می‌دهد این پروژه سری برای تولید شبکه‌های مستقل تلفن همراه در داخل کشورهای خارجی الهام گرفته از یک داستان پلیسی جاسوسی که در آن گروهی از جوانان یک شبکه اینترنت در داخل چمدان ابداع کرده بودند، خواهد بود. بر اساس این گزارش، این پروژه کاملا سری موسوم به «چمدان» با هزینه ابتدایی 2 میلیون دلاری اهدایی از سوی وزارت خارجه آمریکا در طول مرزهای کشور‌هاي مقصد از جمله ایران، کار گذاشته شده و این امکان را به مخالفان سیاسی خواهد داد تا بتوانند از طریق سامانه بی‌سیم که به شبکه جهانی اینترنت متصل می‌شود، اخبار مربوط به داخل کشورشان را به دنیای خارج مخابره کنند. نیویورک‌تایمز این برنامه‌ریزی آمریکا را از طریق مصاحبه مقامات مختلف آمریکایی و اسناد طبقه‌بندی فاش شده به‌دست آورده است. به گزارش ایران هسته‌ای، نیویورک تایمز تصریح کرد: «این پروژه از طریق برخی از فناوری‌هایی که آمریکا در حال توسعه آن است و نیز توسط گروه هکرهای بین‌المللی موسوم به جنبش فناوری آزادی، انجام خواهد شد». به عنوان مثال وزارت خارجه آمریکا؛ اختصاص بودجه برای تولید شبکه بی‌سیم فوق سری که فعالان سیاسی را برای ایجاد ارتباط با جهان خارج بدون دخالت دولت در کشورهایی مانند ایران، سوریه و لیبی، یاری می‌کند بر عهده خواهد داشت. ایالات متحده آمریکا در یکی از جاه‌طلبانه‌ترین پروژه‌ها، اعلام کرده است که وزارت خارجه و وزارت دفاع کشور (پنتاگون)، بودجه‌ای معادل 50 میلیون دلار را برای تولید سامانه تلفن همراه مستقلی که توانایی به کار گیری در افغانستان را با استفاده از برج‌های مخابراتی در پایگاه‌های نظامیان ناتو دارد، اختصاص داده است. ساشا مینرات، سرپرست پروژه موسوم به «اینترنت در چمدان» اعلام کرده است این پروژه‌ها و فناوری‌های مستقل هرگز قابل مسدود شدن، کنترل و رهگیری نخواهند بود. متخصصان وزارت خارجه آمریکا، پروژه خود را بر اساس نسخه‌ای از شبکه فناوری مش ساخته‌اند که این شبکه قادر به انتقال اطلاعات ازطریق تلفن همراه یا رایانه‌های شخصی برای ایجاد شبکه نامرئی بی‌سیم بدون نیاز به سرور مرکزی است. به عبارت دیگر صدا، تصویر یا ایمیل افراد می‌تواند مستقیما میان وسایل بی‌سیم مخابراتی که هریک در حکم یک دکل مخابراتی کوچک عمل می‌کنند و با دور زدن شبکه‌های مخابراتی رسمی، انتقال یابد. ساشا مینرات افزود : سامانه چمدان شامل یک آنتن بی‌سیم کوچک که باعث افزایش دامنه پوشش می‌شود و یک لپ‌تاپ به عنوان مدیر سامانه، یک درایو شستی و چندین لوح فشرده برای انتقال داده‌ها به قطعات نرم‌افزاری برای محرمانه نگاه داشتن مکالمات و برخی تجهیزات دیگر مانند کابل‌های ارتباطی و وسایل رمزگذاری است. کالین اندرسون، کارشناس آمریکایی که تخصصش در امور ایران است نیز گفت: موارد مشابه چند سال پیش در پاکستان ایجاد شده است. دولت ایران شبکه جهانی اینترنتی را در سال 2009 همزمان با ناآرامی‌های گسترده، در داخل کشور مسدود کرد. وی افزود: کاربران و فعالان سیاسی نیازمند راه‌های جایگزین برای تبادل اطلاعات و ارسال آن به خارج از کشور هستند. وی تاکید کرد: این نیاز بسیار فوری است. البته منتقدان بر این باورند که حمایت ایالات متحده آمریکا از رژیم‌های مستبدی مانند عربستان سعودی یا بحرین همزمان با حمایت واشنگتن از فناوری‌های مختلف که هدفشان زیرسوال بردن برخي ديگر از دولت‌هاست، بسیار ریاکارانه است.