گروه سیاسی: یک عضو لابی صهیونیستی در آمریکا که پیش از این به اتهام جاسوسی برای اسرائیل بازداشت شده بود، در نخستین اظهارات علنی خود تاکید کرد آیپک به دنبال جنگ با ایران نیست. بنابر گزارشی که شبکه تلویزیونی PBS منتشر کرده، کیت وایزمن در تازه‌ترین اظهارات خود گفته است: «آیپک هم‌اکنون تلاش ندارد درگیری‌اي با ایران ایجاد کند، زیرا جنگ با ایران، احمقانه‌ترین چیزی است که من تا به‌حال شنیده‌ام». وایزمن یکی از 2 نفری است که در سال 2005 به اتهام ارائه اطلاعات سری آمریکا به اسرائیل بازداشت شدند اما اکنون از هر دوی آنها رفع اتهام شده است. در آگوست 2005 میلادی 2 لابی‌کننده آیپک به نام‌های استیو روزن و کیت وایزمن به اتهام ارائه اطلاعات سری آمریکا به دیپلمات‌های اسرائیلی و ژورنالیست‌ها محاکمه شدند. این 2 نفر متهم شده بودند که تلاش داشتند با استفاده از این اطلاعات محرمانه دولت آمریکا به‌طرزی غیرقانونی بر سیاست خارجی آمریکا در قبال ایران تاثیر بگذارند. این در حالی است که بنا بر گزارش رابرت دریفوس در نشریه نیشن مورخ 22 خرداد 1390، در سال 2009 میلادی این پرونده از هم فروپاشید و وزارت دادگستری آمریکا همه اتهامات خود را پس گرفت. به گزارش ایران هسته‌ای، وایزمن در ادامه اظهارات خود به دریفوس گفته است: «من بیم آن را داشتم که اگر جنگی میان آمریکا و اسرائیل از یکسو و ایران از سوی دیگر درگیرد، این فاجعه‌ای بزرگ خواهد بود که احتمالا یهودیان آمریکایی در نهایت مقصر در به‌وجود آوردن آن قلمداد خواهند شد». «احمقانه خواندن حمله به ایران» و «فاجعه‌آمیز بودن آن برای اسرائیل» موضوعی است که طرفداران زیادی در اسرائیل پیدا کرده است.
شاید سرشناس‌ترین چهره صهیونیستی حامی این موضوع مئیر داگان، رئیس سابق موساد باشد. داگان چندی پیش در کنفرانس امنیتی تل‌آویو عنوان کرد: «پیامدهای حمله به ایران برای اسرائیل فاجعه‌آمیز خواهد بود. این حمله اسرائیل را وارد جنگ منطقه‌ای می‌کند». داگان پیش از این نیز گفته بود که ایده حمله به ایران، احمقانه‌ترین ایده‌ای است که تاکنون شنیده است. اظهارات صریح رئیس سابق سازمان جاسوسي اسرائیل با واکنش‌های متفاوتی در اسرائیل روبه‌رو شد. اعضای کابینه نتانیاهو با حمله به داگان، اظهارات وی را بر خلاف مصالح اسرائیل عنوان کردند. حتی برخی محاکمه شدن وی را پیشنهاد دادند. از سوی دیگر مقامات سابق امنیتی رژیم صهیونیستی و برخی کارشناسان برجسته اسرائیل با تایید اظهارات داگان از نتانیاهو خواستند رویکرد خود در قبال ایران را تغییر دهد. پايگاه خبري- تحليلي «يوراسيا ريويو» در گزارشي به قلم «ريچارد سيلوراشتاين» روزنامه‌نگاري كه مقاله‌هاي وي در روزنامه‌هاي هاآرتص، جوييش فوروارد، لس‌آنجلس‌تايمز و گاردين به چاپ مي‌رسد، به رویکرد برخي مقامات اسرائيلي درباره حمله به ايران مي‌پردازد و جهت‌گيري‌هاي مختلف مقامات اين رژيم را در اين‌باره واكاوي مي‌كند.
شهاب 3 به اسرائیل سرازیر می‌شود
سيلوراشتاين در ابتدا به اخبار منتشره در يكي از روزنامه‌هاي پرتيراژ رژيم صهيونیستي اشاره مي‌كند و مي‌نويسد: روزنامه «معاريو» در مقاله‌اي به جهت‌گيري‌هاي ضدايراني موجود در رژيم اسرائيل مي‌پردازد و به اين نكته مهم اشاره مي‌كند كه علاوه بر «مئير داگان» كه صراحتا مخالفت خود را با اقدام نظامي عليه تهران بيان داشته، مقامات ديگري نيز نظير «شلومو گازت» فرمانده اسبق اطلاعات ارتش، «بنيامين بن الي آزر» وزير اسبق دفاع و «اپريم‌هالوي» رئيس اسبق موساد نيز از جمله مخالفان حمله به ايران هستند. وي در ادامه مي‌افزايد: به مقاله‌اي برخوردم كه حيفم آمد آن را عنوان نكنم، كوردزمن در ابتداي مقاله خود به اين امر اذعان مي‌كند كه بر اساس پيش‌بيني‌هاي مقامات نظامي اسرائيل، حمله گسترده هوايي به تاسيسات هسته‌اي ايران با آتش پدافند موشكي ايران مواجه خواهد شد و اين درگيري‌ها منجر به از دست رفتن حداقل يك سوم هواپيماهاي ارتش اسرائيل خواهد شد. فكرش را بكنيد، فرماندهان بايد حداقل ده‌ها هواپيما و البته خلبان براي اين حمله به ميدان وارد كنند. يكسوم از اين افراد هيچگاه از درون مرزهاي ايران بازنخواهند گشت، يكسوم از بهترين و زبده‌ترين افراد ارتش. اين ضربه‌اي شديد بر پيكره ارتش و فقداني عظيم براي اسرائيل خواهد بود. اين فقدان هيچگاه براي شهروندان اسرائيل فراموش‌شدني و بخشودني نخواهد بود. معاريو به غيرقابل قبول بودن اثرات جانبي جنگ براي مهاجريني كه به اميد زندگي بهتر به اسرائيل كوچ كرده‌اند نيز گريزي مي‌زند و مي‌نويسد: آن خلبان‌هايي كه از معركه جان سالم بهدر ببرند نيز به جمع شهرونداني متفاوت بازخواهند گشت؛ يعني ديگر حس و حالي كه در زمان بدرقه شدن تجربه مي‌كردند را نخواهند چشيد. اين برخورد بيعلت نيست، ايران پاسخي دندان‌شكن و در حجمي گسترده به حملات هوايي اسرائيل مي‌دهد و براي اين اقدام متقابل از گزينه موشك‌هاي شهاب 3 بهره مي‌گيرد؛ موشك‌هايي كه مي‌توانند هر نقطه از اسرائيل را مورد هدف قرار دهند. معاريو پيش‌بيني‌هاي ديگري نيز درباره عكس‌العمل ميداني ايران دارد. به گفته مقاله‌نويس معاريو، ايران گروه‌هاي متحد خود بویژه حزب‌الله و احتمالا حماس را براي رويارويي با اسرائيل به فعاليت واميدارد و علاوه بر حملات‌تروريستي درون خاك اسرائيل، باران موشك‌هاي حزب‌الله مانند سال 2006 و سيل راكت‌هاي حماس همانند سال 2008 بر سر شهروندان اسرائيلي خواهد باريد. همچنين با توجه به موقعيت ژئوپولتيك ايران در خليج‌فارس، اين كشور سعي خواهد کرد ترانزيت نفت را از تنگه هرمز متوقف كند كه اين امر نيز به نوبه خود باعث بالا رفتن شديد قيمت جهاني نفت و وارد آمدن ضربه‌اي شديد بر اقتصاد بين‌الملل خواهد شد. خبرنگار معاريو خوانندگان را به 3 سال قبل بازمي‌گرداند و يادآوري مي‌كند كه در آن سال اپريم‌هالوي، رئيس اسبق موساد در مصاحبه‌اي با مجله تايمز گفت: حمله به ايران منجر به از هم فروپاشي دولت اسرائيل در طولانيمدت خواهد شد. هالوي گفته بود كه اين حمله مي‌تواند تاثيري یکصد ساله بر معادلات اسرائيل و تاثيري بسيار مخرب بر ديدگاه اعراب نسبت به آن داشته باشد.
حمله به رآکتورهاي هسته‌اي ايران يعني انحلال رژيم صهيونيستي
فرمانده اسبق اطلاعات ارتش حتي از هالوي نيز صراحت بيشتري داشت و گفت: حمله به رآکتورهاي هسته‌اي ايران يعني انحلال اسرائيل. پس از چنين حمله‌اي موجوديت ما نيز به آخر خط مي‌رسد. حمله براي از ميان بردن توانمندي‌هاي هسته‌اي ايران نتيجه‌اي معكوس خواهد داشت. پس از اين حمله ايران سريعا به قدرتي هسته‌اي بدل خواهد شد، قدرتي كه ديگر هيچ پنهانكاري را نيز درباره برنامه اتمي خود روا نمي‌دارد. ايران با استفاده از اهرم فشار نفت، سازمان ملل را مجبور مي‌كند كه اسرائيل را براي بازگشت به مرزهاي سال 1967 تحت فشار بگذارد كه در صورت چنين اتفاقي بايد از شهرهايي مانند بيت‌المقدس نيز عقب‌نشيني كنيم. مئير داگان نيز در مصاحبه با سيلوراشتاين، اصل لزوم حمله نظامي به ايران را زير سوال مي‌برد و با لحني معقول‌تر مي‌گويد كه چنين حمله‌اي به معني تهديد موشكي تمام نقاط اسرائيل، فشار جهاني و التزام به بازگرداندن اراضي اشغالي به كشورهاي مادر خواهد بود و در اين صورت ادامه حيات دولت اسرائيل منتفي خواهد بود. حتي «اويما سلا» كه از طراحان حمله سال 1979 به تاسيسات اتمي عراق بود نيز با حمله به ايران مخالفت مي‌كند. وي دليل مخالفت خود را اينگونه بيان مي‌كند كه در آن زمان دولت اسرائيل مجبور شد براي مقابله با حملات تلافيجويانه دولت وقت عراق، مبالغ گزافي هزينه كند كه البته اين حملات تا سال 1991 و حمله نيروهاي ائتلاف به عراق محقق نشد. وي اقدام نظامي را آخرين گزينه و مذاكره را به عنوان بهترين راهحل مشكلات هسته‌اي ايران طرح مي‌كند. «يوزي الام» نيز كه در زمان حمله به تاسيسات عراق مدير آژانس اتمي اسرائيل بود قويا با نظر سلا موافق است و اعتقاد دارد اين كار باعث اعمال تحريم عليه اسرائيل و شروع مسابقه تسليحاتي ميان كشورهاي خاورميانه خواهد شد، عينا همانند اقداماتي كه صدام براي دستيابي به تسليحات كشتار جمعي و بيولوژيك صورت داده بود و البته تا سال 2003 كاملا از آن دست كشيده بود. يوزي آلام مي‌گويد: حمله آن زمان نه‌تنها ميل عراق را براي داشتن سلاح كشتار جمعي فروننشاند بلكه آن را قوي‌تر کرد.بنيامين بن ال آيزر نيز به دولتمردان اسرائيلي هشدار داده است كه حمله به تاسيسات اتمي ايران تنها موجب تاخير در روند هسته‌اي ايران و آنهم تنها در مراكز بمباران شده ميشود. وي روي ديگري را نيز براي اين حمله پيش‌بيني مي‌كند و آن عبارت است از مصمم‌تر شدن دولت ايران براي تبديل شدن به يك قدرت اتمي.