گروه بین‌الملل: صندوق بین‌المللی پول نامزدی آگوستین کارستنس و کریستین لاگارد را برای ریاست این صندوق پذیرفت.
صندوق بین‌المللی پول در بیانیه‌ای اعلام کرد: این صندوق نامزدی آگوستین کارستنس (رئیس بانک مرکزی مکزیک) و کریستین لاگارد (وزیر اقتصاد فرانسه) را بررسی خواهد کرد. کارستنس نامزدی خود را برای ریاست صندوق بین‌المللی پول از 22 مه یعنی 5 روز پس از استعفای دومینیک استراوس‌کان از ریاست این صندوق، اعلام کرد. نامزدی لاگارد نیز برای احراز این سمت از همان زمان که ماجرای رسوایی اخلاقی استراوس‌کان فاش شد و او هنوز از سمتش استعفا نکرده بود، مطرح شد. لاگارد 25 مه نامزدی خود را تايید و صندوق بین‌المللی پول در بیانیه خود خاطرنشان کرد: نامزدی کارستنس و لاگارد مطابق با تصمیم 20 مه شورای اداری که روند انتخاب رئیس آینده صندوق بین‌المللی پول را مشخص می‌کند و مطابق با مقررات این صندوق که حداکثر سن را برای این سمت 65 سال تعیین می‌کند، پذیرفته شد. استنلی فیشر که تابعیت دوگانه اسرائیلی - آمریکایی دارد 67 ساله است بنابراین از شرایط لازم برخوردار نیست.
شورای اداری صندوق بین‌المللی پول، نهادی که از نمایندگان 24 کشور یا گروه کشورها تشکیل شده، قرار است تا 30 ژوئن رئیس این صندوق را انتخاب کند. هیات اجرایی صندوق تاکید کرد که انتخاب رئیس صندوق بین‌المللی پول تا 30 ژوئن انجام خواهد شد. لاگارد مورد حمایت اتحادیه اروپایی و برخی کشورهای دیگر از جمله اندونزی است و کارستنس از حمایت 12 کشور آمریکای لاتین از جمله کلمبیا برخوردار است. کارستنس در حاشیه دیدار با تیموتی گایتنر، وزیر خزانه‌داری آمریکا در واشنگتن گفت که به اندازه لاگارد شناخته شده نیست و می‌داند که لاگارد از بخت بسیار بالایی برای تصدی ریاست صندوق بین‌المللی پول برخوردار است. با رد نامزدی فیشر به ریاست صندوق بین‌المللی پول، بخت کریستین لاگارد، وزیر دارایی فرانسه برای انتصاب به ریاست صندوق بین‌المللی پول افزایش یافته‌است.
این در حالی است که پیش‌بینی از پیروزی لاگارد در این رقابت خبر می‌دهد و به نظر می‌رسد با توجه به حمایت‌های‌های اروپایی و آمریکایی نماینده آمریکای‌لاتین در این رای‌گیری نتواند جایگاه خوبی به‌دست آورد.
استراوس کان و لاگارد از نظر سیاست‌های کاری و حتی از منظر شخصیت نیز در 2 قطب مخالف قرار دارند و جایگزینی این با آن، صندوق بین‌المللی پول را با تلاطمی بزرگ روبه‌رو خواهد کرد. دومینیک استراوس کان یکی از برجسته‌ترین مهره‌های حزب سوسیالیسم در کشور فرانسه محسوب می‌شد و با مدیریت بر صندوق بین‌المللی پول به نوعی ایده‌های سوسیالیستی خود را در این بخش پیاده می‌کرد. اما اگر کریستین لاگارد به عنوان جانشین وی رئیس صندوق بین‌المللی پول شود، مطمئنا راه و روش در این سازمان به طور کلی تغییر خواهد کرد.
شخصیت فردی لاگارد و همچنین مشی سیاسی وی به طور کامل با استراوس کان تفاوت زیادی دارد. برای مثال در صورت ریاست لاگارد، رسانه‌ها دیگر مجبور نخواهند بود تمام وقایع حاشیه‌ای سازمان را پوشش دهند. در این سازمان، مدیریت «پرزرق و برق» استراوس کان به مدیریت «خاکی و خودمانی» لاگارد تبدیل خواهد شد. این بدان معناست که تمام روش‌های اداره این سازمان مهم بین‌المللی تغییر می‌کند و باید در انتظار نوعی بحران بود. اگر ما در اینجا از بحران نام می‌بریم، لزوما به معنای تغییراتی منفی نیست بلکه مقصودمان تلاطمی است که از این تغییرات -مطمئنا- در این سازمان بین‌المللی ایجاد می‌شود. نباید فراموش کرد که شخصیت رئیس احتمالی آینده IMF افسون محتاطانه‌ای از بورژوازی فرانسوی را دارد. رفتار سنگین و گاهی سختگیرانه وی درست برخلاف شخصیت شوخ استراوس کان است. ما اطمینان داریم وزیر اقتصاد فرانسه می‌تواند در واشنگتن یک موفقیت بزرگ باشد. او با لهجه‌ای آمریکایی، انگلیسی صحبت می‌کند، در آمریکا درس خوانده و در کنگره کارآموزی کرده است. پس می‌تواند در این کشور به راحتی کار و فعالیت سیاسی کند.