یحتمل فقط حکایت ما نیست. از قرار این آقازاده‌ها در اقصی نقاط عالم کلا علاقه دارند به «خرید» و این‌جور چیزها. «عادله» دختر ملک‌عبدالله که به جای چادر و پوشیه با شال عکس بی‌حجابی می‌اندازد، از این طرف هم سیف‌الاسلام اخیرا برداشته گفته: «پدرم با برگزاری انتخابات به شرط حضور ناظران بین‌المللی بی‌شرف... ببخشید؛ بی‌طرف موافق است، البته در صورتی که تقلب نشود».
اینجا هم سال‌هاست که به جای «ف.ه»، پرونده‌اش می‌رود دادگاه! یعنی اگر کسی به «ف.ه» حرفی بزند، خودش می‌رود دادگاه، اما «ف.ه» اگر حرفی بزند، کاری بکند، خرید برود، ساندویچ بخورد، پرونده‌اش را می‌برند دادگاه، اما با خودش کار ندارند! جالب است‌ها! آدم خودش خلاف بکند، آنوقت چون پدرش فرد برجسته‌ای است، فقط پرونده‌اش برود دادگاه.
انگار پرونده طرف رفته بود خرید! پرونده طرف آشوبگری می‌کرد! پرونده طرف بود، خودش نبود! به ما که می‌رسد، خودمان را احضار می‌کنند، به «ف.ه» که می‌رسد، پرونده‌اش را در جریان می‌گذارند.
خب! ما چی کار کنیم که پرونده نداریم؟! آیا پرونده فقط برای آقازاده‌هاست؟! آیا پرونده را می‌توان به جای «ف.ه» محاکمه کرد؟! آیا پرونده زبان دارد و حرف می‌زند؟! این تن بمیرد، اصلا من مرده، شما زنده! 40 سال بعد در همین روز باز هم «ف.ه» دارد راست راست می‌چرخد، اما پرونده‌اش همچنان در جریان است! اما از پرونده که بگذریم، همچنان که قبلا گفته بودم، میان خرداد و خاندان هاشمی رابطه‌ای از جنس حادثه‌آفرینی وجود دارد. مثلا قبلا پیش‌بینی کرده بودم که نمی‌شود خرداد بیاید و برود، اما این آقای هاشمی به بخشی از ناگفته‌های خود از جنگ نپردازد. یعنی جنگ تحمیلی کلا 8 سال طول کشید، آن وقت هنوز ناگفته‌های آقای هاشمی از جنگ تمام نشده.
الان چند سال از جنگ گذشته؟ خودتان حساب کنید! خوب است آقای هاشمی یک سالی را تعیین کنند و بگویند که در این سال ناگفته‌های من از جنگ بالاخره تمام می‌شود! یعنی از بس ایشان ناگفته دارند از جنگ! جنگ جهانی دوم و اول و بعدی و آن قبلی‌ها، این همه ناگفته نداشت و ناگفته ندارد، که آقای هاشمی از 8 سال جنگ ناگفته دارد. یعنی کافی است سوم خرداد برسد، یک هفته قبل یا 2 هفته بعدش، آقای هاشمی یاد ناگفته‌هایشان می‌افتد از زمان جنگ.
یعنی تمام‌بشو هم نیست این ناگفته‌ها! ما هم که قبلا پیش‌بینی کرده بودیم. دیدید گفتم! دیدید گفتم! دیدید امسال هم شکر خدا خرداد تمام نشد، الا اینکه آقای هاشمی بخش دیگری از ناگفته‌های خود از زمان جنگ را رو کرد.
دیدید گفتم! دیدید گفتم! الکی که نیست! جخت بلا ایشان امسال ناگفته‌های خود را به «وارونه‌نویسی تاریخ جنگ» اختصاص داده. در اینجا چند نکته به ذهن آدم می‌رسد که می‌گویم:
یک:
آیا ناگفته‌های آقای هاشمی که معمولا با پاسخ کوبنده فرماندهان زمان جنگ و ایضا بسیجیان خط مقدم همراه می‌شود، خودش مصداق بارز «وارونه‌نویسی تاریخ جنگ» نیست؟!
دو:
آیا «وارونه نویسی» فقط شامل «تاریخ جنگ» می‌شود و مثلا شامل «تاریخ انقلاب» و «عبور از بحران» و این جور چیزها نمی‌شود؟!
سه:
اگر جنگ به جای 8 سال، مثلا 20 سال طول می‌کشید، ناگفته‌های آقای هاشمی از جنگ، چند سال طول می‌کشید؟!
چهار:
چرا آقای هاشمی معمولا به جای «گفته‌ها»، «ناگفته‌ها» دارد؟!
پنج:
اصلا «ناگفته» یعنی چی؟!
شش:
آیا وقتی «ناگفته» را آدم می‌گوید، دیگر می‌توان به آن «ناگفته» گفت؟!
هفت:
«نامه سرگشاده» مصداق ناگفته‌ها بود که گفته شد، یا مصداق گفته‌هایی بود که بعدا کلی ناگفته خواهد داشت؟!
هشت:
خرید‌های «ف.ه» زودتر تمام می‌شود یا ناگفته‌های آقای هاشمی؟!
نه:
آیا آقای هاشمی از علاقه مفرط «ف.ه» به خرید و خوردن ساندویچ هم ناگفته‌هایی دارد؟!
ده:
ناگفته‌های فرار «م.ه» چه زمانی و تا چه مقطعی توسط آقای هاشمی بیان خواهد شد؟!
یازده:
اینکه همسر ایشان به منافقین بگوید «بریزید در خیابان‌ها» استثنائا ناگفته ندارد؟!
دوازده:
ناگفته‌های کمک‌های کلان «م.ه» به آشوبگران عاشورا چیست و کی بیان می‌شود؟!
سیزده:
آقای هاشمی دوست داشت بر خلاف نظر امام، فرماندهان و مردم، جنگ کی تمام شود که آن 8 سال این همه ناگفته نداشته باشد؟!
چهارده:
اینکه آقای هاشمی سال‌های سال است با «بحران محبوبیت» مواجه‌اند، ناگفته خورش ملس است یا گفته خورش؟!
پانزده:
اینکه به جای «ف.ه» معمولا پرونده‌اش دادگاهی می‌شود، آیا ناگفته‌ای، گفته‌ای، چیزی ندارد؟!
شانزده:
آیا ممکن نیست آقای هاشمی ناگفته‌های خود را به جای اینکه خرداد هر سال، خرد خرد بگوید، یکدفعه همه را با هم بگوید، خلاص!
هفده:
ناگفته‌های آقای هاشمی از بیان این همه سال ناگفته چیست؟! آیا تعریف این همه ناگفته، خودش و در لایه‌های زیرین، ناگفته ندارد؟!
هجده:
آیا اینکه یکی از راز و رمزهاي پیروزی نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری اعلام مرزبندی با خاندان هاشمی است، به خاطر ناگفته‌های آقای هاشمی است یا گفته‌های ایشان؟!
نوزده:
چه اتفاقاتی رخ دهد ایشان ناگفته می‌گویند، و چه حوادثی به‌وجود آید، ایشان به بیان گفته‌ها قناعت می‌کنند؟!