رئيس پيشين كميته انضباطي فدراسيون فوتبال خطاب به علي كفاشيان گفت: ميخواهم بدانم از نظر شما سكوت بهتر است يا دروغ؟ مجتبي شريفي پس از مدتها سکوت را شکست و درباره اظهارات اخير علي كفاشيان كه گفته بود «كاشاني تا فهميده ما شريفي را بركنار كردهايم خواسته به نام خودش تمام كند»، گفت: «سوال اصليام از برادر بزرگوار و دوست داشتنيام اين است كه آقاي كفاشيان سكوت بهتر است يا دروغ؟ دوست دارم ايشان پاسخ دهد كه اگر سكوت كنيم نفع بيشتري عايدمان ميشود يا اينكه اينگونه نيست. چند سوال ديگر نيز از رئيس فدراسيون فوتبال دارم كه بايد مطرح كنم. آقاي كفاشيان! آيا در يكي از برنامههاي تلويزيوني نگفتيد شريفي به خاطر مشكلات خانوادگي خواستار جدايي بود؟ آيا در يكي از برنامههاي تلويزيوني رفتن به مشهد و انتقال به اين شهر را عامل قطع همكاري من با فدراسيون معرفي نكرديد؟ آيا در يكي از نشريات نگفتيد تاكنون نازكتر از گل به شريفي نگفتهام و اگر ميخواهد، به كميته انضباطي بازگردد؟
برادر عزيز! در جملاتي كه خودتان آنها را به كار گرفتهايد و به زبان آوردهايد تمايل قلبي و تصميم من به اينكه ميخواهم مشهد را به عنوان محل زندگيام انتخاب كنم؛ علت قطع همكاري از سوي شما معرفي شد، پس چگونه اكنون ميگوييد ميخواستيم شريفي را بركنار كنيم و كاشاني روز قبل متوجه شده و به نام خودش تمام كرده است؟» رئيس پيشين كميته انضباطي در ادامه گفت:« در جملهاي كه علي دايي به زبان آورد مگر گفته بود روز قبل از قطع همكاري كاشاني چنين حرفي زده است؟ از كجا متوجه شدهايد روز قبل بوده در حالي كه دايي زماني تعيين نكرد. اين جمله با توجه به آنچه نماينده دايي به من گفته بود، به چند هفته قبل از قطع همكاري من با فدراسيون برميگشت. قطع همكاري من در هيات رئيسه مطرح نشده بود كه كاشاني در جريان قرار بگيرد و به دايي گفته باشد. چگونه شما از چيزي كه قرار بوده بعدا مطرح شود به عنوان مطلبي كه قبلا مطرح شده، ياد ميكنيد؟ آقاي كفاشيان! مگر نميدانيد عليآبادي مرا به فدراسيون فوتبال معرفي كرد و اصلا آمدن من ارتباطي به شما نداشت. عليآبادي حي و حاضر است و اگر از ايشان سوال كنيد پاسخ خواهند داد. آمدن من دست شما نبود چون شما داراي اختيارات مديريتي نبوديد».
شريفي با تاكيد بر اينكه من فرد سياسي نيستم و با روشهاي سياسي آشنايي ندارم، ادامه داد: «چند هفتهاي بيشتر نبود كه با آقاي عليآبادي از طريق تيم فوتسال علم و ادب مشهد آشنا شده بودم كه ايشان از من خواستند به كميته انضباطي بيايم، آن هم تنها به منظور پياده كردن الگوي علم و ادب در بخش فوتبال. از اين رو هرگز ابزاري براي ديگران تلقي نميشوم. آقاي كفاشيان! درباره رفتنم، حاضريد دست روي قرآن بگذاريد كه به من نگفتيد آقاي سعيدلو ديگر دوست ندارد شما در كميته انضباطي باشيد؟ آقاي كفاشيان! چرا اگر نميتوانيد واقعيت را بر زبان بياوريد سكوت نميكنيد؟ شما به من گفتيد سعيدلو به ماندنت در كميته انضباطي راضي نيست و من هم عدم رضايت ايشان را با رضايت خود قرين ديدم و چون شما را فاقد هرگونه اختيار ميدانستم استعفايم را به سازمان تربيت بدني تقديم كردم و نسخهاي از آن را به آقاي سجادي دادم. اكنون از اينكه در كميته انضباطي حضور ندارم نه تنها ناراحت نيستيم، بلكه واقعا همه آرزوي خود را در آن محقق ديده و هرگز به شرايط گذشته باز نخواهم گشت. اگرچه آقاي كفاشيان از توصيه اينجانب بينيازند، اما برادر بزرگوارم، تا چه زماني با لبخند و طبع لطيف خود يكطرفه ميخنديد و مخاطب و شنونده را در خنديدن با خود شريك و سهيم نميكنيد؟ بايد بگويم مهارت خوبي داريد زيرا مديري كه فاقد اختيار و از داشتن اختيارات مديريتي محروم است، از ابزاري مانند خنده براي مخفي كردن محروميت خود به خوبي استفاده ميكند و شما در اين كار موفق هستيد. در اينجا 2 عذرخواهي به 2 دوست خود بدهكارم. يك عذرخواهي به علي دايي و يكي به واعظی آشتياني. بعد از اينكه دايي در يك برنامه تلويزيوني مطالب شما را به خلاف واقع بودن نسبت داد، به او زنگ زدم و گفتم نبايد اينچنين با كفاشيان سخن ميگفتي. اكنون از آن گفتهام پشيمانم. عذرخواهي دومم به واعظی آشتياني است كه در يك محفل عمومي وقتي شما براي سلام كردن و دست دادن به او نزديك شديد او از دست دادن با شما خودداري كرد و گفت من با شما كاري ندارم. بعد از اين ماجرا با آقاي آشتياني تماس گرفتم و چون ذهنيت و تصور مثبتي نسبت به شما داشتم و خلاف آن براي من آشكار نبود نسبت به رفتار ايشان ابراز ناراحتي كردم. از ايشان نيز عذرخواهي ميكنم».
رئيس پيشين كميته انضباطي در پایان گفت:« آقاي كفاشيان! براي خدا، از اين پس به غمگين و دلگير شدن مردم نخنديد بلكه با ارائه عملكرد مثبت دل مردم را شاد كنيد تا آنها نيز همراه شما خنده را تجربه كنند وگرنه هر چه بيشتر بخنديد، بيشتر مخاطبان را از خود دلگير كردهايد».