امروز سوژه مستقلی ندارم و همین طور مشترک‌المنافع یک چیزهایی می‌نویسم برای خودم، باشد که رستگار شوم!
شیر یارانه‌ای و گاو/
در خبرها آمده بود قرار است شیر یارانه‌ای را دیگر به مدارس ندهند. همین مانده بود که گاو هم برای آدم شاخ شود! ما از گاو، نه چرم می‌خواستیم، نه پوست، نه شاخ، نه گوساله، نه استخوان، نه راسته، نه ماهیچه، نه سرشیر، نه ویتامینه، نه هویج بستنی، نه شیرموز، نه بستنی قیفی، فقط دل‌مان را خوش کرده بودیم که بچه‌مان در مدرسه می‌تواند یک قُلُپ شیر یارانه‌ای بخوردکه آنهم کوفت‌مان کردند. خدا آدم را محتاج مسؤولان بکند، اما محتاج گاو نکند! اصلا شیر نخواستیم. بگذار پوکی استخوان بگیریم. مهم حضور در صحنه است، که در صحنه حاضریم. هی حسنک! تو که در صحنه حاضری! پولی که از هدفمندی یارانه‌ها پس‌انداز کردهای، خرج خر بکن، اما خرج گاو نکن! یارو داره برات کلاس می‌ذاره!
مفعول معلوم، فاعل ناپیدا!/
ملتفت شدیم قبض برق و آب و کوفت و زهرمار قرار است 2 تا 3 برابر حساب شود و بشود حکایت قبض روح! کرایه حمل و نقل هم که تا همین جای کار، فی‌الواقع گران شده بود، از این پس رسما روی مخ ملت راه خواهد رفت. خودمانیم اما از قرار این دولت هم سر ملت را کلاه گذاشته. ماهی 45 هزار و پانصد تومان به آدم یارانه می‌دهند، از آن طرف از دماغ آدم در می‌آورند! می‌بینی که به جز سوزن ته گرد و سنجاق قفلی و ناخن‌گیر، قیمت همه چیز را چند برابر کرده‌اند. من الان چه‌جوری باید این 45 هزار تومان را مدیریت کنم؟ بزنم به کدام زخم زندگی؟ وانگهی! نمی‌دانم چه صیغه‌ای است آنجا که باید برود در پاچه ملت، مسؤولان از افعال ماضی مجهول استفاده می‌کنند، اما آنجا که قرار بر وعده است، افعال می‌شود مضارع تعلیقی! یعنی منتظر باش که بشود. وقتی می‌خواهد گران شود، «گران شد» می‌گویند، اما وقتی که می‌خواهد ارزان شود، می‌گویند «مستاجران منتظر خبرهای خوبی باشند». در اولی همیشه ماضی مجهول است، یعنی مفعول معلوم است، اما فاعل معلوم نیست کیست، لیکن دومی مضارع تعلیقی است! یعنی خواب دیدی، خیر باشد! من اما روی سخنم بیشتر با این لامروت «ماضی مجهول» است. نمی‌دانم چه صیغه‌ای است که مفعول این ماضی مجهول که خود ما باشیم، همیشه معلوم است، اما جناب فاعل حکایت «بنداز، در رو» علی‌الدوام غیبش می‌زند! مفعول معلوم، فاعل ناپیدا!
200 هزار خانه خالی!/
در خبرها آمده بود تهران 200 هزار خانه خالی دارد. اینکه مسؤولان چگونه توانسته‌اند این همه «مکان» را کشف کنند، خودش موضوع مهمی است. یعنی مسؤولان شب‌ها نگاه کرده‌اند که کدام خانه‌ها برق ندارد، از املاک استعلام کرده‌اند، راستش را از مردم پرسیده‌اند، از در و همسایه پرسیده‌اند، خانه‌های دوم و سوم خودشان را خالی فرض کرده‌اند، از اجنه استعلام کرده‌اند، الکی حالا یک چیزی پرانده‌اند وسط؛ نمی‌دانم جان شما! خوب است مسؤولان امر بگویند چگونه به عدد این 200 هزار مکان رسیده‌اند؛ بد جوری در عذابم!
موتلفه و دیدار با هاشمی/
این سران حزب موتلفه یعنی نمی‌شود سال بیاید و برود، یک دیداری با آقای هاشمی نداشته باشند. البته دیدار با آقای هاشمی که نامه سرگشاده نوشت، هیچ هم اشکالی ندارد. خیلی هم خوب است. بویژه که اصلا حرفی از فتنه و خاندان فتنه و «م. ه» و «ف. ه» و آشوب عاشورا هم در میان نباشد. اصلا در کجای اسلام آمده که اعضای حزب موتلفه حق ندارند سالی یک بار تجدید کنند دیدارشان را با آقای هاشمی؟ هان؟! از مناسبات قدرت خبر نداری، برای خودت حرف مفت می‌زنی‌ها! توقیف 9 دی/ من فکر کنم مشکل اصلی هفته نامه 9 دی، اسمش بود. آخر 9 دی هم شد اسم؟! آن شعار بود که مردم در 9 دی 88 دادند؟! آن حرف بود که زدند؟! «تاجر ورشکسته» بی‌تربیتی نبود؟! 22بهمن علیه دشمن کم بود که 9 دی هم علیه خواص بی‌بصیرت به آن اضافه شد؟! بعدش هم آقای رسایی! تو قرار بود سیاسی بنویسی یا اقتصادی؟! نمی‌دانی سیاست با اقتصاد فرق دارد؟! مجوز می‌گیری برای نوشتن مطالب سیاسی، بعد برمی‌داری اقتصادی می‌نویسی؟! زرنگ شدی ناقلا! تو می‌خواستی قانون را دور بزنی، خیال می‌کنی هیات نظارت نمی‌فهمد؟! بچه شدی؟! تو چه کار داری به اقتصاد؟! تو مگر فضول دخل و خرج مملکتی؟! تو هدفمندی هستی؟! به تو چه که فلانی چرا «پرسه در مه» می‌زند؟! یا آن یکی چرا منحرف است؟! اصلا انحراف به تو چه؟! اصلا سیاسی هم حق نداری بنویسی! تو نماینده مجلسی یا روزنامه نگار یا عمار یا افسر جنگ نرم یا روحانی آگاه یا هم که چی؟! خجالت نمی‌کشی تو؟! آدم نیستی؟! تو رسایی هستی؟! تو اسمت حمید است؟! تو خودت دیپلماتیک نداری؟! یارانه نمی‌گیری؟! تو می‌فهمی هدفمندی یعنی چه؟! تو اقتصاددانی؟! کاریکاتور خاتمی را چاپ می‌کنی؟! به لباس روحانیت توهین می‌کنی؟! عکس خدا را پاره می‌کنی؟! با شیطان بزرگ همراهی می‌کنی؟! بی‌بصیرتی می‌کنی؟! دل علی را خون می‌کنی؟! پس بیا مطالب اقتصادی هم کار کن دیگر!
از شوخی گذشته/
این خاتمی فقط در سال 88 کدام کار را نکرده است که نباید خلع لباس شود؟! کاریکاتور این را نکشیم که روحانی است، آن را نکشیم که با امام عکس دارد، این یکی را نکشیم که فلان، آن دیگری را نکشیم که بهمان! بد نیست هیات نظارت بر مطبوعات بگوید ما کاریکاتور کدام یک از سران فتنه را می‌توانیم بکشیم، همان را بکشیم! یادش به خیر! ایامی که وبلاگم فیلتر بود و در آستانه بازداشت بودم، فهمیدم که اگر به جمهوری اسلامی با همه بزرگی‌اش گیر بدهی، اینقدر با تو کار ندارند، که بخواهی موی دماغ برخی حضرات شوی. گرفتی، یا می‌خواهی کاری کنی که «وطن امروز» و «قطعه 26» توقیف شوند؟! کتک می‌خوای؟!