توپ هنوز در زمین کاشانی است. او برای انتخاب سرمربی بعدی سرخپوشان حالا فیلتر کمیته فنی را در نظر گرفته تا از این کانال، نام اول‌شخص فنی نیمکت سرخ‌ها در لیگ یازدهم مشخص شود. فارغ از اینکه پرسپولیس کدام سرمربی را بالای سر خود می‌بیند باید به داشته‌ها و البته نداشته‌های این تیم پرداخت. هرکس که عنان این تیم را به دست بگیرد بی‌تردید باید در اندیشه ترمیم پیکره نرم‌افزاری آن باشد.
۱-
گلرهای پرسپولیس در سطح ایده‌آلی نبودند اما می‌شد آنها را همتراز دیگر هم‌پست‌های ایرانی خود دانست شاید معدود نفراتی مثل رحمتی از این حیث بر آنها ارجحیت داشت. آیا کاشانی می‌تواند این سنگربان ملی‌پوش را به اردوی تیمش بکشاند و آنگاه تکلیف احمدی یا حقیقی چه خواهد شد؟
۲-
خط دفاع پرسپولیس بویژه در قلب آن گاه بی‌شباهت به پنیر سوییسی نبود. کندی ذاتی نفراتی مثل سپهر حیدری در کنار تغییرات مکرر در هر 4 نقطه دفاعی، این خط را آسیب‌پذیر کرده بود. شاید برخی مربیان (منهای دایی) روی حضور شیث رضایی و بازگشت او حساب باز کرده باشند، با وجود او هم درد سرخ‌جامگان پایتخت پابرجا بود. در این جناح کدام مهره‌ها سر از پرسپولیس درمی‌آورند؟
۳-
در بین هافبک‌ها تنها با یک خرید اوضاع پیچیده شد. در شرایطی که محمد نوری در فصلی که به پایان رسید به‌رغم فراز و فرودهای مکرر در زمره برترین‌های حتی لیگ به‌شمار می‌رفت، حال با حضور جادوگر با ابهاماتی روبه‌رو است. خط میانی پرسپولیس بویژه از منظر دفاعی کم ایراد نبود. شعاع محدود حرکتی بازیکنی مثل مازیار زارع و البته بی‌توجهی به تیاگو در لیگ دهم هافبک‌های دفاعی پرسپولیس را با نمره‌‌ای منفی به خانه فرستاد. به نظر می‌رسد در این نقطه از زمین در پرسپولیس خبرهای زیادی شنیده شود.
۴-مهاجمان ارتش سرخ کارآیی چندانی نداشتند تا جایی که کادر فنی در نیم فصل سراغ عمادرضای۸۰۰ میلیونی رفت. در فهرست مربیان بی‌تردید نام مهاجمان تازه‌ای دیده می‌شود. با همه این تعابیر و تا مشخص شدن تکلیف کادر فنی باید صبر کرد تا چهره پرسپولیس بعدی رونمایی شود.