رهبر معظم انقلاب راجع به ماجرای آشنایی‌شان با شهید دکتر چمران فرمودند: در سال 57 که ما خبرهای لبنان را می‌شنیدیم، یك نوارى از مرحوم چمران در مشهد دست ما رسيد كه اين نخستین رابطه و واسطه آشنایى ما با مرحوم چمران بود. 2 ساعت سخنرانى در اين نوار بود كه توضيح داده بود صحنه لبنان را كه لبنان چه خبر است. براى ما خيلى جالب بود؛ با بينش روشن، نگاه سياسى كاملا شفاف و فهم عرصه - كه توى آن صحنه شلوغ چه خبر است، كى با كى طرف است، كى‌ها انگيزه دارند كه اين كشتار درونى در بيروت ادامه داشته باشد- اينها را در ظرف 2 ساعت در يك نوارى ايشان پر كرده بود و فرستاده بود كه دست ما هم رسيد. رفت آنجا و تفنگ دستش گرفت. بعد معلوم شد كه نگاه سياسى و فهم سياسى و آن چراغ مه‌شكن دوران فتنه را هم دارد. فتنه مثل يك مه غليظ، فضا را نامشخص مي‌كند؛ چراغ مه‌شكن لازم است كه همان بصيرت است. آنجا جنگيد؛ بعد كه انقلاب پيروز شد، خودش را رساند اينجا. از اول انقلاب هم در عرصه‌هاى حساس حضور داشت. رفت كردستان و در جنگ‌هايى كه در آنجا بود حضور فعال داشت؛ بعد آمد تهران و وزير دفاع شد؛ بعد كه جنگ شروع شد، وزارت و بقيه مناصب دولتى و مقامات را كنار گذاشت و آمد اهواز، جنگيد و ايستاد تا در 31 خرداد سال 60 به شهادت رسيد. يعنى براى او مقام ارزش نداشت، دنيا ارزش نداشت، جلوه‌هاى زندگى ارزش نداشت.