محمد علیجانی:25 سال از روزي كه ديه‌گو مارادونا با دست دروازه پيتر شيلتون را در جام جهاني 1986 مكزيك باز كرد، می‌گذرد. داستاني كه با گذشت ربع قرن هنوز هم رنگ نباخته است.22 ژوئن 1986 در جام جهاني فوتبال به ميزباني مكزيك گلي جنجالي به ثمر رسيد. آرژانتين و انگليس در دور يك‌چهارم نهايي جام جهاني در ورزشگاه آستك به ديدار هم رفته بودند. در دقيقه 51 آن مسابقه كه 114 هزار و 580 نفر از نزديك به تماشايش نشسته بودند، لحظه‌اي تاريخي در فوتبال جهان رقم خورد: ديه‌گو آرماندو مارادونا با دست خود توپ را روانه دروازه پيتر شيلتون كرد و آن گل را «دست خدا» خواند. اين داستان هنوز هم در ذهن تمام فوتبال‌دوستان باقي مانده است.كاپيتان تيم ملي آرژانتين پس از پايان بازي اندك نشاني از ناراحتي و پشيماني از خود بروز داد: «اين گل تا اندازه‌اي دست خدا بود و اندكي هم سر مارادونا!» آلبي سلسته بازي را 2 بر يك برد. مارادونا اندكي پس از اين گل پرسر و صدا – شايد– زيباترين گل تاريخ فوتبال را نيز به ثمر رساند و به تنهايي تيمش را به نيمه نهايي جام جهاني رساند، همان گلي كه با سر كار گذاشتن 7 بازيكن انگليس به ثمر رسيد. گري لينه‌كر، مهاجم تيم ملي انگليس و آقاي گل جام جهاني در اين مسابقه تنها موفق شد يكي از گل‌های خورده تيمش را جبران كند. مارادونا تا مدت‌ها درباره آن گل حرف زيادي نزد. تا سال 2005 كه اعتراف كرد، توپ را با دست وارد دروازه شيلتون كرده است.پيتر ريد، بازيكن وقت تيم ملي فوتبال انگليس كه در روز بازي شاهد چگونگي به ثمر رسيدن آن گل بود، هنوز هم نتوانسته رخدادهاي آن بازي را به دست فراموشي بسپارد: «25 سال گذشته ولي هنوز هم می‌توانم آن گل را به خوبي پيش چشم خود ببينم. 22 ژوئن 1986 بود. خاطره‌هاي آن بازي هنوز هم زنده هستند و او [مارادونا] همچنان فردي فريبكار است». ريد در نوشته‌اي براي روزنامه انگليسي ديلي‌ميل اين جمله‌ها را نوشت: «ما همگي می‌توانستيم شاهد باشيم كه آن گل خطاي هند بود. تري فنويك، تري بوچر، گلن هادل و خود من به سوي داور تونسي بازي هجوم برديم ولي با ديوار حرف می‌زديم.»استيو هاج از ديگر بازيكنان وقت «شيرها» هم در اين باره عنوان كرد: «شيلتون می‌توانست سرنوشت بازي را به طور كامل دگرگون كند. به عقيده من او خيلي ساده بايد با مشت به سر مارادونا می‌كوبيد! در اين صورت مارادونا ديگر گلي را به ثمر نرسانده بود و چنان سردردي می‌گرفت كه 3 دقيقه پس از آن هم نتواند 5 نفر از ما را جا بگذارد». جالب آنكه تكل هاج در صحنه گل دوم ديه‌گو نافرجام ماند و در پايان همان بازي پيراهن خود را با مارادونا عوض كرد!تري بوچر، مدافع تنومند انگليسي‌ها درباره اين كار همبازي‌اش عنوان كرد: «پيراهن مارادونا آخرين چيزي بود كه می‌خواستم دريافت كنم. حتي نمي‌خواهم براي يك بار هم خودرويم را با آن پيراهن تميز كنم. اين جريان در قلبم چنين جايگاهي دارد». از نظر مارادونا اين رخداد تنها تلافي و انتقام شكست در نبرد فالكلند بود. جنگي بر سر جزاير مورد مناقشه ميان 2 كشور آرژانتين و انگليس كه در آن 650 هموطن مارادونا جان خود را از دست دادند: «اين انتقام بود. اين تا اندازه‌اي خواست مالويني‌ها (نام ديگر جزاير فالكلند) بود. همه ما از قبل گفته بوديم، فوتبال و سياست نبايد با هم پيوند داشته باشند ولي اين گفته دروغ بود».مارادونا با اين گل خود را جاودانه کرد حتي اگر نادرست و غيرقانوني هم بوده باشد.