برای یکی از مشهورترین نام‌های دنیای فوتبال، انتظار سومین قهرمانی قاره‌ای بسیار به درازا کشید. سانتوس که
2 سال پشت سر هم در سال‌های 1962 و 1963 فاتح سومین و چهارمین دوره ویرایش فعلی کوپا لیبرتادورس شده بود از آن موقع تا حالا صبر پیشه کرد تا اینکه چهارشنبه‌شب به سومین عنوان هم دست پیدا کند. آنها با پیروزی خانگی 2 بر یک در دیدار برگشت فینال جام در مقابل همتای دهه 1960 خود، پنارول، غول اروگوئه‌ای که آخرین قهرمانی‌اش به سال 1962 باز می‌گشت، حکم بالابردن جام را به دست آوردند در حالی که دیدار رفت 2 تیم در مونته‌ویدئو هفته پیش بدون گل به پایان رسیده بود. اما این انتظار طولانی دلیلی ساده داشت: سانتوس از بعد هواداری و اقتصادی به هیچ‌وجه بزرگ‌ترین باشگاه برزیل نبوده و نیست، البته نه اینکه آنها را «کوچک» بنامند ولی قدرت برابری با امثال فلامینگو، سائوپائولو و کورینتیانس را هم از منظر سطح پوشش رسانه‌ای و هم سطح توقعات مردم ندارد. این پیروزی کوپا که نخستین قهرمانی قاره‌ای سانتوس پس از نزدیک به نیم‌قرن (48 سال) محسوب می‌شود، شاید به این معنا باشد که سرانجام باشگاه خود را از زیر سایه بزرگ‌ترین بازیکن تاریخش بیرون کشیده است: شاید منصفانه نباشد که شکوه این باشگاه در دهه 1960 با تعبیر «سانتوس پله» یاد شود ولی حالا دیگر نسل جدید هواداران افتخاری تازه دارند که می‌توانند به آن ببالند.
اما آنچه این افتخار را دست‌کم در روزهای متعاقب قهرمانی سانتوس کمرنگ کرد حوادث پس از بازی بود که حتی «نیمار» بزرگ‌ترین ستاره فعلی سپید و سیاه‌ها و کسی که هواداران جوان دوست دارند از او به عنوان پله جدید یاد کنند، در آن نقشی پر‌رنگ داشت. با پایان بازی فینال و مسجل شدن شکست 2 بر یک پنارول، اروگوئه‌ای‌ها که همیشه به‌خاطر خشونت در متن و حاشیه فوتبال شهرت داشته‌اند این بار هم غائله‌ای دیگر را جلوی دوربین‌های پخش مستقیم قاره‌ای و جهان فینال لیبرتادورس آغاز کردند. پس از حمله‌ور شدن آنها به یکی، دو بازیکن سانتوس یکی از بزرگ‌ترین درگیری‌های داخل چمن در تاریخ فوتبال به راه افتاد و بازیکنان سرشناس 2 طرف طوری به نبرد تن به تن پرداختند که حتی دخالت پلیس در این نزاع چمنی عملا از حد نقش ظاهرا میانجیگرانه سازمان ملل در جنگ‌های قومی گوشه و کنار جهان فراتر نرفت و نیمار هم با وجود جثه نه‌چندان قوی‌اش تبدیل به یکه‌بزن این غائله شده بود طوری‌که گزارشگر برزیلی بازی مجبور شد این لحظات زشت را چنین برای مخاطبان جهان فوتبال تفسیر کند: «آمریکای‌جنوبی همین است، هیچ ربطی به فوتبال و بازی ندارد!»
این تقریبا مشابه همان جمله معروف سزار روی تخت بیمارستان است: «در آمریکای لاتین همه‌چیز فوتبال با همه جای دنیا فرق دارد. حتی توپ فوتبال!»
پله: مسی باید بیش از 1283 گل بزند
پله، سلطان فوتبال درست یک شب پیش از آنکه سانتوس، تیم تاریخی‌اش پس از نزدیک به نیم قرن فاتح لیبرتادورس شود، بی‌خبر از اتفاقات روز بعد بار دیگر جنگ لفظی با مسی را برای دفاع از عنوان بهترین بازیکن تاریخ فوتبال از سر گرفت.الماس سیاه بازنشسته که نمی‌دانست یک‌شبه بعد از این حرف‌ها نیمار و هم‌بازیانش در سانتوس از سایر دستاوردهای او در دهه 1960 بیرون می‌آیند با نازیدن به گل‌های بی‌شمارش در لیگ‌های سطح پایین تا دسته اول برزیل و همین‌طور لیگ بی‌ارزش آمریکا (در دوران حضور نمایشی‌اش در کاسموس نیویورک)، سعی کرد دل مسی را آب کند. او به 1283 گل رسمی و غیررسمی‌اش طی حدود 2 دهه فوتبال حرفه‌ای اشاره کرد و اینکه مسی در 23 سالگی تنها 180 گل رسمی به نام خود ثبت کرده است. پله پیش از بازی سانتوس – پنارول در یک برنامه تلویزیونی پربیننده برزیل در واکنشی به اینکه آمار نابغه کوچک آرژانتینی افتخارات او را درنوردیده یا خیر گفت: «مسی بهتر از پله؟ برای رسیدن به آنجا او باید پیش از 1283 گل به ثمر برساند».ستاره اسبق سانتوس همچنین درباره نیمار، ستاره فعلی سانتوس هم صحبت کرد؛ بازیکنی که در 18 سالگی سوژه یکی از بزرگ‌ترین جنجال‌های انتقالاتی به رئال‌مادرید و چلسی است.پله سعی کرد با تمجید از نیمار باز هم مسی را بگزد: «نیمار استعداد فوق‌العاده‌ای دارد. امیدوارم او مثل مسی نشود که برای باشگاهش خیلی خوب کار می‌کند ولی برای کشورش (آرژانتین) هیچ!»