رضا رادبه: این‌بار تیم‌ملی امید ایران در برابر عراق می‌بازد و حذف می‌شود. گزارشگر بی‌دل و دماغ در انبان واژه‌‌ها و جمله‌‌های به درد بخور دم دست برای چنین اوقاتی چیزی بهتر از این کلام نغز پیدا نمی‌کند که «شکست مقدمه پیروزی است» اما انگار خودش قبل از همه بر بی‌مزگی پند حکمت‌آموز مکرر در مکرر پی برده یا قیافه بینندگان عزیز را پیش چشم مجسم کرده که بلافاصله اضافه می‌کند البته ما همیشه این را می‌گوییم و هیچ اتفاقی نمی‌افتد.
شکست مقدمه چیست؟ در فوتبال ما پیش‌درآمد بسیاری چیزهاست اما پیروزی؟باختن اول از هر چیز مقدمه شعار حیا کن رها کن می‌شود. نخستین، دم دست‌ترین و کاربردی‌ترین شی موجود که می‌شود به سوی میکروفن‌های کنار زمین پرتش کرد و نگران رای ناظر محترم و گزارش به کمیته انضباطی نبود. بعد مقدمه دمغی و بی‌حوصلگی بیش از پیش شده آن بیننده عزیز فوتبال دوست خواهد بود.پیش درآمد تیترهای درشت، جنجالی یا آبکی، بامزه و بیمزه مطبوعات روز بعد، چیزی مثل اینها «باز هم باخت، منصوریان به دنبال امپراتور»، «شهردار بغداد کلید تهران را از کفاشیان گرفت!»، «فوتبال ایران، خسته از خبرهای بد »که نشانگر حد ذوق و سلیقه، میزان شوخ‌طبعی یا بی‌نمکی سردبیران و نویسندگان و کامنت گذاران است.مجری برنامه ورزشی پس از بازی طعنه می‌زند که 4 سال پیش باختیم و حذف شدیم و گفتیم به فکر امروز باشید و کسی نبود.بیننده عزیز کانال را عوض نمی‌کند چون تا چند دقیقه دیگر طنز شبانه پخش می‌شود که به مراتب از طنز روزانه فوتبال ما کمتر خنده‌دار است. 2، 3 ماهی بعد تمام مقدمات منتج از شکست فراموش شده‌اند تا شکستی دیگر و مقدماتی دیگر و بساطی دیگر.می‌گویند فوتبال یک سرش برد است و یک سر باخت، سری که قسمت ما شده انگار ته ندارد.