«پابلو بارا» با 2 گلی که در فینال جام طلایی زد تبدیل به ناشناخته‌ترین چهره‌ای شد که در نقش ستاره یک تورنمنت معتبر ظاهر می‌شود، هرچند با آنچه در این دوره جام ملت‌های آمریکای شمالی و مرکزی رخ داد، صحبت از اعتبار «گلدکاپ» کمی به گزافه است. گلدکاپ بار دیگر شاهد یک فینال تکراری بود و از آن بدتر قهرمان مسابقات، مکزیک با 5 دوپینگی که از همان دور گروهی بازی‌ها از آمریکا اخراج شدند، افتضاحی به پا کرد که قدرتنمایی‌اش را زیر سوال برد. «آزتک‌های سه‌رنگ» در حالی جام طلایی را در ورزشگاه «رزباول» لس‌آنجلس بالا بردند که ابتدا با 2 گل مقابل میزان عقب افتادند. ایالات متحده که از ابتدا کنترل بازی را در دست داشت با 2 گل مایکل بردلی (پسر سرمربی تیم) و لندن دانوان در همان 25 دقیقه اول مسابقه پیش افتاد اما تا پیش از پایان نیمه نخست سبز‌ها با گل‌های پابلو باررا و آندرس گواردادو کار را به تساوی کشاندند. در نیمه دوم باررا دوباره گلزنی کرد تا سرانجام با گل جووانی دوس سانتوس اعجوبه کوچک تاتنهام کار یانکی‌ها تمام شود و اکثریت 93 هزار تماشاگر «رز باول» که مهاجران مکزیکی حاضر در کالیفرنیا بودند در خانه حریف جشن قهرمانی راه بیندازند. در حالت عادی قهرمانی مکزیک به معنای اعتبار افزون‌تر گلدکاپ بود اما با توجه به دوپینگ سازمان‌یافته مکزیکی‌ها با ماده محرک تنفسی (کلنبوترول) که حتی کنکاکاف (کنفدراسیون فوتبال آمریکای شمالی و کارائیب) در روز‌های بحرانی رسوایی و تقابل، بر ابعاد حقیقی آن سرپوش گذاشت، علامت سوال بزرگی جلوی میزان اعتبار گلدکاپ پدید آمد. تورنمنتی که اعتبارش را به عنوان جام ملت‌های یک قاره از دست می‌دهد و به سطح بازی‌های مقدماتی جام کنفدراسیون‌ها تنزل پیدا می‌کند که حالا مکزیک جای آمریکا را در جام‌جهانی کوچک سال 2013 در برزیل خواهد گرفت.
پانای پدیده
در رسوایی‌های درون و بیرون زمین گلدکاپ و کنکاکاف، پاناما یک پدیده درخشان و واقعی بود. این تیم نه‌تنها توانست با ستادن انتقامی تاریخی از استعمارگر سابقش آمریکا، صدرنشین گروه شود بلکه حتی خود را به نیمه‌نهایی گلدکاپ رساند، جایی‌که با وجود بازی درخشان، کانال‌نشین‌ها این بار نتوانستند مانع از عبور ناوگان آمریکا به فینال بازی‌ها شوند. رشد فوتبال پاناما در ماه‌های اخیر به قدری بود که حتی در جریان بازی 2 ماه پیش با آرژانتین (که به پیروزی 3 بر یک آرژانتین انجامید) تعجب باتیستا، سرمربی گاوچران‌ها را
برانگیخته بود.
قربانی جام شوم
مرگ دنیس مارشال دفاع 25 ساله تیم‌ملی کاستاریکا پس از آخرین بازی کشورش در گلدکاپ نیز بر نحسی این دوره افزود. مارشال تازه با کاروان تیم‌ملی به سن خوزه، پایتخت کشورش بازگشته بود که در شتاب برای رسیدن به مجلس ختم پدر‌بزرگش در شاهراه تصادف کرد و همراه همسرش کشته شد. ریکاردو لاوو لپه، سرمربی آرژانتینی سرشناس کاستاریکا در رثای مرگ او گفت: «آرزو می‌کردم اسمی که شنیدم از آن دو نباشد ولی بود. او برای ما مثل یک برادر بود».
منبع: Soccernet