سیستم مدیریت قائم به شخص خروجی متناسبی به عملکرد راسش دارد اما در فوتبال ایران که هیچگاه مشخص نبوده و نیست که سیستم متکی به فرد است یا مجموعه، مکانیزم عیب‌یابی معیوب‌تر از هر جای دیگری است. پس از باخت آن چیزی که همواره دم‌دست است و می‌توان با آن عقده خالی کرد انتقاد بی‌محابا از نفر اول مجموعه است، خواه آن شخص سرمربی تیم باشد خواه رئیس فدراسیون فوتبال. عادت رسانه‌های ما تخریب رئوس در هنگامه ناکامی است و حالا پس از حذف تاریخی تیم امید پیکان‌ها به سوی علی کفاشیان نشانه رفته است. البته برای درک موقعیت ویژه تنها لازم است یادتان بیاید کفاشیان پس از شکست تیم ملی با دایی مقابل عربستان در تهران با کمال شهامت مقابل دوربین پخش مستقیم نود آمد اما حالا ترجیح می‌دهد در برنامه تلویزیونی شرکت نکند.با این وجود او از مصاحبه با خبرنگاران فراری نیست. کفاشیان در دل حرف‌هایش به موضوعات درستی اشاره می‌کند مثلا آنجایی که می‌گوید با رفتن من وضع فوتبال درست نمی‌شود اما بعضی دیگر از صحبت‌هایش نمک است به یک زخم که خواندنش تنها این تمنا را تقویت می‌کند که ای‌کاش او هم مثل مهدی تاج در زمان باخت، گم بود و ناپیدا.
حرف‌های کفاشیان در اصفهان
شنبه‌شب علی کفاشیان، رئیس فدراسیون فوتبال که در اصفهان بسر می‌برد در جمع خبرنگاران اصفهانی حاضر شد و به سوالات مختلف آنها پاسخ گفت. کفاشیان که بلافاصله پس از اتفاقات تیم ملی امید رهسپار اصفهان شد و زیر انتقاد شدید رسانه‌ها قرار دارد در دیار نصف جهان هم از سوالات تند خبرنگاران راجع به روزهای تلخ فوتبال کشورمان در امان نبود و اصفهانی‌ها تا توانستند به اتفاقات فدراسیون فوتبال انتقاد کردند.عمده سوالات خبرنگاران اصفهان هم پیرامون تیم ملی امید و اینکه دیگر لبخندهای آقای رئیس برای مردم عذاب‌آور شده است، بود که کفاشیان را به صحبت در این ارتباط واداشت. کفاشیان ابتدا درباره دلایل حذف تیم ملی امید کشورمان گفت: سياست فدراسيون فوتبال اين است كه واقعيات را به مردم بگويد و هر تصميمي كه درباره خاطيان حذف تيم ملي اميد گرفته شود به اطلاع مردم رسانده مي‌شود. اينكه چرا تيم ملي اميد و دیگر تیم‌های ملی کشورمان با توجه به ظرفيت بالايي كه دارد، در نتيجه‌گيري موفق عمل نمي‌كند، مشكلي اساسي است كه بايد به صورت ريشه‌اي حل شود. وي با اشاره به تدوين برنامه راهبردي توسط متخصصان در فدراسيون فوتبال تصريح كرد: كشور نمونه در طرح آسيا ويژن و 4 سهميه آسيايي از جمله نكات مثبت فوتبال ايران است و در دیگر بخش‌ها نيز موفقيت‌هايي را داشته‌ايم اما اينكه چرا تيم‌هاي ملي نتيجه نمي‌گيرند، سوالي است كه جامعه فوتبال بايد به آن پاسخ بدهند. كفاشيان در اين نشست با بيان اينكه در شرايط كنوني بدترين روزهاي زندگي‌ام را مي‌گذرانم، گفت: زيرساخت‌ها و پتانسيل خوبي در فوتبال داريم. به عنوان مثال ليگ ما از ليگ‌هاي قوي در آسياست اما در نتيجه‌گيري در همه رده‌ها نتايج شايسته‌اي كسب نكرده‌ايم كه براي همه جاي سوال بزرگي است. كفاشيان با بيان اينكه از نتيجه نگرفتن تيم ملي بيش از همه ضربه خورده است، افزود: اجازه بدهيد كه نهادهاي تصميم‌گير درباره فوتبال تصميم بگيرند نه اينكه يكسري افراد بر اساس احساسات تصميم‌گيري كنند. برخی رسانه‌ها حرکات احساسی انجام می‌دهند که این به نفع فوتبال ما نیست. باور کنید من بیش از هر فرد دیگری برای حذف تیم ملی امید ناراحت هستم و سخت‌ترین روزهای زندگی‌ام را پشت سر می‌گذارم. وي با رد شايعه استعفا بيان داشت: نبايد سيستم به هم بخورد زيرا با رفتن يك فرد و آمدن فرد ديگري مشكل حل نمي‌شود و بهتر است با تعمق و حوصله به دنبال رفع مشكل باشيم. کفاشیان در پاسخ صریح به یکی از خبرنگاران اصفهانی که پرسید آیا استعفا می‌دهید؟ گفت: خیر. من استعفا نمی‌دهم.
كفاشيان با اشاره به اجراي طرح سقف قرارداد تاكيد كرد: وضع قانون سقف قرارداد درخواست مديران باشگاه‌ها و نمايندگان مردم بود و فدراسيون نيز بشدت پيگير اجراي اين طرح است و با باشگاه‌‌هايي كه اين قانون را اجرا نكنند، برخورد خواهد شد. در صورتي كه باشگاه‌ها تمايلي به اجراي اين قانون نداشته باشند، به سازمان ليگ اعلام كنند تا اجراي آن را متوقف كنيم اما در شرايط فعلي كه اين قانون در حال اجراست با افرادي كه بيش از سقف درخواست كنند و كساني كه چنين رقم‌هايي را پرداخت كنند، برخورد خواهد شد. کفاشیان گفت: در حال حاضر هم مشخص است که برخی باشگاه‌ها تخلف کرده‌اند که باید منتظر برخورد جدی ما باشند. كفاشيان با اشاره به پيشرفت چند سال اخير فوتبال اصفهان گفت: اصفهان همواره در حركت‌هاي بزرگ پيشتاز بوده است و ثبات مديريت، سرمايه‌گذاري خوب و توجه به خواست مردم از مهم‌ترين دلايل موفقيت تيم‌هاي اصفهاني در ليگ برتر فوتبال و ليگ قهرمانان آسيا بوده است. به شخصه معتقدم اصفهان پایتخت جدید فوتبال ایران است و باید از این اتفاق خوشحال بود.
بهترین راهکار کدام است؟
رؤسای فدراسیون فوتبال قبل از کفاشیان تقریبا وضعیتی مشابه او داشتند اگرچه ما عادت داریم از آنچه می‌گذریم ناگهان بت بسازیم اما زمان همین صفایی فراهانی نبود که عجیب‌ترین و غیرورزشی‌ترین تصمیم تاریخ فوتبال ایران در آستانه جام جهانی 1998 فرانسه اتخاذ شد؟ با فوت تومیسلاو ایویچ حالا پرونده آن موضوع باز شده است و اینک بعضی‌ها اعتراف می‌کنند مجلس و دولت وقت بود که از تهران به رم پیغام عزل ایویچ را صادر کرد تا تیم ملی ایران با هدایت جلال طالبی پا به فرانسه بگذارد. یا همین محمد دادگان که سرسخت ترین منتقد فعلی کفاشیان به حساب می‌آید روزگاری در همین فوتبال اعتقاد راسخی به همایون شاهرخی داشت و اگر «باخت به هنگام ایران» در راه صعود به جام ملت‌های 2004 در تهران مقابل اردن نبود شاید فشار رسانه‌های ورزشی که غالبا خواهان بازگشت برانکو بودند، کارگر نمی‌افتاد و رئیس وقت سازمان ورزش به محمد دادگان مستقل(!) امر نمی‌کرد با برانکو به دفتر او بروند و قرارداد امضا کنند. سیستم فوتبال ما ذاتا غیرمستقل است چون در آوند وجودی‌اش ریشه پول‌یابی به جایی نمی‌رسد جز جیب دولت. اگر دادگان از استقلال مالی فدراسیونش می‌گوید بهتر است توضیح دهد ایرانول اگر برای دولت نبود برای کجا بود و اگر حضور در جام جهانی 2006 نبود آیا پوما حاضر به امضای قرارداد با ایران می‌شد؟اگرچه در بین صحبت‌های دادگان «حرف سالم» هم فراوان یافت می‌شود اما خبرنگارانی که زمان ریاست او را به یاد دارند می‌دانند اگر باز قرار به بازگشت دادگان باشد او همانی است که قلم منتقد را به هیچ می‌انگاشت و همان می‌کرد که راسش می‌گفت یا ذات مدیریت شخص‌محورش. بنابراین در چنین فضایی، تخریب یکسویه کفاشیان که به اشتباه و صدالبته ناخواسته سکاندار فوتبال شد، دوای درد این ناکامی‌ها نیست. اگرچه با رفتن او دست کم دل منتقدان خنک می‌شود اما رادیاتور فوتبال به جوش آمده ما از شکست، بعید است سانتیگرادی رو به سردی بگذارد. فیفا به مستقل بودن فدراسیون‌هایش در همه کشور‌های جهان اصرار دارد چون آنها پیش از این دیده‌اند که اگر قرار باشد دولت‌ها در فوتبال دخالت کنند چه عواقب ناصوابی پدید می‌آید. اینک فوتبال ما در جایگاه حضیضی قرار گرفته که این نزول علل فراوانی دارد و یکی از بارزترین آنها حضور «فوتبال‌نشناسی» به اسم علی کفاشیان است اما تصور کنید همین امروز او استعفا دهد، فکر می‌کنید تا انتخابات بعدی که اسفندماه است چه تحولی در دل فوتبال ما رخ می‌دهد؟جز اینکه مهدی تاج زودتر از انتخابات اسفندماه مقدمات ریاست 4 ساله بعدش را فراهم کند؟