خانه‌های آنچنانی و اینچنینی
/ در خبرهای این هفته داشتیم که برخی خانه‌های تهران به کاخ گفته‌اند زکی! از آنجایی که در این خانه‌ها علاوه بر کارواش اختصاصی، پد هلیکوپتر، باربیکیو، ویوی بکر، سالن‌های اسکواش و تنیس، جنگل‌های استوایی، پرندگان وحشی گرانقیمت و سیستم تصفیه آب استخر، موسوم به فلوراید هم یافت می‌شود، چند تا سوال می‌کنیم تا روزگارمان بگذرد: آیا در این خانه‌ها تعداد کارگران از تعداد افراد خانواده بیشتر است؟! در این خانه‌ها باربیکیو یعنی چی؟! آیا باربیکیو با پینوکیو نسبتی دارد؟! آیا ساکنان این خانه‌ها با توجه به وجود جنگل هاوایی در خانه‌های خود، مسافرت هم می‌روند؟! آیا از این خانه‌ها، اقشار آسیب‌پذیر میتوانند بازدید به عمل آورند؟! آیا برای کارواش اختصاصی، نیاز به کارگر سر به زیر ندارند؟! چقدر می‌دهند؟! آیا در این خانه‌ها، کارگر بیشتر شأن و منزلت دارد یا پرندگان وحشی گرانقیمت؟! آیا در این خانه‌ها عقاب آسیا با ما نیست؟! آیا کسی که در خانه‌اش پد هلیکوپتر دارد، چه شکلی است؟! زحمت کشیده به اینجا رسیده، یا ما داریم حرف مفت می‌زنیم؟! آیا خانه‌ای که جنگل استوایی دارد، نمی‌تواند چند تا از این بومیان آمازون را هم جاساز کند در خانه، همین‌طوری؟! آیا اذان مغرب در این خانه‌ها به افق تهران محاسبه می‌شود یا افق استوا؟!... سوال البته زیاد است، اما به استحضار می‌رسانم که در همین تهران، برخی خانه‌ها به قوطی کبریت گفته‌اند زکی. در این خانه‌ها گونه نادری از انواع و اقسام حشرات مثل سوسک و پشه مشاهده شده که طبق مقررات، خرید و فروش‌شان ممنوع است و تا به حال هم قیمت‌گذاری نشده‌اند! بعضی از این سوسک‌ها که قابلیت پرواز هم دارند، میتوانند آدمی را از شدت ترس سوسک کنند! محیط زیست ضمن تذکر به ساکنان این آپارتمان‌ها، کشتن سوسک با دمپایی را مصداق بارز ظلم، و از طرفی، مخالفت با کنوانسیون ژنو قلمداد کرده. از دیگر قابلیت‌های منحصر به فرد خانه‌های 37 متری تهران، این است که فشار اول قبر را برای صاحب خانه کم کرده و در آن دیوار اختصاصی، سقف اختصاصی، سوسک اختصاصی و فقر اختصاصی موج می‌زند. در این خانه‌ها سرویس بهداشتی، حکم باربیکیو را دارد برای پشه‌ها، و تمام مساحت خانه برای سوسک‌های بال‌دار، حکم باند فرود را دارد. طراحی این خانه‌ها طوری است که در آن به راحتی می‌توان صدای دعوای همسایه بغل دستی را با ذکر جزئیات شنید. در چاه حمام این قوطی کبریت‌ها 2 استخر سرپوشیده و سرباز جهت استفاده حشرات و نرم تنان تعبیه شده با ویوی منحصر به فرد، همراه با آکاردئون!
پارک لاله/
چندی پیش شیرین عبادی از مردم خواسته بود به پارک لاله بگویند پارک هاله! اما مردم همچنان به پارک لاله می‌گویند پارک لاله*. این نشان دهنده اوج محبوبیت شیرین شیرينا در کشور است!
مجازات از نوع آل خلیفه/
رژیم آل خلیفه، آیات‌القرمزی را در یک قلم، و فقط به خاطر سرودن یک قصیده به یک سال حبس محکوم کرده. نرخ سایر مجازات برای شعرا به این شرح است: غزل؛ 2 سال زندان! رباعی؛ 5ماه حبس تعلیقی! حماسه‌سرایی؛
3 بار اعدام! دو بیتی؛ حصر در خانه! سبک خراسانی؛ 12 سال زندان و محکومیت مادام العمر از پست‌های دولتی! هایکو؛ یک‌‌ماه زندان با حق استفاده از مرخصی! و بدیهه‌سرایی؛ 50 ضربه شلاق!
پیف پیف پیف
/ یک روزنامه صبح که با جریان [...] هیچ نسبتی ندارد و عمدتا به فکر پول و خرید و خوردن و ... است، نوشته بود که در چین، طی یک اقدام حال بهم زن، از مدفوع آدمی غذا درست می‌کنند! این روزنامه کاملا بی‌ارتباط با جریان مذکور، در ادامه خبر خود به قیمت بالای این غذا اشاره کرده بود و اینکه لابراتواریست‌ها و رستورانیست‌ها دنبال راهی برای کاهش قیمت این غذا هستند. آنطور که این روزنامه بی‌ارتباط با جریان منحرف نوشته، می‌توان نتیجه گرفت؛ اگر مدفوع غذای 168 هزار تومانی برج میلاد را ببری چین، در دیوار چین برایت از همان مدفوع غذا درست می‌کنند باقلوا! من که دارم بالا می‌آورم، شما را نمی‌دانم!
* پانوشت:
نوشتم لاله اما به جز «لاله»، یاد «لادن» هم در خاطرم زنده شد. دوقلوهای بهم پیوسته، دوست داشتنی و محبوب جامعه که چه عکس قشنگی داشتند با امام. یادتان هست؛ وقتی عمل جداسازی‌شان در بیمارستان منجر به فوت‌شان شد، چقدر دل که ترک برداشت و شکست. چقدر دیده که بارانی شد. هنوز هم هر 2 قلویی را می‌بینم، یاد «لاله و لادن» می‌کنم و برای‌شان فاتحه می‌خوانم. «لاله و لادن» اما هنوز هم برای جامعه ما عزیز و گرامی‌اند که خاک آنقدرها هم سرد نیست که عده‌ای می‌گویند. نمی‌دانم چه جهالتی است، چه بدفهمی و بلاهتی است که بعضی‌ها بنا دارند پای همه چیز را به وادی خشک و بی‌روح و زمخت مسائل سیاسی بکشانند. «لاله و لادن» محبوب و دوست داشتنی کجا و این تشبیه‌های درشت و زشت سیاسی کجا؟! گمانم عده‌ای خوش خوشان‌شان شد که برخی از روی جهل، ایشان را قیاس با محبوب همیشگی ملت، «لاله و لادن» کردند. خوب است برای برخی چیزها حرمت قائل شویم و همه چیز را آلوده سیاسی بازی‌های خود نکنیم. خوب است از همین پنجره مشجر، نگاهی بکنیم آسمان را و برای «لاله و لادن» عزیز و همیشه محبوب، فاتحه‌ای قرائت کنیم؛ یک فاتحه برای 2 نفر، 2 روح به هم پیوسته و رویایی، که وقتی رفتند خوب یادم هست مردم به اشک نشستند.