من در راه آرژانتین هستم نه برای آنکه دلم برای سرمای زمستان لک زده باشد که در واقع عرض اقیانوس اطلس را می‌پیمایم تا از سرما فرار کنم چون پیش‌بینی‌ام این است که چهل و سومین دوره کوپا آمه‌ریکا که از جمعه آغاز می‌شود، بسیار داغ خواهد بود. این تورنمنت روی یک تیغ دولبه است و سفر به آن به نوعی زیارت از جایی است که تاریخ فوتبال در آن رقم خورده است، فرصتی ناب برای اینکه شاهد رقم خوردن تاریخ فوتبال باشیم. این قدیمی‌ترین تورنمنت قاره‌ای جهان است که برای نخستین‌بار در 1919 در آرژانتین کلید خورد. در طول تاریخ 95 ساله جام ملت‌های آمریکای‌جنوبی لحظاتی وجود داشته‌اند که فوتبال به ندرت در جای دیگری می‌توانسته شاهدش باشد. از زمان بحران اقتصادی وال‌استریت (نیویورک) در 1929، این تورنمنت هر 2سال یک‌بار (در دودهه اخير هر 3سال و سپس هر 4 سال يك‌بار) به‌طور منظم برگزار شده (به جز 1918 و 1928) که 9 دوره در آرژانتین برگزار شده است. هنگامی که فوتبال در قاره جنوبی سرعتی خارق‌العاده یافته است این تقابل مداوم و منظم باعث افزایش استانداردهای فوتبال شده است، طوری‌که می‌توان فرض کرد جام‌جهانی کودک کوپا آمه‌ریکاست. اروگوئه در المپیک 38و 1928 با قهرمانی‌هایش فوتبال را تغییر داد و به لطف طراحی رقابت جهانی جدیدی که به روی حرفه‌ای‌ها گشوده شد (جام‌جهانی) اروگوئه بود که در 1930 در نخستین دوره آن درخشید و پیروز شد اما اروگوئه جهانی نمی‌شد اگر از وزن تجربیات نخستین دوره‌های کوپا برخوردار نبود.بعد که در دهه 1940 نسل طلایی فوتبال آرژانتین از راه رسیدند و برزیل هم به دنبال رواج حرفه‌ای‌گری که بسیاری از بازیکنان پشت صحنه (و طبقات پایین جامعه) را به صحنه اصلی کشید، رشد سریعی کرد. من عاشق این هستم که می‌توانستم کوپای 1946 آرژانتین را از نزدیک تماشا کنم. زمانی که میزبان به سمت عنوان حمله کرد و در این راه یکی از بزرگ‌ترین چهره‌های تمام دورانش را همراه داشت. «آلدولفو پادرنرا» که باید حتما او را می‌دیدید. اما امسال هم کوپای 2011 دوباره در آرژانتین دست‌کمی از آن دوره نخواهد داشت و مزیت تورنمنت‌های بزرگ گذشته با میزبان خواهد بود. از نقطه‌نظر ریشه فوتبال در ملت‌های آمریکای‌جنوبی، این چشمگیر‌ترین تورنمنتی است که آنها به چشم دیده‌اند اما این‌بار این اعتبار نه فقط به‌خاطر کوپا بلکه به‌خاطر امتداد رقابت مقدماتی جام‌جهانی است. از 1996، 10 کشور آمریکای‌جنوبی در لیگی بزرگ با هم به‌طور رفت و برگشت بازی می‌کنند تا به جام‌جهانی برسند ولی کوپا آمه‌ریکا هیچ مقدماتی ندارد، برعکس جام ملت‌های اروپا یا دیگر جام‌های ملت‌ها. پس آمریکای لاتیني‌ها بازی‌های مقدماتی بیشتری نسبت به اروپایی‌ها انجام نمی‌دهند اما نکته مهم اینجاست که کوپای 2011 آغازی است برای رقابت بزرگ تا سال 2014، یعنی زمانی که جام‌جهانی پس از 36 سال به خانه‌شان بازمی‌گردد.