سیدمحمد سهرابی: پس از اتمام لیگ و جام حذفی و مشخص شدن قهرمان‌های این 2 جام، این‌بار تب و تاب نقل و انتقالات تمام حواس‌ها را تا شروع دوباره لیگ و جام‌حذفی به خود معطوف کرده است.
نخستین تیمی که پای سفت و محکمی در بازار نقل و انتقالات گذاشت، استقلال و بالاخص علی فتح‌الله‌زاده، سرپرست این باشگاه بود. سرپرست استقلال، این‌بار هم دست به کار شد و برای راهی کردن تیمی قدرتمند برای فصل بعد، باب مذاکره با ستاره‌های بزرگ را آغاز کرد و در نخستین‌قدم جاسم کرار، ستاره جنجالی و بهترین بازیکن فصل قبل تراکتور را به خدمت گرفت و در پی آن با قرارداد بستن با بازیکنانی همچون علی حمودی و امضا با دروازه‌بان شماره یک تیم ملی تمام نگاه‌ها را به خود معطوف کرد اما سرپرست باشگاه استقلال دست از خریدهای بزرگ برنداشت و دوشنبه هم بعد از توافق با سیدجلال حسینی مدافع ملی‌پوش سپاهان حالا به دنبال فرشید طالبی برای عقد قرارداد با این تیم است (البته سیدجلال پیش پرداخت می‌خواهد و هنوز استقلالی نشده است و می‌گوید شاید هم هرگز نشوم). این در حالی است که یک خبرگزاری نزدیک باشگاه استقلال شماره پیراهن‌های بازیکنان خود را هم اعلام کرده که بر این اساس شماره بازیکنان جدید این تیم هم از فرشید طالبی گرفته تا علی حمودی اعلام شده است. البته هنوز وضعیت طالبی مشخص نیست اما اگر حاجی استقلال به خوش‌قولی همیشه باشد، او را هم باید استقلالی دانست. در این بین تنها خسرو حیدری می‌ماند که او هم ظاهرا در راه استقلال است. این وسط فقط یک ناکامی در کارنامه فتح‌الله‌زاده وجود دارد و آن محمد نصرتی است، مدافعی که به پرسپولیس بازگشت. اگر این اتفاق نمی‌افتاد، استقلال صدرنشین بی‌رقیب فصل نقل و انتقالات بود. گرچه حالا هم آنها از دیگر تیم‌ها به اندازه 3 ستاره واقعی، رحمتی، حسینی و کرار جلوترند. نکته مهم در این بین، منابع مالی این انتقالات است که ظاهرا از جیب شخص شخیص فتح‌الله‌زاده تامین می‌شود. او که مثل همه‌ترک‌ها خیلی خودش را ثروتمند نشان نمی‌دهد، با کارهایی که انجام داده، در حال حاضر از حسین هدایتی هم پیش است، میلیاردر معروفی که همیشه به دست و دلبازی معروف است. اتفاق جالب هم این است که تنها رقیب استقلال در بازار امسال، داماش و مدیرعامل مشهورش امیر عابدینی بوده‌اند. این رقابت، کل‌کل این 2 مدیر در سال‌های اواخر دهه 1370 را زنده می‌کند. عابدینی آن روزها مدیر پرسپولیس بود و با تیم قهرمانش ستاره‌ها را درو می‌کرد و البته فقط یک رقیب داشت؛ علی فتح‌الله‌زاده.