مازیار ناظمی:
نوشتن درباره ضعف‌هاى روزنامهنگارى ورزشى در ايران، امروز كار سختى نيست! شايد مرورى چند دقيقه‌اى بر كل 16 يا 17 روزنامه ورزشى كه هر روز روى پيشخوان روزنامه‌فروشى‌هاست اين موضوع را تا حدود زيادى ثابت كند ولى اين روزنامهنگارى ورزشى وارث پيشینه بزرگى است، صاحبنامانى كه هنوز هم تاريخ روزنامهنگارى ما به نوعى وامدار آنهاست. از صدرالدين الهى بنيانگذار كيهان ورزشى بگير تا د- اسدالهى، بيژن رويين‌پور، منوچهر لطيف و حتى صدرالدين كاظمى و بسيارى از بزرگان ديگر. به نظرم در بحث بررسى ضعف‌هاى روزنامهنگارى ورزشى بايد به شرايط امروز آنها نگاه كرد. در وهله اول اين پلوراليسم يا كثرت رسانه‌هاى ورزشى مايه مباهات است ولى كمى كه عميق‌تر شويم مى‌بينيم اين موضوع نه فقط به نفع ورزش ما نيست بلكه به نوعى منجر به آشفته بازارى شده كه هر كسى قلم به دست گرفته و بدون هيچ نظارتى وارد ميدان شده است. به قول مهدوى‌كيا، ورزش و فوتبال آلمان با آن عظمتش تنها 2 يا 3 نشريه ورزشى معتبر دارد. بعد از اين ضعف بزرگ كه سر‌آغاز مشكلات ديگر است به نيروى انسانى متخصص مى‌رسيم، كم پيش آمده نيروهايى ببينیم كه هر دو تخصص ورزش و روزنامهنگارى را با هم داشته باشند. عموما روابط دوستى و فاميلى مجوز ورود به نشريات ورزشى است. در حالي‌كه صنف قصابان محترم براى افراد تازه وارد به اين حرفه بايد مجوز بدهند و لابد امتحانى هم دارد ولى در عرصه روزنامهنگارى ورزشى با وجود داشتن انجمن و عضو جهانى آن در ايپز ( اتحاديه ورزشى‌نويسان جهان) بازهم خبرى از نظارت دقيق و فنى نيست. ضعف مهم ديگر روزنامه‌هاى ورزشى ما اتمسفر آن است، يك فضاى غوغاسالار! روزنامه‌هاى ورزشى با كمرنگ كردن واقعيات رفته‌اند سراغ هيجان‌انگيزى و غلو كردن مسائل، اتفاقا اين شيوه هم گرفته است و فروش دارد و مردم را عادت داده‌اند واقعيتى را كه تأثيرى هم در روند ورزش كشورمان ندارد پيگيرى كنند. ادبيات روزنامهنگارى ورزشى ما شديدا ميل به لمپنيزم دارد، براى نمونه به اين نوشته كه در يكى از روزنامه‌هاى ورزشى تقريبا پر‌تيراژ هم چاپ شده دقت كنيد: اين آقا! (با عرض معذرت از همه آقايان به خاطر اطلاق واژه) يك چترباز واقعى است و با گرفتن عكس‌هاى آنچنانى و آتليه‌اى از اين و آن فوتباليست هر شب خونه اين و آن تلپ مى‌شود؛ چرا كه از اول پيشانى‌نوشت وى بی‌خانمانى و در‌‌به‌درى بوده و هست! اين موجود پاى خود را از گليمش درازتر كرده و گنده‌تر از دهانش صحبت‌هايى را كرده كه صد البته جواب ابلهان خاموشى است، فقط اين چند خط را براى اين موجود عجيب و غريب نوشتيم كه بيش از اين دهان گشادش را باز نكند وگرنه مجبوريم به صورت پاورقى شرح ماجراهاى خواندنى و عبرت‌آموز زندگى وى «فى‌امان‌الله» را براى عبرت دیگران به رشته تحرير در‌آوريم. باور نكردنى است ولى باور كنيد! اين بخشى از يك دعواى صنفى يك سردبير و يك عكاس ورزشى است كه براى خوانندگان ورزش‌دوست منتشر شده است.